No .... celebrated on 8 March, just we recall and pay tribute to women who have been tortured and tortured, lost and disappear because and only had and have a "handicap" are women ... // .... Δεν γιορταζουμε στις 8 Μαρτη, απλα θυμωμαστε και αποτιουμε φορο τιμης στις Γυναικες που βασανισθηκαν και βασανιζονται, που χαθηκαν και χανονται γιατι και μονο ειχαν και εχουν ενα "μειονεκτημα", ειναι Γυναικες...

Αρνούμαι να γιορτάσω την ημέρα της γυναίκας ...
Πώς τολμάμε και γιορτάζουμε, την 8η Μαρτίου? 
Διαμηνύουμε σε όλους ότι είναι η Διεθνής Ημέρα των Δικαιωμάτων των Γυναικών, 
όταν ακόμα και σήμερα υπάρχουν κορίτσια που υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό 
γεννητικών οργάνων, γυναίκες που γεννιούνται σε καθεστώς ομηρίας 
και εκπορνεύονται πριν ακόμα ενηλικιωθούν, κοπέλες που πωλούνται σαν αντικείμενα 
(χρήσιμα ωστόσο για «όλες» τις δουλειές), για να μην αναφερθώ στη θέση που
 έχει στην κοινωνία, η καταδικασμένη γυναίκα του Ισλάμ.

           
Η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, όπως θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, 
καθιερώθηκε για να μας θυμίσει, ότι μετά από πολλές θυσίες και άνισους αγώνες, 
το γυναικείο φύλο κατέκτησε ίσα δικαιώματα με τους άντρες, διεκδίκησε καλύτερες 
συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. 
Σε ποιες γυναίκες αναφερόμαστε; 
Σ 'αυτές που έχουν γεννηθεί στην Δύση; 
Μόνο η Ευρώπη και οι Η.Π.Α. έχουν πολιτισμένους ανθρώπους? 



Η 8η Μαρτίου, πρέπει να είναι η ημέρα κινητοποιήσεων, σε όλο τον κόσμο. 
Η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων, δεν υφίσταται αν γυρίσουμε το κεφάλι μας δεξιά, 
όταν γνωρίζουμε ότι στην άλλη πλευρά, υπάρχουν παιδιά, κοπέλες, γυναίκες, ηλικιωμένες, 
που δεν έχουν καμία αξία, καμία υπόσταση μέσα στην κοινωνία. 

                                              
Ημέρα «πένθους» για τα 6.000 κορίτσια που υπόκεινται καθημερινά σε κλειτοριδοκτομή με βάναυσο τρόπο, ορίστηκε η 6η Φεβρουαρίου και τιτλοφορείται ως «Διεθνή Ημέρα Μηδενικής Ανοχής στην Κλειτοριδεκτομή»
Πώς μπορούμε να γιορτάζουμε τις μάχες που έχουμε κερδίσει, όταν υπάρχουν ακόμα ανοιχτές πληγές που αιμορραγούν?
 Όταν εκατομμύρια γυναίκες και ανήλικα κορίτσια, γίνονται θύματα πολιτισμικών και κοινωνικών «εθίμων», αγοράζονται - πωλούνται και ενοικιάζονται από κυκλώματα πορνείας? 
Πώς μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία, ισότητα, ιδανικά και πάνω απ' όλα, για ανθρώπινα δικαιώματα, 
σ' έναν απάνθρωπο κόσμο?

Γιατί πρέπει να ορίζεται η μοίρα μια γυναίκας από τη γεωγραφική θέση του χωριού, 
της πόλης ή της χώρας που γεννήθηκε?

                                                  
το δημοσίευσε η Ροδοπη Ολυμπιου