...ονειροπαρμένο τον έλεγαν. Η μοίρα δε στάθηκε καλή μαζί του, αφού έχασε
πολύ νωρίς τον πατέρα του και δεν κατόρθωσε ποτέ να μάθει την τέχνη του (παπουτσής). Για την ακρίβεια, και για καλή τύχη εκατομμυρίων παιδιών στον κόσμο, δεν τα κατάφερε ποτέ σε καμία τέχνη.
Οι ατυχίες δε σταματούν εδώ, προικίστηκε με ωραία φωνή, άρχισε να σπουδάζει μουσική όμως αρρώστησε βαριά κι έχασε τη φωνή του. Ούτε η φύση στάθηκε καλή μαζί του προικίζοντάς τον με εξαιρετική ασχήμια με αποτέλεσμα να τον απορρίψουν από τη Βασιλική Σχολή θεάτρου της Κοπεγχάγης.
Ο λόγος για τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Hans Christian Andersen), που χάριν της κακής του μοίρας έγινε ο διασημότερος παραμυθάς του κόσμου, αφού κατάφερε να αξιοποιήσει το τελευταίο του ταλέντο, να σκαρώνει στίχους. Από τους στίχους πέρασε στα παραμύθια κι έτσι έγινε απαραίτητη συντροφιά σε παιδιά κι εφήβους. Οι ήρωές του δεν είναι υπερήρωες στα σωματικά προσόντα, είναι όμως υπερήρωες στα ψυχικά. Ασήμαντοι μεν αλλά μεγαλόψυχοι κι ευγενείς κερδίζουν αλλά και διαμορφώνουν την ψυχήν των μικρών ακροατών-αναγνωστών.
Πέθανε στις 4 Αυγούστου του 1875 στην Κοπεγχάγη, έχοντας εκδώσει αρκετά βιβλία κι έχοντας ταξειδέψει σε Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Ελλάδα, Ιταλία και Τουρκία. Στις 2 Απριλίου, ημέρα γεννήσεώς του, τιμάται παγκοσμίως όπως του αξίζει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου