Ο Δήμος Βύρωνα, σε μια σεμνή τελετή, τίμησε τον ήρωα Νίκο Νικηφορίδη,
που εκτελέστηκε στα 22 του χρόνια με την «κατηγορία» της κατασκοπίας
από το μετεμφυλιακό κράτος.
που εκτελέστηκε στα 22 του χρόνια με την «κατηγορία» της κατασκοπίας
από το μετεμφυλιακό κράτος.
Την Κυριακή 8 Ιουλίου, στις 11 το πρωί, στη συμβολή των οδών Νικ. Νικηφορίδη και Αρήτης, ο Δήμαρχος Βύρωνα Γρηγόρης Κατωπόδης, Αντιδήμαρχοι, Δημοτικοί Σύμβουλοι, μέλη οργανώσεων για την παγκόσμια ειρήνη, καθώς και αντιστασιακές οργανώσεις, συμμετείχαν στην εκδήλωση με αφορμή τα 90 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Νικηφορίδη.
Ο Δήμαρχος Βύρωνα, στο χαιρετισμό του, ανέφερε σχετικά:
«Ο Δήμος μας τιμά τον Νίκο Νικηφορίδη, “υψώνοντας” την εικόνα του δίπλα σε εκείνη του Γρηγόρη Λαμπράκη. Δόθηκε το όνομά του σε κεντρική οδό της πόλης μας, την οδό Νίκ. Νικηφορίδη, στις 16 Μαρτίου 1984 από τον αείμνηστο Δημήτρη Νικολαΐδη, στα όρια με την περιοχή που έζησε, το Παγκράτι, και σήμερα αποκαλύπτουμε την αναμνηστική μαρμάρινη επιγραφή με το όνομά του σ’ αυτή την πλατεία, τονίζοντας ότι είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για τον ήρωα Νικηφορίδη! Είμαστε υπερήφανοι για τον Νίκο Νικηφορίδη και οργισμένοι για τον άδικο θάνατό του για τον οποίο είναι υπεύθυνο το κρατικό μόρφωμα που ακολούθησε τον ελληνικό εμφύλιο. Ελπίζουμε δε, ότι με αφορμή τη σημερινή εκδήλωση, θα δοθεί η ευκαιρία αρχικά της γνώσης, ειδικά από τη νεολαία μας, και στη συνέχεια της ανάληψης δράσεων υπέρ της παγκόσμιας ειρήνης.»
*απόσπασμα
Για τη δράση του Νίκου Νικηφορίδη, ο κ. Κατωπόδης τόνισε:
«Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμόμαστε εμείς οι παλαιότεροι, ο Νίκος Νικηφορίδης καταδικάσθηκε “τρις εις θάνατον” και εκτελέσθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 5 Μαρτίου του 1951, στα 22 του χρόνια, με την κατηγορία της κατασκοπίας και της διάδοσης ανατρεπτικών ιδεών! με αφορμή τη συγκέντρωση υπογραφών για την απαγόρευση και κατάργηση των ατομικών όπλων μαζικής εξόντωσης των λαών, αλλά και την απαίτηση να δημιουργηθεί ένα όργανο διεθνούς ελέγχου που θα εξασφάλιζε τα ανωτέρω. Μάλιστα, στον φάκελο του Νικηφορίδη είναι υπογραμμισμένο το φοβερό στοιχείο: «Έκκληση Ειρήνης Στοκχόλμης».
Το κείμενο "Εκκλησης της Στοκχόλμης"που προωθούσε ο Νικηφορίδης, αποτελούσε ουσιαστικά την πρώτη παγκόσμια εκστρατεία για τον αφοπλισμό από τα πυρηνικά όπλα υπό τη σκέπη του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης και του Ελληνικού Κινήματος Ειρήνης που δρούσε υπό καθεστώς τρομοκρατίας, εξαιτίας του μετεμφυλιοπολεμικού κράτους.
Για την ιστορία, το κείμενο του Νίκου Νικηφορίδη υπογράφηκε από εκατομμύρια ανθρώπους. Μόνο που ο Νικηφορίδης το πλήρωσε με το αίμα του! Για την ακρίβεια ήταν ο πρώτος άνθρωπος που δολοφονήθηκε για τη φιλειρηνική του δράση.
Η δράση του Νικηφορίδη είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Από την εποχή που ήταν γυμνασιόπαιδο είχε ενταχθεί στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης, δράση για την οποία εξορίσθηκε στην Ικαρία και στη συνέχεια στη Μακρόνησο όπου και βασανίσθηκε. Σημειωτέον, πως αφέθηκε ελεύθερος το 1950 δίχως να υπογράψει δήλωση μετάνοιας. Κατόπιν, ανέλαβε γραμματέας της ΕΠΟΝ Παγκρατίου και την οργάνωση του Φιλειρηνικού Μετώπου Νέων.»
Ο Δήμαρχος Βύρωνα, στο χαιρετισμό του, ανέφερε σχετικά:
«Ο Δήμος μας τιμά τον Νίκο Νικηφορίδη, “υψώνοντας” την εικόνα του δίπλα σε εκείνη του Γρηγόρη Λαμπράκη. Δόθηκε το όνομά του σε κεντρική οδό της πόλης μας, την οδό Νίκ. Νικηφορίδη, στις 16 Μαρτίου 1984 από τον αείμνηστο Δημήτρη Νικολαΐδη, στα όρια με την περιοχή που έζησε, το Παγκράτι, και σήμερα αποκαλύπτουμε την αναμνηστική μαρμάρινη επιγραφή με το όνομά του σ’ αυτή την πλατεία, τονίζοντας ότι είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για τον ήρωα Νικηφορίδη! Είμαστε υπερήφανοι για τον Νίκο Νικηφορίδη και οργισμένοι για τον άδικο θάνατό του για τον οποίο είναι υπεύθυνο το κρατικό μόρφωμα που ακολούθησε τον ελληνικό εμφύλιο. Ελπίζουμε δε, ότι με αφορμή τη σημερινή εκδήλωση, θα δοθεί η ευκαιρία αρχικά της γνώσης, ειδικά από τη νεολαία μας, και στη συνέχεια της ανάληψης δράσεων υπέρ της παγκόσμιας ειρήνης.»
*απόσπασμα
Για τη δράση του Νίκου Νικηφορίδη, ο κ. Κατωπόδης τόνισε:
«Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμόμαστε εμείς οι παλαιότεροι, ο Νίκος Νικηφορίδης καταδικάσθηκε “τρις εις θάνατον” και εκτελέσθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 5 Μαρτίου του 1951, στα 22 του χρόνια, με την κατηγορία της κατασκοπίας και της διάδοσης ανατρεπτικών ιδεών! με αφορμή τη συγκέντρωση υπογραφών για την απαγόρευση και κατάργηση των ατομικών όπλων μαζικής εξόντωσης των λαών, αλλά και την απαίτηση να δημιουργηθεί ένα όργανο διεθνούς ελέγχου που θα εξασφάλιζε τα ανωτέρω. Μάλιστα, στον φάκελο του Νικηφορίδη είναι υπογραμμισμένο το φοβερό στοιχείο: «Έκκληση Ειρήνης Στοκχόλμης».
Το κείμενο "Εκκλησης της Στοκχόλμης"που προωθούσε ο Νικηφορίδης, αποτελούσε ουσιαστικά την πρώτη παγκόσμια εκστρατεία για τον αφοπλισμό από τα πυρηνικά όπλα υπό τη σκέπη του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης και του Ελληνικού Κινήματος Ειρήνης που δρούσε υπό καθεστώς τρομοκρατίας, εξαιτίας του μετεμφυλιοπολεμικού κράτους.
Για την ιστορία, το κείμενο του Νίκου Νικηφορίδη υπογράφηκε από εκατομμύρια ανθρώπους. Μόνο που ο Νικηφορίδης το πλήρωσε με το αίμα του! Για την ακρίβεια ήταν ο πρώτος άνθρωπος που δολοφονήθηκε για τη φιλειρηνική του δράση.
Η δράση του Νικηφορίδη είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Από την εποχή που ήταν γυμνασιόπαιδο είχε ενταχθεί στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης, δράση για την οποία εξορίσθηκε στην Ικαρία και στη συνέχεια στη Μακρόνησο όπου και βασανίσθηκε. Σημειωτέον, πως αφέθηκε ελεύθερος το 1950 δίχως να υπογράψει δήλωση μετάνοιας. Κατόπιν, ανέλαβε γραμματέας της ΕΠΟΝ Παγκρατίου και την οργάνωση του Φιλειρηνικού Μετώπου Νέων.»
Στη συνέχεια της ομιλίας του ο Δήμαρχος Βύρωνα, αναφέρθηκε στο παγκόσμιο κίνημα ενάντια στα πυρηνικά όπλα, που δραστηριοποιείται εδώ και 70 χρόνια περίπου, αναφέροντας ότι: «Ο ψυχρός πόλεμος που αποτέλεσε την “επώαση” των όπλων μαζικής καταστροφής μπορεί να τελείωσε, όχι μόνος και ο κίνδυνος του πυρηνικού ολέθρου. Μια μικρή χαραμάδα ελπίδας είναι ότι συμπληρώνεται ακριβώς ένας χρόνος από την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων από 120 χώρες στο πλαίσιο του ΟΗΕ, καθώς και η υπογραφή συμφωνίας για την αποπυρηνικοποίηση της Κορεατικής Χερσονήσου. Ελπίζουμε σε αντίστοιχες ενέργειες και στην πολύπαθη Μέση Ανατολή! Ο αγώνας για την απαγόρευση και κατάργησή τους συνεχίζεται! Ο ανθρωποκεντρικός και απελευθερωτικός αγώνας του Νίκου Νικηφορίδη μας εμπνέει και μας οδηγεί! Αθάνατος!»
Συγκινητική ήταν η παρουσία στην εκδήλωση της αδελφής του Νίκου Νικηφορίδη, Ολυμπίας Νικηφορίδη-Βαζαίου, η οποία αναφέρθηκε στις τραγικές ημέρες της εκτέλεσης του αδελφού της, και στα συναισθήματα που βίωσε η οικογένειά της με τη δολοφονία του.
Χαιρετισμούς απέδωσαν επίσης οι βουλευτές Θοδωρής Δρίτσας και Χαρά Καφαντάρη, η οποία ανακοίνωσε ότι προωθείται στη Βουλή των Ελλήνων, πρόταση για τη δημιουργία Επιτροπής Ειρήνης και Πυρηνικού Αφοπλισμού,
ο Γρηγόρης Λαμπράκης, γιος του μεγαλομάρτυρα της ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη, ο οποίος και δήλωσε εμφανώς συγκινημένος πως
«φανταστείτε τι φιλειρηνική δράση θα είχαν αν ζούσε ο Νίκος Νικηφορίδης
της εποχή που έδρασε ο πατέρας μου»
Χαιρετισμούς απέδωσαν επίσης οι βουλευτές Θοδωρής Δρίτσας και Χαρά Καφαντάρη, η οποία ανακοίνωσε ότι προωθείται στη Βουλή των Ελλήνων, πρόταση για τη δημιουργία Επιτροπής Ειρήνης και Πυρηνικού Αφοπλισμού,
ο Γρηγόρης Λαμπράκης, γιος του μεγαλομάρτυρα της ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη, ο οποίος και δήλωσε εμφανώς συγκινημένος πως
«φανταστείτε τι φιλειρηνική δράση θα είχαν αν ζούσε ο Νίκος Νικηφορίδης
της εποχή που έδρασε ο πατέρας μου»
*Φωτογραφίες: Μιχαέλα Μαραζώτη
Ο Νίκος Νικηφορίδης (1928-5/3/1951) υπήρξε μέλος της ΕΠΟΝ και της Επιτροπής Ειρήνης που εκτελέστηκε στις φυλακές του Γεντί Κουλέ στη Θεσσαλονίκη μαζί με τέσσερις θανατοποινίτες πολιτικούς κρατούμενους, διότι η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης του χρέωσε την συνήθη κατηγορία ότι
"η δράση του σχετιζόταν με την Σοβιετική Ένωση και ότι οι κομμουνιστές υποκινούσαν την διαδικασία για λόγους αποσταθεροποίησης του καθεστώτος".
Ο Νίκος Νικηφορίδης, γεννημένος το 1928 στην Αθήνα, ήταν μόλις 13 χρονώ όταν οι Γερμανοί ναζήδες κατέλαβαν τη χώρα μας, μαζί με τους Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες συνεργάτες τους. Αετόπουλο από μικρός, από το 1944 ΕΠΟΝίτης στο Παγκράτι (φοιτούσε στο 7ο Γυμνάσιο), ήδη από το 1946 εξόριστος στην Ικαριά, δε μπόρεσε καν να παραλάβει το βραβείο για τις επιδόσεις του στην τελευταία τάξη του σχολειού, αφού το μετακατοχικό ελλαδικό κράτος, που είχε δώσει συγχωροχάρτι στους ταγματασφαλίτες και στους δολοφόνους, σακάτευε νέα παιδιά, τον ανθό του λαού και του έθνους, στις εξορίες και τις φυλακές, επειδή είχαν το "θράσος" να πολεμήσουν τους Γερμανούς και τους συνεργάτες τους μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ.
Ο Νίκος Νικηφορίδης, γεννημένος το 1928 στην Αθήνα, ήταν μόλις 13 χρονώ όταν οι Γερμανοί ναζήδες κατέλαβαν τη χώρα μας, μαζί με τους Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες συνεργάτες τους. Αετόπουλο από μικρός, από το 1944 ΕΠΟΝίτης στο Παγκράτι (φοιτούσε στο 7ο Γυμνάσιο), ήδη από το 1946 εξόριστος στην Ικαριά, δε μπόρεσε καν να παραλάβει το βραβείο για τις επιδόσεις του στην τελευταία τάξη του σχολειού, αφού το μετακατοχικό ελλαδικό κράτος, που είχε δώσει συγχωροχάρτι στους ταγματασφαλίτες και στους δολοφόνους, σακάτευε νέα παιδιά, τον ανθό του λαού και του έθνους, στις εξορίες και τις φυλακές, επειδή είχαν το "θράσος" να πολεμήσουν τους Γερμανούς και τους συνεργάτες τους μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου