
...στον απόηχο της "χθεσινής μέρας" 12 Μαρτίου 2015
- που είπα να περπατήσω στην πόλη χωρίς το αυτοκίνητό μου...
αργότερα έμαθα ότι είχε πετάξει πρίν το μικρό ανηψάκι του!!!!
- που...πήγα να πιώ ένα καφεδάκι στήν πλατεία εξαρχείων και
εκτός από το να δώ και από κοντά αίσχος του graffiti που πολυτεχνείου...
εκεί πιο δίπλα μας έπεσε νεκρό ένα νεαρό αγόρι...από χρήση
ναρκωτικών!!!!
- που το βράδυ περιμένωντας ένα δικό μου άνθρωπο, έξω από
την κλινική θεραπείας του σ' ένα εφημερεύων νοσοκομείο
της πόλης μου είδα μια αγέλη σκυλιών να κυνηγούν και να
κατασπαράζουν μία γατούλα...
...ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ... !!!!
ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ...
εκτός από λίγα ψίχουλα από το κουλούρι μου στα
σπουργίτια και τις δεκαοχτούρες της πλατείας...
αλλά και την ζεστή συμπαράσταση σ' έναν άρρωστο φίλο!
εκτός από λίγα ψίχουλα από το κουλούρι μου στα
σπουργίτια και τις δεκαοχτούρες της πλατείας...
αλλά και την ζεστή συμπαράσταση σ' έναν άρρωστο φίλο!
ΤΕΛΛΙΚΑ ΤΙ...?
Ρένα Φατούρου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου