...κανείς δέν θα τον υπερασπιζόταν άν ήταν ζωντανός...

...ΝΑΙ..και αυτοκτονία να είναι, είναι τόσο αυτοκτονία όσο οι αυτοκτονίες 
των μεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Σε βασανίζουν συστηματικά για καιρό, κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί καν ότι 
είναι βασανιστήριο και μετά λένε κιόλας "δεν άντεξε, ήταν πολύ ευαίσθητος".
.....χωροχρονικά άτυχος.απο μια "οικογένεια",που ηταν "περηφανη" αλλα 
παρόλα αυτά αυτό το αρχίδι που τον έσπειρε,ούτε το κουφάρι του δεν πήγε 
να αναγνωρίσει.
Σε μια απ τις χειρότερες κλειστές κοινωνίες μεγαλωμένος και μετά εσώκλειστος 
σε μια κωλοσχολή παρέα με τους βασανιστές του.το αίμα του,στα χέρια όλων τους.
δεν του δοθηκε ουτε ο προσωπικος χωρος ουτε να τερματίσει την ίδια του τη ζωή.
ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ.
20 χρονια έψαχνε χαραμάδες,δέν βρήκε καμία.δεν του δώσατε χώρο.
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ.πρωτα απ'ολα.
δε με νοιάζει τι νομίζατε σωστό.δε με νοιάζει τι νομίζατε.ή πώς σας μεγάλωσαν,
η ψυχούλα,έπρεπε να πάρει μακρύ δρόμο μέχρι και για να τερματήσει 
τη σκατοζωή που του παρείχατε.ούτε ενα γαμημένο δικό του προσωπικό τετραγωνικό 
δέν είχε,να βάλει τέρμα στην ύπαρξη του ΒΑΡΟΣ ΗΤΑΝ αφού κανείς δεν του έδειξε 
το αντίθετο...,
ΒΑΡΟΣ ΕΝΙΩΘΕ και αφού έτσι ένιωθε,βάρος ήταν.να μη λυπάται κανείς λοιπόν.


ΝΑ ΜΗ ΛΥΠΑΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ...
...γιατι άλλο να πας στην κηδεία του παιδιού σου και να σε αγκαλιάσει 
ο Παππάς που θα ψάλλει την επιμνημόσυνο δέηση ως θύμα που έχασε το παιδί του 
και όλη η Ελλάδα το κλαίει και άλλο να πρέπει να ζήσεις και ο μη γενοιτο 
να χρειαστεί να γίνεις μάρτυρας στην επιβίωση και εξέλιξη της ζωής 
που διάλεξε το παιδί σου...!!!

Το ζήτημα των κλειστών κοινωνιών είναι ένα:όλοι γνωρίζουν και προτιμούν 
να σιωπούν.Αυτό είναι υποκρισία και μάλιστα μεγάλη.
Σε αυτη τη χώρα μας έχει φάει ο ωχαδερφισμός.
Κανένας δεν σκέφτηκε το βασικό ότι και η σιωπή είναι συνενοχή.

Η ένταση της φρίκης και της οργής μου δέν θα μπορέσει να μετρηθεί ποτέ...
από κανένα θνητό ή θεϊκό λυγμό...δεν έχω τρόπο να λύσω τον κόμπο...μόνο να 
τον χαλαρώσω για ν αναπνέω με την ελπίδα ν ακουστεί ο λυγμός...το ουρλιαχτό μου ...
κι έτσι να σβυστεί, να καλυφθεί έστω, η χυδαιότητα όσων θέλησαν να καλύψουν 
την κραυγή αγωνίας του Βαγγέλη και όλων όσων βασανίζονται σ αυτή την ολοένα 
και εντεινόμενη λύσσα του μαρτυρίου, να την κρύψουν τελικά κάτω από τις υστερικές στριγγλιές εκφοβισμού, τραμπουκισμού και απειλής που εκτοξεύουν κατά 
της ζωής και της ύπαρξης...

 Ποιός γνωρίζει καλύτερα το μηχανισμό της αφόδευσης, αν όχι τα ίδια της τα προϊόντα; 
Που με το βαφτιστικό χρυσό τους σταυρουδάκι περασμένο στον τροφαντό τους λαιμό 
(δώρο του "πατριώτη" Νονού) επιδίδονταν, ως "καλοί χριστιανοί" σε "εκπαιδευτικά σεμινάρια" προς "όφελος" του Βαγγέλη; 
"Je suis Vangelis Giakoumakis"... " Είμαι ο Βαγγέλης Γιακουμάκης" λέει. 
Δε θέλω να σε απογοητεύσω, ούτε να σου χαλάσω την "ποίηση" της στιγμής φίλε μου, 
αλλά δεν είσαι ο Βαγγέλης. 
Είσαι αυτό που ανέχεσαι. 
Είσαι αυτό που αποσιωπάς. 
Είσαι αυτό που βλέπεις να έρχεται αλλά κάνεις τα στραβά μάτια. 
Ένα πράμα μας συνδέει μόνο με το Βαγγέλη. 
Ούτε εκείνος βλέπει, ούτε εμείς. 
Εκείνος γιατί είναι νεκρός. 
Εμείς που ζούμε και δε βλέπουμε, ή κάνουμε πως δε βλέπουμε, γιατί επιμένουμε 
να δικαιολογούμε την τύφλα μας;

"Je suis Vangelis Giakoumakis" 
Τυφλός είσαι. 
Σκατά είσαι. 
Αυτά έπνιξαν το Βαγγέλη, αυτά μας πνίγουν όλους. 
Τα σκατά που εμείς δημιουργήσαμε. 
Κι όλη η λίμνη των Ιωαννίνων δεν τα χωρά. Γιατί είναι ωκεανός. 
"Bon nuit"


Υ.Γ. Αυτό το "je suis Vangelis" το βρίσκω εξίσου χυδαίο 
με τα σχόλια εκείνων των "Σταυροφόρων" που παρότρυναν 
σε αφόδευση στον τάφο του.

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό 
και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, 
δεν περιέχει ιδεολογία, δε συνθέτει ιδεολογία. 
Είναι η μεγεθυμένη έκφραση – εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας 
χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξη του , όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες 
συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του… 
Και το κακό ελλοχεύει , χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. 
Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία . 
Είναι μια παράσταση. 
Εσείς κι εμείς. 
Και πρωταγωνιστεί ο θάνατος. 

*Μάνος Χατζιδάκις