

Μια πόλη, κάθε πόλη, πρέπει να παραμένει ανοικτή, να λειτουργεί,
να κυκλοφορεί κόσμος, χρήμα, σκέψη.
Να υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης.
Να υπάρχουν πηγές χαράς.
Ακόμη και κάτι απλό, όπως η φωταψία στην πρόσοψη του «Ρεξ»
στην Πανεπιστημίου, χαιρετίστηκε ως μία ακόμη νίκη της Αθήνας.
Ο κόσμος θέλει να πάρει πίσω την πόλη, κάθε βήμα,
έστω και μικρό, μεγεθύνεται και επενδύεται
με προσδοκίες για το παρακάτω.
έστω και μικρό, μεγεθύνεται και επενδύεται
με προσδοκίες για το παρακάτω.
Το «Ρεξ» ακόμη και αν δεν επιθυμεί κανείς να το επισκεφθεί
ως θεατρική σκηνή, εκπέμπει σήμα ψυχολογικής τόνωσης
στους περαστικούς, με τη νέα, καθαρή πρόσοψη και το φως
που το λούζει τη νύχτα και που αυτό αντανακλάται στον δρόμο,
στα αυτοκίνητα, στα δέντρα, «κυλάει» στην Πανεπιστημίου και
αλλάζει τη διάθεση των ανθρώπων.
Η αίσθηση από το φως, που τόσο λείπει από τη νυχτερινή Αθήνα,
είναι μία μεγάλη πτυχή κάθε πόλης, όπως είναι και ο ήχος,
η επίδραση της μουσικής.
[...]
Στην Αθήνα, ζητούμενο είναι η κίνηση.
Ανθρώπων, εμπορευμάτων, ιδεών.
Εχθρός της πόλης είναι η ακινησία,
Εχθρός της πόλης είναι η ακινησία,
το μπλοκάρισμα, η αρνητική σκέψη που βλέπει παντού αντιπάλους.
Αν υπάρχει ένα πράγμα στην Αθήνα που μπορεί να κερδηθεί πριν
από την οικονομική ανασυγκρότηση, αυτό είναι η προσέγγιση
της κοινής λογικής, που αυτομάτως θα απελευθερώσει τα κανάλια
για το δικαίωμα στη χρήση της πόλης.
Μείζονα θέματα στην Αθήνα, η χρήση του δημόσιου χώρου,
το δικαίωμα να λειτουργεί κανείς σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς,
η συναίσθηση ότι πρέπει να συνυπάρξουμε.
Γι’ αυτό κάθε τι που συμβάλλει ώστε η Αθήνα να είναι μια πόλη
πιο φωτεινή, πιο χαρούμενη, πιο ανοιχτή είναι κέρδος.
Από το φωτισμένο «Ρεξ» ώς την μπάντα του Δήμου,
υπάρχει ένας δρόμος για την επανάκτηση της πόλης.
Ξεκινάει από τη βελτίωση της προσωπικής διάθεσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου