....χειροποίητα παπούτσια με παράδοση από το 1912 ταξιδεύουν στο εξωτερικό....

Η φράση «Μάθε τέχνη και άστηνε και αν πεινάσεις πιάστηνε» φαίνεται πως ταιριάζει γάντι 

στην περίπτωση του Λεμήσιου, αποδεικνύοντας πώς οι χειρωνακτικές εργασίες 
και τα παραδοσιακά επαγγέλματα ανθίστανται στην κρίση...
 
Από το 1912 η οικογενειακή επιχείρηση Λεμήσιος διαθέτει δικό της εργαστήριο 
παραγωγής χειροποίητων γυναικείων παπουτσιών και αποτελεί μια από τις
 ιστορικότερες επιχειρήσεις στην περιοχή του Κολωνακίου.

Πώς όμως ξεκίνησε η ιστορία της επιχείρησης; 

Στις αρχές του 20ου αιώνα ο παππούς Νικόλας Γεωργίου έρχεται από την Κύπρο στην Αθήνα 

σε ηλικία 16 ετών και μαθαίνει την τέχνη του υποδηματοποιού σε τζαγκαράδικα και εργαστήρια 

παπουτσιών της εποχής. Με το πέρασμα του χρόνου και από την αγάπη του για το υπόδημα 

ανοίγει το πρώτο του κατάστημα στην οδό Κριεζώτου, 
το οποίο ειδικευόταν στο ανδρικό παπούτσι. 

Αποκτώντας φήμη και έχοντας ως πελάτες τους επιφανείς πολίτες της εποχής, προχωρά στη 

δημιουργία γυναικείων παπουτσιών και μεταφέρει το κατάστημά του στην οδό Βουκουρεστίου, 

αλλάζοντας πλέον την επωνυμία από Γεωργίου σε Λεμήσιος. 

(Αυτός που κατάγεται από τη Λεμεσό).

Η επιχείρηση διοικείται πλέον από την πέμπτη γενιά επιχειρηματιών, 

οι οποίοι τα τελευταία χρόνια στρέφονται και στο εξωτερικό. 

Όχι, όμως, μέσω συντονισμένων εξαγωγών, καθώς συνεργάζονται με πελάτες 
που διαμένουν στο εξωτερικό και παραλαμβάνουν τα παπούτσια τους 
κατόπιν παραγγελίας...[...]

                       

Σχολιάζοντας την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο που δραστηριοποιείται, ο κ. Κατσάλης, 

τονίζει ότι το παπούτσι και το ρούχο είναι οι κλάδοι που έχουν επηρεαστεί 

περισσότερο από την κρίση. 

Δεν παραλείπει, μάλιστα, να αναφερθεί και στα κλειστά μαγαζιά του Κολωνακίου 

που δεν θυμίζουν σε τίποτα τις εποχές δόξας που ζούσε στο παρελθόν η περιοχή. 

«Δεν είναι καλό το κέντρο της πρωτεύουσας μιας ευρωπαϊκής χώρας να ερημώνει, 

όπως έγινε με το Κολωνάκι. 

Η  εικόνα αυτή φοβίζει τον κόσμο που θέλει να κάνει τα ψώνια του. 

Αυτό που συμβαίνει είναι τρομακτικό γιατί τα μαγαζιά κλείνουν και στη 

θέση τους δεν ανοίγει κάτι άλλο».... 

[....]  

fortunegreece.com

....τά έβλεπα μικρή μέ ζήλια καί καμάρι
όταν τά φορούσε-κατόπιν παραγγελίας-
η μία από τίς αδελφές μου....
κι όταν κρυφά τά φορούσα καί δέν μού
έκαναν, έσφιγγα τό κορδονάκι τής μπαλαρίνας
καί γινόταν σάν τσαρούχι...χαχαχά!!!!
Ποτέ δέν πήρα δικά μου γιατί μού είχαν
αφήσει αυτή τήν αστεία εικόνα....
αλλά τα καμάρωνα στά πόδια της αδελφής μου
πού σχεδόν γιά κάθε φορεσιά της είχε καί το
ανάλογο χρώμα μπαλαρίνας από τόν μυθικό
-γιά μένα- Λεμήσιο....!
                                                   i-rena