«Τη διάκριση (αυτή) δεν τη δικαιούμαι εγώ, αλλά η διάχυτη έννοια της ποίησης γενικά, για όσα εκείνη πράγματι θεραπεύει ή έστω καταπραΰνει»: Αυτά ήταν τα λόγια της Κικής Δημουλά σε εκδήλωση που διοργάνωσε προς τιμήν της η Τράπεζα της Ελλάδος

[....]
Για είκοσι πέντε χρόνια, από το 1949 έως το 1974, η Κική Δημουλά συνδύαζε την εργασία στην Τράπεζα της Ελλάδος με τον μαγικό κόσμο των λέξεων και της ποίησης, ενώ για περίπου οκτώ χρόνια είχε αποσπαστεί στη σύνταξη του περιοδικού «Κύκλος», που εξέδιδε η Τράπεζα, με λογοτεχνικό και οικονομικό περιεχόμενο και στο οποίο αρθρογραφούσε με το πατρικό της όνομα, ως Βασιλική Ράδου. 
Η ποιήτρια και ακαδημαϊκός που επέστρεψε έπειτα από χρόνια στην Τράπεζα της Ελλάδος, ως τιμώμενο πρόσωπο, αφού έκανε μία νοσταλγική και με χιούμορ αναδρομή στην πορεία της στην Τράπεζα, από την καταμέτρηση των φθαρμένων χαρτονομισμάτων ως τη σύνταξη του περιοδικού «ΚΥΚΛΟΣ», έκλεισε την ομιλία της απαντώντας στο ερώτημα: 
«Πώς γεννιέται η ποίηση;» 
«Με τον ίδιο τρόπο που γεννιόμαστε και εμείς: εν αγνοία μας», ανέφερε. «Και όταν εγώ η ίδια αναρωτιέμαι συχνά ποιος άραγε να έγραψε το πρώτο ποίημα, 
προεξοφλώ ότι το έγραψε η ανυπαρξία θέλοντας να υπάρξει» τόνισε.....
[...] tovima.gr