Δ Ε Κ Ε Μ Β Ρ Ι Ο Σ ....

                                           
... ή Δεκέμβρης ή Χριστουγεννάρτς (ποντιακά) ή 

Σινιντρέ (Αρβανίτικα) είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του έτους κατά 
το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και είναι ένας από τους 7 μήνες με διάρκεια 31 ημερών. 

Στα Λατινικά, decem σημαίνει δέκα, αφού ο Δεκέμβρης ήταν ο 10ος μήνας σύμφωνα με 
το Ρωμαϊκό ημερολόγιο. 
Με την άφιξη του Δεκεμβρίου το κρύο αρχίζει να είναι αρκετά τσουχτερό ενώ 
την 22 Δεκεμβρίου μπαίνει επισήμως ο Χειμώνας και ξεκινούν οι χιονοπτώσεις. 
Γι’ αυτό, άλλωστε ο Δεκέμβριος λέγεται και «Άσπρος μήνας», 
«Ασπρομηνάς» αλλά και «χιονιάς».
----------------------------

Τα λουλούδια του Δεκεμβρίου είναι ο νάρκισσος και ο ελαιόπρινος. 
Οι ζωδιακές πέτρες του είναι τουρκουάζ, λάπις λάζουλι, ζιρκόνιο και τανζανίτης. 

Ο Δεκέμβριος είναι ο μήνας με τις λιγότερες ώρες φωτός στο βόρειο ημισφαίριο 
και τις περισσότερες ώρες φωτός στο νότιο ημισφαίριο. 

*Ο Δεκέμβρης πάντα ξεκινά την ίδια μέρα της εβδομάδας με τον Σεπτέμβριο.

Στην αρχαία Αθήνα ο Δεκέμβριος ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα 
Μαιμακτηριώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ποσειδεώνα, 
ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον θεό Ποσειδώνα. 
Στο λαϊκό καλεντάρι ο Δεκέμβριος ονομάζεται Ασπρομηνάς και Χιονιάς για το πυκνό του χιόνι.

Οι Ρωμαίοι είχαν δύο σημαντικές γιορτές τον Δεκέμβριο:
                                      
                                      Ρωμύλος και Ρέμος.                          Λιτανεία στις κατακόμβες του Αγίου Καλλίστου στη Ρώμη.

Τα Σατουρνάλια, προς τιμή του θεού Σατούρνους (ο Κρόνος των Ελλήνων), 
ήταν γιορτή χαράς και ξενιασιάς, όπου εκτός από τις καθιερωμένες θυσίες, 
κυρίαρχη θέση είχαν η ανταλλαγή δώρων και τα τυχερά παιγνίδια. 
Διαρκούσαν από τις 17 έως τις 23 Δεκεμβρίου.
Ακολουθούσαν στις 25 Δεκεμβρίου τα Βρουμάλια, γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου, 
όπου τιμούσαν τον Ήλιο, που ως θεότητα του φωτός ταυτιζόταν 
με τον Μίθρα των Περσών. Και στις δύο γιορτές θυσίαζαν χοίρους, 
τους οποίους στη συνέχεια κατανάλωναν.
Οι παγανιστικές αυτές γιορτές ήταν αρκετά δημοφιλείς και επέζησαν έως το 12ο αιώνα, 
παρά τις απαγορεύσεις, κληροδοτώντας σε μας τις δοξασίες και τους θρύλους 
για τους καλικάντζαρους και τα άλλα δαιμόνια. 
                         
                         Η Γέννηση του Ιησού σε πίνακα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου

Η Χριστιανική Εκκλησία προσπάθησε να επωφεληθεί από τη δημοφιλία των δύο 
αυτών εορτών και να τις καταπολεμήσει ως ειδωλολατρικές, 
τοποθετώντας τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με μία θεωρία.
Η άλλη θεωρία στηρίζεται σε ημερολογιακούς υπολογισμούς για να απαντήσει 
στο ερώτημα πώς επιλέχθηκε η 25η Δεκεμβρίου 
ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων.

Ο εορτασμός της 25ης Δεκεμβρίου από τους αρχαίους είχε μία σπουδαία αστρονομική σημασία. 
Στην εποχή μας, ο Ήλιος βρίσκεται στο νοτιότερο ύψος του στις 22 Δεκεμβρίου. 
Επί έξι μήνες, κάθε μέρα χαμηλώνει όλο και περισσότερο στον ουρανό ανατέλλοντας όλο 
και πιο αργά και δύοντας καθημερινά νωρίτερα. 
Μετά τις 22 Δεκεμβρίου όμως, ο Ήλιος αρχίζει σιγά-σιγά να αναρριχάται και πάλι στον ουρανό, 
και οι μέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν.... τα μεσημέρια ο Ήλιος φαίνεται όλο 
και πιο ψηλά στον ουρανό. 
Ονομάζουμε την 22α Δεκεμβρίου ημέρα της «χειμερινής τροπής του Ηλίου», οπότε ο Ήλιος 
σταματάει την προς Νότο κίνησή του και τρέπεται στην αντίθετη φορά, προς Βορρά. 
Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη «χειμερινή τροπή» 
ο Ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, 
η χειμερινή τροπή ονομάζεται επίσης και «χειμερινό ηλιοστάσιο». 
*Η ημέρα αυτή επισημαίνει επίσης την αρχή της εποχής του Χειμώνα.

Εκτός από τα Χριστούγεννα, που κυριαρχούν τον Δεκέμβριο, 
με τα θρησκευτικά και κοσμικά τους συμφραζόμενα, 
ξεχωριστή θέση έχουν από θρησκευτικής πλευράς και 
τα λεγόμενα Νικολοβάρβαρα, που περιλαμβάνουν τις εορτές 
της Αγίας Βαρβάρας (4 Δεκεμβρίου)
Αγίου Σάββα (5 Δεκεμβρίου) και 
Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου).

                                                                             
                                                                             Πίνακας του Γιάννη Τσαρούχη

πληροφορίες από:
el.wikipedia.org
sansimera.gr