Σελίδες

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Άλλο Αλβανοί και άλλο Αρβανίτες...



Άγνοια η και διαστρέβλωση της Ιστορίας προδίδει η καινοφανής 
άποψη που ακούσθηκε ότι δηλαδή μεγάλοι ήρωες του 1821 
και των μετέπειτα εθνικών αγώνων υπήρξαν Αλβανοί.
Γίνεται σύγχυση με τους Αρβανίτες, τους αρβανιτόφωνους Έλληνες. 
Άλλο, όμως, Αλβανοί και άλλο Αρβανίτες. 
Υπάρχει μεγάλη διαφορά.

Καί ἐξηγούμεθα:
Ὁ Μᾶρκος Μπότσαρης, στήν μνήμη τοῦ ὁποίου ἀσεβοῦν πολλοί, 

ἦταν Ἕλλην ἀρβανιτόφωνος, ὅπως ὅλοι οἱ Σουλιῶτες. 
Ἡ ἑλληνική του συνείδηση φαίνεται καί ἀπό τήν περίφημη φράση 
πού εἶπε ὅταν πρωτοπάτησε στά Ἑπτάνησα: 
«Ὁ Ἕλλην δέν μπορεῖ νά αἰσθάνεται ἐλεύθερος ἐκεῖ ὅπου κυματίζει 
ἡ Βρεταννική σημαία». 
Τό δέ Λεξικό πού ἔγραψε ἦταν «τῆς ἀρβανίτικης -ὄχι ἀλβανικῆς- καί 
ρωμαίικης ἁπλῆς» (νεοελληνικῆς). Ἄλλωστε δέν θά μποροῦσε νά ἔχει 
ἀλβανική ἐθνική συνείδηση, διότι τέτοια συνείδηση ἐμφανίζεται μόλις 
τό 1878 μέ τήν Λίγκα τῆς Πριζρένης –Κοσσυφοπεδίου καί μάλιστα ὡς 
τεχνητό κατασκεύασμα ξένων δυνάμεων καί θρησκευτικῶν προπαγανδῶν. 
Κατά τήν Τουρκοκρατία δέν ὑπῆρχε ἔθνος Ἀλβανῶν. 
Οἱ κάτοικοι τῆς σημερινῆς Ἀλβανίας διεκρίνοντο μέ κριτήριο τήν θρησκεία τους. Οἱ Ὀρθόδοξοι ἦσαν Ρωμηοί, ἐντεταγμένοι στό ἴδιο Γένος μέ τούς ὑπόλοιπους Ἕλληνες. Οἱ Μουσουλμάνοι ἔνοιωθαν Τοῦρκοι, ἐξ οὗ καί ὁ ὅρος Τουρκαλβανοί. Ἐάν μιλοῦμε γιά ἀλβανική συμμετοχή στήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση δέν 
πρέπει νά ἀναφερόμαστε στούς Μποτσαραίους, τήν Μπουμπουλίνα καί τούς Κουντουριώτηδες, ἀλλά στούς Τουρκαλβανούς πού χρησιμοποιήθηκαν ἀπό 
τήν ἄλλη πλευρά ὡς σφαγεῖς τῶν Ἑλλήνων.
Οἱ Βυζαντινοί πρόγονοί μας δέν ἀνέφεραν Ἀλβανούς στήν Βαλκανική. 

Ὁ Κωνσταντῖνος Πορφυρογέννητος ὀνομάζει Ἀλβανούς μία φυλή τοῦ ….. Καυκάσου. Ὁ Γεώργιος Καστριώτης –Σκεντέρμπεης, πού θεωρεῖται 
ἐθνικός ἥρως τῶν σημερινῶν Ἀλβανῶν, ὀνόμαζε ἑαυτόν Ὀρθόδοξον 
Ἠπειρώτη (15ος αἰών). 
Σέ ἔγγραφα τῆς Γαληνοτάτης Δημοκρατίας τῆς Βενετίας στά τέλη 
τοῦ 15ου αἰῶνος ἡ λέξη Ἀλβανός ἑρμηνεύεται 
«Ἕλληνες ἀπό τήν Ἤπειρο καί τήν Πελοπόννησο» χωρίς νά 
ἀμφισβητεῖται ἡ ἑλληνική συνείδησή τους.
Ἡ ἀλβανική ἐθνική συνείδηση εἶναι ἀναμφισβήτητα ξενόφερτο 
κατασκεύασμα ὅπως ἀποδεικνύουν καί μαρτυρίες τῶν ἰδίων τῶν 
ἐνδιαφερομένων, τίς ὁποῖες κατέγραψε ὁ σύγχρονός μας διαπρεπής βαλκανιολόγος Ἀχιλλεύς Λαζάρου. 
Ὅταν ἡ Ἰταλία καί ἡ Αὐστρουγγαρία- γιά δικούς τους λόγους- 
προσπαθοῦσαν νά κατασκευάσουν ἀλβανικό κράτος ὥστε νά 
ἐλέγχουν τήν εἴσοδο τῆς Ἀδριατικῆς, οἱ Τουρκαλβανοί ὕψωναν 
στό Δυρράχιο τήν Ὀθωμανική σημαία! 
Προτιμοῦσαν τήν τουρκική παρά τήν ἄγνωστη σ’ αὐτούς ἀλβανική 
ἐθνική συνείδηση. Ἄλλωστε καί στούς Βαλκανικούς πολέμους 
οἱ Μουσουλμάνοι τῆς Ἀλβανίας πολέμησαν καί μάλιστα δυναμικά 
στίς τάξεις τοῦ Ὀθωμανικοῦ στρατοῦ. 
Μετά τό 1908 πολλά ἀπό τά μέλη τοῦ Νεοτουρκικοῦ κομιτάτου, 
τό ὁποῖο σχεδίασε καί ξεκίνησε τόν διωγμό τῶν Ἑλλήνων, 
ἦσαν Τουρκαλβανοί.
Ἡ λέξη Ἀλβανία σημαίνει Λευκή Χώρα ἀπό τό λατινικό ΑΛΜΠΑ=λευκή. 

Εἶναι ὅρος μέ γεωγραφική καί ὄχι ἐθνολογική σημασία. 
Ὁ ὅρος Ἀρβανίτης πού ἀφορᾶ τούς Σουλιῶτες, τούς Ὑδραίους, 
τούς Σπετσιῶτες καί πολλούς κατοίκους τῆς Ἀττικῆς, προέρχεται ἀπό 
τελείως διαφορετική ρίζα. 
Συγκεκριμένα ἀπό τήν λέξη Ἄρβανον, τοπωνύμιο τῆς Βορείου Ἠπείρου, 
πού τό βρίσκουμε ἤδη ἀπό τόν 11ο αἰῶνα στά κείμενα τῆς Ἄννας Κομνηνῆς. 
Ἀπό τό Ἄρβανον, δηλαδή ἀπό ἑλληνοκατοικημένη βόρεια περιοχή 
τῆς Ἠπείρου, κατέβηκαν σέ πόλεις καί νησιά τῆς Νοτίου Ἑλλάδος 
ἑλληνικοί πληθυσμοί πού μιλοῦσαν τά ἀρβανίτικα. 
Δηλαδή μία διάλεκτο ἀνάμικτη μέ ἀρχαῖα ἑλληνικά, λατινικά, τουρκικά 
καί ἐντόπια βαλκανικά γλωσσικά στοιχεῖα. 
(Βλέπε σχετικά τό βιβλίο τοῦ Κώστα Καραστάθη: 
Ἕλληνες ἀπό τό Ἄρβανον, ἐκδ. Ἄθως, Ἀθήνα 2014).

Οἱ ἀρβανιτόφωνοι Ἕλληνες οὐδέποτε εἶχαν διαφορετική συνείδηση 

ἀπό τούς ὑπόλοιπους Ἕλληνες. Παρεμφερές παράδειγμα μᾶς δίδουν 
οἱ σλαβόφωνοι Μακεδονομάχοι Κώττας, Κύρου, Νταλίπης κ.ἄ., 
οἱ ὁποῖοι πολέμησαν ὑπέρ τῆς Ἑλλάδος κατά τῶν Βουλγάρων κομιτατζήδων. Καθώς καί οἱ τουρκόφωνοι Ὀρθόδοξοι τῆς Καππαδοκίας πού κράτησαν 
μέσω τῆς Ἐκκλησίας τήν ἑλληνικότητά τους ἄν καί ἔχασαν τήν 
ἑλληνική γλῶσσα. Οἱ δίγλωσσοι Ἕλληνες, ἀρβανιτόφωνοι, βλαχόφωνοι, σλαβόφωνοι κ.λ.π. μᾶς προσφέρουν χαρακτηριστικές ἀποδείξεις ὅτι 
στά Βαλκάνια κατά τούς τελευταίους πέντε τοὐλάχιστον αἰῶνες ἡ Ὀρθόδοξη 
πίστη –καί γενικότερα ἡ θρησκεία- διαμορφώνει τήν ἐθνική συνείδηση πολύ περισσότερο καί ἀπό τό γλωσσικό ἰδίωμα.
Ἡ σύγχυση μεταξύ τῶν λέξεων Ἀλβανός καί Ἀρβανίτης δημιουργεῖται μόνον 

στήν ἑλληνική γλῶσσα, διότι φαίνονται νά μοιάζουν οἱ δύο ὅροι ἠχητικά. 
Ἡ ὁμοιότης εἶναι μόνον ἐπιφανειακή. Στήν οὐσία διαφέρουν κατά πολύ. 
Ἄλλωστε οἱ ἴδιοι οἱ Ἀλβανοί ἀποκαλοῦν ἑαυτούς Σκιπετάρ καί τήν χώρα τους Σκιπερία =χώρα τῶν Ἀετῶν. 
Τί κοινό μποροῦν νά ἔχουν ἕνας Σκιπετάρ καί ἕνας Ἕλλην ἀρβανιτόφωνος; 
Ἴσως ὁ ἕνας νά μπορεῖ νά καταλαβαίνει κάποιες λέξεις ἀπό τόν ἄλλο. 
Ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει ὅτι εἶχαν ἤ ἔχουν τήν ἴδια ἐθνική συνείδηση. 
Μήν ξεχνοῦμε ὅτι Σέρβοι, Κροάτες καί Βοσνιομουσουλμάνοι μιλοῦν ἀκριβῶς 
τήν ἴδια γλῶσσα, παρά ταῦτα συγκρούσθηκαν πρό 20 ἐτῶν μεταξύ τους 
μέ ὀδυνηρές συνέπειες.
Ἀρβανιτόφωνοι Ἕλληνες, λοιπόν, καί ὄχι Ἀλβανοί κατοικοῦσαν στήν Ἀθήνα 

καί γενικότερα στήν Ἀττική ἐπί Τουρκοκρατίας. Ἀντί νά διαστρεβλώνει τήν Ἱστορία ὁ Ἀλβανός Πρωθυπουργός ἄς δεῖ κατάματα τήν ἀλήθεια. 
Ὅτι, δηλαδή, συνέβαινε τό ἀντίθετο. Δέν ὑπῆρχαν Ἀλβανοί στήν Ἑλλάδα, 
ἀλλά Ἕλληνες μέ ἑλληνικά σχολεῖα στά ἐδάφη τοῦ σημερινοῦ 
ἀλβανικοῦ κράτους. Ἄς μάθει γιά τή Μοσχόπολη τοῦ 18ου αἰῶνος, ἡ ὁποία 
ἦταν ἡ πολιτιστική πρωτεύουσα τῆς Ἠπείρου μέ Ἀκαδημίες ἑλληνικῶν 
σπουδῶν καί ἑλληνικά τυπογραφεῖα. Ἄς μάθει ὅτι τήν κατέστρεψαν οἱ Τουρκαλβανοί καί κατήντησε σήμερα νά εἶναι ἕνα μικρό χωριό 
βλαχοφώνων Ἑλλήνων κοντά στήν Κορυτσᾶ, μέ τό ὄνομα Βοσκοπόγιε.
Εἶναι καθῆκον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καί τῶν Ἑλλήνων ἐπιστημόνων 

νά προβάλλουν τήν Ἑλληνορθόδοξη κληρονομιά τῆς Βορείου Ἠπείρου. 
Στίς ἀνιστόρητες προπαγάνδες ἀπαντοῦμε μέ ἱστορικά τεκμήρια.
*Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας
http://www.analystsforchange.org/

...και άλλα σχετικά και συναφή...

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (πέθανε το 160-168 μ.Χ.) αναφέρει μια φυλή στην Ιλλυρία 
με το όνομα Άλβανες, που ζούσε στο χώρο μεταξύ Δυρραχίου και Δίβρης. 
Είναι φανερό ότι πρόκειται για ένωση πατριών που συγκροτήθηκε για αυτοάμυνα 
(και ενδεχομένως όχι συγκεκριμένη φυλή). 
Αυτή η ένωση ενισχύεται πολύ την εποχή των μεγάλων βαρβαρικών επιδρομών 
του 4ου-7ου μ.Χ. αιώνα (άλλες Ιλλυρικές φυλές ήταν οι Εγχελοί, 
οι Ταυλάντιοι/Ταουλάντιοι, οι Βυλιόνοι (ή Μπουλιόνοι ή Μπουλιόνες), οι Δασσαρέτες, 
οι Αρδιαίοι, οι Παρθίνοι, οι Λαβεάτες, οι Γραβαίοι, οι Σκιρτάροι, οι Ατιντάνες, 
οι δίγλωσσοι Κάονοι ή Χάονες κ.α.).

Ο Νίκος Καράμπελας στο βιβλίο του «Ο Άγγλος θεολόγος Thomas S. Hughes 

στην Πρέβεζα και στη Νικόπολη» λέει: «Οι βυζαντινοί συγγραφείς φαίνεται να έχουν 
πάρει το όνομα ‘Αλβανοί’ από τον Πτολεμαίο. Οι βυζαντινοί ιστορικοί αναφέρονται 
σε αυτούς με τα επίθετα ‘Αλβάνοι’, ‘Αρβάνοι’, ‘Αλβανίτες’, ‘Αρβανίτες’ κ.τ.λ.».
-----
Ορισμένοι συσχετίζουν το όνομα «Άλβα» ή «Άρβα» με την πόλη «Άρβα» 
(σημερινό ‘Ραμπ’ της Κροατίας) που κατοικήθηκε από τους ημι-Ιλλιριούς Λιβούρνιους (πρωτοαναφέρονται από το 360 μ.Χ.). Ενδέχεται όμως το «αλβ» («Αλβανία») 
να έχει κοινή ινδο-ευρωπαϊκή ρίζα με το «αλπ» (Άλπεις κ.τ.λ)’ 
δηλαδή Αλβανία=ορεινή χώρα, χώρα των βράχων, λευκή χώρα 
(στα λατινικά albus=λευκός) κ.τ.λ. Άλλοι πάλι λένε ότι το όνομα «Αλβανία» 
προέρχεται από την ονομασία του χωριού Άρβανο/Arbanë, 
δηλαδή Άρβανο/Αρβανία/Αλβανία/Αρβανιτιά κ.α.

Η Αλβανία λέγεται και «Αρμπερία» (Arbëria). 

Είναι μηδενικής σημασίας η διαφορά ανάμεσα στο «λ» και στο «ρ» 
(π.χ. Αλβανοί/Αρβανίτες, Άρβανο/Arbanë κ.α.). 
Ακόμα, και άλλες περιοχές της Αλβανίας (και όχι μόνο) αποκαλούνται συνήθως 
με ονόματα προερχόμενα από τις Αλβανικές φυλές/φάρες που τις κατοικούν, π.χ. Λιάπηδες~Λαμπερία (Labë~Labëria), Τσάμηδες~Τσαμερία (Çamë~Çamëria), Τόσκοι~Τοσκαρία (Toskë-Toskëria) κ.α. 
Στο λεξικό Στέφανου Βυζαντίου διαβάζουμε: «Άρβων ή Αρβών ην Ιλλυρίας πόλις,
 ης κάτοικος Αρβωνίτης. Το εθνικόν Αρβώνιος και Αρβωνίτης». 
Ότι υπήρχε τέτοιο τοπωνύμιο στην αρχαιότητα αποδεικνύεται από τον Πολύβιο, 
ο οποίος γράφει: «Οι δ’ άλλοι πάντες έφυγον εις τον Άρβωνα σκεδασθέντες».

Από όλα αυτά γίνεται πρόδηλο ότι όλα αυτά τα ονόματα και τοπωνύμια 
(Αλβανοί, Άλβανα, Αρβανίτες, Άρβανον, Αρβωνίτες, Άρβων) έχουν κοινή ρίζα. 
Το ότι αυτοί οι Αρβανίτες/Αλβανίτες σχετίζονταν με τους Ιλλυριούς φαίνεται και 
από τους βυζαντινούς συγγραφείς. 
Ο Φραντζής γράφει: «Τω αυτώ δε φθινοπώρω του s&ηβ έτους (6962 ήτοι 1454 μ.Χ.) δηλονότι επανεστάτησαν οι της Πελοποννήσου Αλβανίται κατά των Δεσποτών και 
των Αυθεντών αυτών». 
Ο Κριτόβουλος γράφει: «Οι γαρ της Πελοποννήσου Δεσπόται, της Βυζαντίδος αλούσης, ευθύς νεωτερισάντων των εν Πελοποννήσω Ιλλυριών και επαναστάντων αυτοίς…» (Κριτοβούλου, Ιστορία των πράξεων του Μωάμεθ, Β’-Γ’, 1).

Σύμφωνα με την παράδοση, την οποία διασώζουν οι Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς 
και Ιουστίνος, η παρακαυκάσια Αλβανία είναι δημιούργημα των Αλβανών, κατοίκων 
της ιταλικής πόλεως Άλβα, οι οποίοι μετανάστευσαν με αρχηγό τον Ηρακλή. 
Οι επίμαχες λοιπόν λέξεις σχετίζονται με την ελληνική γλώσσα καθώς και με 
τη λατινική, συνάμα δε με τον απώτερο Ελληνισμό, αφού η ίδρυση της 
απόμακρης Αλβανίας του Καυκάσου ανάγεται στον κύκλο των άθλων του 
Ηρακλή (Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, 1927, τ. 3ος, 403γ-406β).

Ο Αχιλλεύς Λαζάρου στον 4ο τόμο του βιβλίου του, σελ. 619 

«Πράγματι αρχαία πόλη Άλβα, της οποίας οι κάτοικοι καλούνται Αλβανοί, 
υπάρχει στην Κρήτη, στο Λάτιο της Ιταλικής χερσονήσου, στη Γαλατία, 
στην Ισπανία, στην Τρανσυλβανία κ.α.».

Άρα λαοί με το όνομα Αλβανία υπήρχαν στην Κρήτη, στην Ιταλία και σε 

άλλα μέρη της Ευρώπης χιλιάδες χρόνια πριν την υποτιθέμενη άφιξη των 
Αλβανών από τον Καύκασο στα Βαλκάνια κατά τη βυζαντινή περίοδο. 
Φυσικά τέτοια άφιξη δεν έγινε ποτέ.

Σύμφωνα λοιπόν με τις αρχαίες ελληνικές παραδόσεις οι Αλβανοί του 

Καυκάσου ήταν μετανάστες από τους Αλβανούς του Λατίου, τους οποίους οδήγησε 
εκεί ο Ηρακλής, όπως υποστηρίζουν οι Κουπιτώρης, Θωμόπουλος και άλλοι 
(αν και ορισμένοι από αυτούς επιμένουν να ομιλούν περί ελληνικής καταγωγής 
των Αλβανών λόγω ομοιότητας πολλών αλβανικών λέξεων με αρχαίες ελληνικές 
και λόγω της Πελασγικής -και άρα ελληνικής- όπως λένε καταγωγής των Ιλλυριών).

Για τους Αλβανούς του Λατίου (οι οποίοι αποίκησαν τον Καύκασο και όχι το αντίθετο) αναφέρεται ο Διόδωρος Σικελιώτης, στο Βιβλίο 8, κεφ. 25, όπου αναφέρεται σε παλαιό πόλεμο Ρωμαίων-Αλβανών επί βασιλείας στην Ρώμη του Οστιλίου Τύλλου, ενώ 

στον ίδιο πόλεμο αναφέρεται ο Πολύαινος στα Στρατηγήματα, Βιβλίο 8, κεφ. 5.

Σύμφωνα επίσης με τον Τάκιτο, Πελασγοί από την Θεσσαλία -μαζί με Έλληνες- μετανάστευσαν στον Καύκασο μετά που εκστράτευσαν με τον Ιάσονα στους 

Κόλχους και την Ιβηρία και Αλβανία, φτάνοντας μέχρι την Κασπία. (Tacit, annal, 6/34)

Τέλος, έχει αποδειχθεί ότι η αλβανική γλώσσα είναι ινδο-ευρωπαϊκή γλώσσα και 

δεν σχετίζεται με την καυκάσια γλώσσα των Αλβανών του Καυκάσου.
Ας δούμε τώρα τι είπαν οι ίδιοι οι Αρβανίτες, τα εγγόνια των Αρβανιτών επαναστατών 
του '21 Σέχος, Μπότσαρης και Τζαβέλλας. 
Θα δούμε την Προκήρυξη του Αρβανίτικου Συνδέσμου της Ελλάδος, που συντάχθηκε 
το 1899 από τους Σέχο, Μπότσαρη και Τζαβέλλα. 
Η Προκήρυξη δημοσιεύτηκε το Μάιο του 1899 από το περιοδικό Ελληνισμός που 
εξέδιδε η εθνική εταιρεια Ελληνισμός και επανεκδόθηκε το 1995 από τον 
Αριστείδη Κόλλια. 
Παραθέτουμε την προκήρυξη με τη γλωσσική μορφή και την ορθογραφία 
στην οποία γράφτηκε.

«ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΔΕΡΦΟΥΣ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΑΣ
ΑΔΕΡΦΙΑ!
Σας λέγομε και σας ονομάζομε αδέρφια, γιατί όσο κι αν μας χωρίζουν ο τόπος 

κι η θρησκεία, δεν παύομε να είμεστε αδέρφια, επειδή όλοι οι αρβανίτες, όπου 
και αν βρισκομέστε σήμερα, είμαστε απόγονοι των Πελασγών. 
Σήμερα βρισκόμεστε σ' εποχή που αναγεννιούνται τα έθνη. Κυττάξετε τους Έλληνες! 
Ήταν σκλάβοι και δούλευαν κάτω από τον Τουρκικό ζυγό. 
Ξύπνησαν μια μέρα στη φωνή του Ρήγα τους, και σηκώθηκαν, έσπασαν τα σίδερα 
της σκλαβιάς, έδιωξαν τον τύραννο από το χώμα τους και γίνηκαν βασίλειο. 
Κυττάξετε τους Σέρβους! 
Επαναστάτησαν κι ελευτερώθηκαν! 

Κυττάξετε τους Μαυροβουνιώτες!...

Ημείς μονάχα οι Αρβανίτες, είμεστε ακόμα στον ύπνο, κι οι εχτροί μας μας 
περικυκλώνουν και θέλουν να μας καταξεσκίσουν και να μας κατακομματιάσουν! 
Η Αυστρία έχει το μάτι καρφωμένο στην Αρβανιτιά μας. 
Η Ιταλία θέλει τον Αυλώνα μας. Το Μαυροβούνι θέλει τη Σκόντρα μας, η Σερβία, 
η Βουλγαρία κι η Βλαχία αντιμάχονται για τα Μπιτώλιά μας, για το Ντουράτσο μας, 
την Πρισρένη μας, και για την Κρόιά μας, την πόλη που χρησίμεψε ως πρωτεύουσα 
του Σκεντέρ μπεή μας! 
Όλα τα έθνη που είχε πατήσει η Τουρκιά πιο λίγο, πιο πολύ ελευτερώθηκαν κι ημείς, 
οι αρβανίτες, βρισκόμεστε χωρίς δική μας λευτεριά, και το χειρότερο που χάσαμε 
την εθνική μας ύπαρξη, και λογαριαζόμαστε από τον κόσμο ως τούρκοι, 
ενώ δεν είμεστε καθόλου τούρκοι αλλά καθαροί αρβανίτες, απόγονοι των Πελασγών.

Ημείς οι αρβανίτες είμασταν πάντοτε οι στήλοι της Τουρκίας. 

Το αίμα το αρβανίτικο τετρακόσια τόσα χρόνια έτρεξε και τρέχει σαν ποτάμι για 
τη ζωή της Τουρκίας. Αν ελείπαμε ημείς, η Τουρκία από πολλά χρόνια θα είταν φευγάτη 
από την Ευρώπη. Και όμως η Τουρκία δεν εννοεί να μας δώσει τη λευτεριά μας.

Ήρθε, αδέρφια, ο καιρός που πρέπει όλοι οι Αρβανίτες νάχωμε μια γνώμη. 

Πρέπει να αφήσωμε την έχτρα που μας γέννησαν η Τουρκιά κι οι θρησκείες. 
Την Τουρκιά και τες θρησκείες πρέπει να τες αφήσωμε κατά μέρος. 
Η Τουρκιά είναι ξένο σώμα και πρέπει να τη πετάξωμε πέρα, η θρησκεία είναι 
για τον καθένα χωριστά και πρέπει ο καθένας να την βαστάξει όπως την ηύρε. 
Θα ήταν καλό να είμασταν οι αρβανίτες όλοι μωαμεθανοί ή όλοι χριστιανοί, αλλά 
αφού βρισκόμεστε σε διάφορες θρησκείες: μωαμεθανοί και χριστιανοί, και σε 
διάφορες αιρέσεις: ορθόδοξοι, παπιστάνοι, μουσουλμάνοι, μπεκτασλίδες, 
ρουφαΐδες καλόν είναι να αφήσωμεν τες θρησκείες και τες αιρέσεις κατά μέρος.
Είπαμαν ότι είμεστε περικυκλωμένοι από εχτρούς. 

Το μόνο κράτος απ' όλα όσα ξεφύτρωσαν από τες στάχτες, κι από τα χαλάσματα 
της Τουρκίας που έχει εγγυημένη την ύπαρξή του απ' όλη την Ευρώπη 
είναι η Ελλάδα. 
Επίτηδες σας λογαριάσαμαν την Ελλάδα σαν εχτρό μας, γιατί η όψη των 
πραγμάτων έτσι τη δείχνει. 
Αλλ' αν βαθύνουμε λίγο στην ουσία, αν συμβουλευτούμε λίγο την ιστορία, 
αν εξετάσωμε το πράγμα καλά, θα ιδούμε ότι η Ελλάδα δεν έχει καμμιά 
έχτρα μ' εμάς.

Η Ιστορία μας λέγει ότι οι Έλληνες είναι απόγονοι των Πελασγών, 

των παππούδων μας, ότι Έλληνες κι Αρβανίτες, κατά τους βυζαντινούς χρόνους 
είχαν μια θρησκεία, ένα βασίλειο, και μια πατρίδα, κι ότι ο Σκεντέρμπεης μιλούσε 
κι Αρβανίτικα κι ελληνικά κι έγραφε την ελληνική γλώσσα σαν έλληνας, 
κι ότι η Ελλάδα η σημερινή είναι έργο αρβανίτικο κι ελληνικό».
--- Τί λένε λοιπόν εδώ οι ίδιοι οι Αρβανίτες; 
Ποιά είναι η Αρβανιτιά που όλοι την επιβουλεύνται; 
Ασφαλώς η Αλβανία, που όλοι ήθελαν να αρπάξουν τα εδάφη της. 
Ποιοί είναι αυτοί οι Αρβανίτες που θεωρούνται Τούρκοι; 
Ποιοί ήταν οι Αρβανίτες που ήταν στήλοι της Τουρκίας; 
Οι μουσουλμάνοι Αλβανοί, οι λεγόμενοι Τουρκαλβανοί!!! 
Οι Αρβανίτες ήταν λοιπόν Αλβανοί! 
Οι Αρβανίτες (=Αλβανοί) της Ελλάδας (Σέχος, Μπότσαρης, Τζαβέλλας) 
απευθύνονται με αυτή την προκήρυξη στους αδελφούς τους Αρβανίτες (=Αλβανούς) 
της Αρβανιτιάς (=Αλβανίας). 
Ποιοί είναι αυτοί οι Αρβανίτες που είναι Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι; 
Ποιοί είναι οι Αρβανίτες που ήταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, Χριστιανοί Ρωμαιο-καθολικοί, Μουσουλμάνοι Σουννίτες, Μπεκτασίδες, Σούφι κ.τλ και ανήκουν σε όλες αυτές 
τις αιρέσεις; Ασφαλώς οι Αλβανοί!!! 

Επίσης είναι σαφής η διάκριση που γίνεται στην προκήρυξη ανάμεσα στους 

Αρβανίτες και τους Έλληνες, άρα άλλο Αρβανίτες, άλλο Έλληνες. 
Ασφαλώς από το γνωστό κόμπλεξ που έχουν οι Αρβανίτες ώστε να δηλώσουν 
Αλβανοί, λένε ότι Έλληνες και οι Αλβανοί/Αρβανίτες είναι συγγενείς ως απόγονοι 
των Πελασγών. Βεβαίως, το ότι οι Έλληνες και οι Αλβανοί είναι μακρινοί συγγενείς, 
δε σημαίνει ότι αποτελούν τον ίδιο λαό. Άλλωστε ξέρουμε ότι τα ελληνικά/ελληνόφωνα 
φύλα κατέκτησαν και αφομοίωσαν στην αρχαιότητα τους αλλόγλωσσους και μη ελληνόφωνους Πελασγούς. 
Το ότι οι Αρβανίτες θεωρούσαν τους Αλβανούς και τους Αρβανίτες ως Έλληνες, 
εξηγείται από την αφομοίωση που είχαν υποστεί από τους Έλληνες στα χρόνια 
της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

4 σχόλια:

  1. H παραπανω προκυρηξη ειναι ενα προπαγανδιστικο κειμενο ,
    στην υπηρεσια του ελληνικου κρατικου εθνικισμου ,
    κειμενο με καθαρα πολιτικους σκοπους [ δημιουργια φιλελληνισμου μεταξυ του λαου των Σκιπεταρων και μελλοντικη συμμαχια τους με τους Ελληνες και το ελληνικο κρατος ]
    και οχι ενα »’ανοιγμα ψυχης»’ των Αρβανιτων οπως παρουσιαζετε .
    Υπογραφτηκε μονο και δεν γραφτηκε απο απογονους αγωνιστων του 1821 .
    Αυτο φαινεται ξεκαθαρα απο τις εξης φρασεις τις προκυρηξης οι οποιεσ αποδυκνυουν το »πνευμα» με το οποιο γραφτηκανε .
    »»’Ημείς οι αρβανίτες είμασταν πάντοτε οι στήλοι της Τουρκία΄»’
    Ας ας πεις καποιος ποτε ακριβως ο Σεχος η ο Τζαβελας υπηρξε στυλος της Τουρκιας;;;Ασφαλως ποτε.
    Στυλος της Τουρκιας υπηρξε ο Ομερ Βρυωνης , Ο Μουσταης πασα της Σκονδρας και οι αρκετοι Αλβανοι της Σκιπεριας, Καθολικοι και Μουσουλμανοι τους οποιους προασπαθουσανε οι Ελληνες να προσσεγγισουν τα χρονια εκεινα ακριβως γιατι ηταν με »την αλλη πλευρα» την Οθωμανικη και αρα εναντια στου Ελληνες και αρα και στου Αρβανιτες .
    Αλλη μια φραση ειναι η παρακατω
    »» Όλα τα έθνη που είχε πατήσει η Τουρκιά πιο λίγο, πιο πολύ ελευτερώθηκαν κι ημείς, οι αρβανίτες, βρισκόμεστε χωρίς δική μας λευτεριά, και το χειρότερο που χάσαμε την εθνική μας ύπαρξη, και λογαριαζόμαστε από τον κόσμο ως τούρκοι,»»
    Ας μας πει καποιος πως γινετε το ετος που γραφτηκε η προκυρηξη να λενε οι απογονοι του Τζαβελα οτι »χασαμε τη λευτερια μας και λογιζομαστε ως Τουρκοι»»’. Απο ποιον λογιζοτανε ο Τζαβελας ως »Τουρκος»’;
    ;Μα απο κανενα. Απλα θελησε να δειξει οτι ταυτιζοτανε με τους Σκιπεταρους της Αλβανιας για λογους που θα φανουν παρακατω.
    Το κειμενο αυτο προσπαθουσε να δειξει οτι μερος του πληθησμου του ελλαδικου βασιλειου [ οι αρβανιτες ] αισθανονταν τους Σκιπεταρους »’σαν αδερφια»’ τους,
    και οτι νοιαζονταν για το καλο τους το οποιο ηταν μονο η συμμαχια με τους Ελληνες .Για αυτο και αναφερει οτι »»’Αλλ’ αν βαθύνουμε λίγο στην ουσία, αν συμβουλευτούμε λίγο την ιστορία, αν εξετάσωμε το πράγμα καλά, θα ιδούμε ότι η Ελλάδα δεν έχει καμμιά έχτρα μ’ εμάς.»»
    Οι λογοι δηλαδη ειναι φανερα και ξεκαθαρα πολιτικοι .
    Αλλη μια φραση
    »’Κυττάξετε τους Μαυροβουνιώτες!…Ημείς μονάχα οι Αρβανίτες, είμεστε ακόμα στον ύπνο, κι οι εχτροί μας μας περικυκλώνουν και θέλουν να μας καταξεσκίσουν και να μας κατακομματιάσουν»’
    Ποιοι ακριβως εχθροι περικυκλωνου τους τζαβελαιους και θελαν να ξεσκισουν τους απογονους του Μιαουλη η του Σεχου;;;;; Κανενας φυσικα .Απλα το παραπανω κειμενο θελει να καταδειξει στους Αλβανους οτι στην Ελλαδα υπαρχει φιλοαλβανισμος και αρα κακως υπαρχει στην αλβανια φιλοτουρκισμος – ανθελληνισμος [βλεπε συμμετοχη πολλων αλβανων το 1821 υπερ των Οθωμανων ] .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αρα φαινεται πεντακαθαρα οτι το κειμενο ειναι ενα καλοδουλεμενο πολιτικο εργαλειο σε μια εποχη που οι αρβανιτοφωνοι τη Ελλαδας χρησιμοποιηθηκανε απο το ελληνικο κρατος [ και χρησμοποιησανε οι ιδιοι τους εαυτους τους στην υπηρεσια αυτου ] για την προσεγγιση του αλβανικου λαου της Σκιπεριας ο οποιος ηταν με το πλευρο των Τουρκων [ και αρα εναντια στους Ελληνες ] οπως παραδεχεται και η προκυρηξη και ειναι και ιστορικα επιβεβεωμενο.
    Αυτο φαινεται και απο τις πρωτες γραμμες της προκυρηξεως ,
    »’Σας λέγομε και σας ονομάζομε αδέρφια, γιατί όσο κι αν μας χωρίζουν ο τόπος κι η θρησκεία, δεν παύομε να είμεστε αδέρφια, επειδή όλοι οι αρβανίτες, όπου και αν βρισκομέστε σήμερα, είμαστε απόγονοι των Πελασγών»»
    Αν πραγματι ηταν οι Αρβανιτες της Ελλαδος και οι Αλβανοι της Σκιπεριας τη εποχης τοτε γιατι {ΥΠΟΤΙΘΕΤΕ } οι αρβανιτες »εξηγουν» στους αλβανους το λογο που τους αποκαλουν αδελφια;;;
    Δεν ξεραν οτι ηταν αδερφια πριν να συνταξουν τη παραπανω;;;;Δηλαδη γιατι σε κατι »προφανες και γνωστο» αυτοι το τονιζουν και το επεξηγουν;;
    Γιατι μαλλον δεν υπηρχε κανενα τετοιο συναισθημα .Για αυτο και προσπαθουσε να δημιουργηθει .
    Μα γιατι ξερανε οτι οι σκιπεταροι δεν αισθανονταν καποιο τετοιο συναισθημα προς αυτους . Αρα επρεπε να τους εξηγησουν οτι εμεις αισθανομαστε ετσι προς εσας γιατι ειμαστε »Πελασγοι»’ . Και αρα και σεις ,ως Πελασγοι αρα ομοφυλοι με μας και τους Ελληνες θα επρεπε αισθανεστε με αυτο τον τροπο , να αφησετε τη Τουρκια , να κοιταξετε προς Ελλαδα, να κανουμε κοινο κρατος και τα λοιπα. Καθαρα κειμενο που παλευε για ενα κοινο μελλον ελληνων και αλβανων αλλα με προσχηματα ειτε αληθινα ειτε ανιστορητα ειτε απλα προπαγανδιστικα
    Οτι τα παραπανω δεν καταφεραν να δημιουργησουν καποιου ειδους φιλελληνισμο μεταξυ των σκιπεταρων [ αυτος ηταν και ο στοχος της προκυρηξης ] φαινεται και απο τη δευτερη προκυρηξη η οποια αναφερει και αλλες ανακριβειες μεταξυ αλλων,
    ενω οι ξεκαθαροι πολιτικοι λογοι φαινοντε απο τα παρακατω
    »»Αν θελησωμε να ενεργησουμε μονοι μας,πρωτο θα μας χτυπησει η Τουρκια δε μπορουμε να ζησωμε μονοι μας..Η υπαρξη τετοιου κρατους αρβανιτικου στη μεση εξη χριστιανικων κρατων Ιταλιας,Αυστριας,Μαυροβουνιου,Σερβιας,Βουλγαριας και Ελλαδας,ειναι ολιγοζωη,και μεγαλη καταστροφη δια τον εθνισμο μας»»»
    Εδω φαινεται η πληρης αντιθεση της προκυρηξεως στην μελλοντικη »αλβανικη ανεξαρτησια»» η οποια τα χρονια εκεινα κυοφορουνταν απο τους πρωτους αλβανους ακτιβιστες.Αρα αν πραγματι οι αρβανιτες τους αισθανονταν ως αδερφια δεν θα τους απετρεπαν να φτιαξουν δικο τους κρατος αλλα ανιθετα θα τους ενθαρυναν.
    Αντιθετα οι αρβανιτες οχι μονο ηταν αντθ=ιθετοι στην αλβανικη ανεξαρτησια, αλλα , αντιθετα θα φανει παρακατω ποιοι ηταν οι στοχοι.
    Και παρακατω ερχεται η πολιτικη προπαγανδα που ειχε ως αρχικο στοχο η προκυρηξη στοχο και για τον οποιο γραφτηκε .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. »»Οπως ειμαστε,εχομε αναγκη ν’ακουμπησωμε στες πλατες ενος γειτονα μας.Αν μεινουμε με την Τουρκια κιντυνευομε να χθουμε μαζυ μ’αυτη.Αν παμε με την Ιταλια θα μας ρουφηση,κι’υστερα απο λιγα χρονια θα χασωμε τον εθνισμο μας . Αν παμε με την Αυστρια θα παθωμε τα ιδια και χειροτερα,απ’οτι θα παθωμε με την Ιταλια.Αν παμε με τους Μαυροβουνιωτες,τους Σερβους η τους Βουλγαρους,θα γεινωμε μια μερα ρουσσικο κυβερνειο»»»
    »»Κυτταξτε,αδερφια,ποσους μεγαλους λογους εχομε να γεινωμε ενα με τους Ελληνες,ενω δεν εχομε κανενα λογο να ζυγωσωμε τους Ιταλους,τους Αυστριακους,τους Βλαχους,τους Μαυροβουνιωτες,τους Σερβους και τους Βουλγαρους!!!»»
    Δηλαδη τους λενε πρωτα οτι »’δεν μπορειτε να ζησετε »αυτονομοι»» και υστερα δεν μπορειτε και να συμμαχησετε με κανενα γειτονα [Τουρκο,Σερβο κλπ ]
    Και επειτα αναφερουν τις μονες ασφαλης για τους ιδιους τους Σκιπεταρους προοπτικες
    »»Οταν η Ελλαδα κι η Αρβανιτια σμιξουν,τοτε θα γεινει μια μεγαλη Ελλαδα και μια μεγαλη Αρβανιτια.»»»»’Εμπρος αδερφια!Ελατε να γεινωμε ενα Ελληνοαρβανιτικο Βασιλειο,και πρεπει να γεινωμε,γιατι εχομε ενα αιμα,μια Πατριδα κι’ ενα Θεο!»»’
    Αρα σκοπος της πορκυρηξης ειναι ξεκαθαρα , η προσεγγιση ενος λαου , των Σκιπεταρων , εξισλαμισμενου ως επι το πλειστον
    ο οποιος ειχε ταχθει εναντια στην ελληνικη επανασταση ενοπλα ,
    οπως αληθως παραδεχεται η προκυρηξη , κ
    αι οι οποιος συνεχιζε να στεκοντε εμποδιο σε θεματα οπως το Ηπειρωτικο με τις πλατες Ιταλιας και Αυστριας ενω παραλληλα συνεχιζε να ειναι ο »’χωροφυλακας» των Τουρκων στα βαλκανια , δηλαδη ενας λαος μερικως εκτουρκισμενος τα χρονια εκεινα .
    Ετσι επικεντρωνεται στη προσπαθεια να καταδειξει στους Σκιπεταρους οτι υπαρχει στην Ελλαδα φιλοαλβανισμος , ιδιως δε απο τους αρβανιτοφωνους οι οποιοι μαλιστα αισθανοντε »»Αλβανοι»’ και παλευουν για το συμφερον της Αλβανιας το οποιο φυσικα κατα αυτους ειναι η Ελλαδα και η ενωση των δυο περιοχων πραγμα το οποιο »προσπαθουν» να καταδειξουν με επιχειρηματα ιστορικα η και προπαγανδιστικα στους εξισου »’Πελασγους»’ Σκιπεταρους.
    Με λιγα λογια η προκυρηξη παλευει τοσο για να αφαιρεσει τους μεχρι τοτε εχθρους Σκιπεταρους απο το πλευρο των Τουρκων οσο και στη πορεια να καταφερει να τους αναπτυξει τον φιλελληνισμο και τελικα να τους πεισει να ενωθουν με το τους Ελληνες εναντια στους Τουρκους .
    Προκυρηξη στην υπηρεσια του ελληνικου κρατικου εθνικισμου με λιγα λογια για τον οποιο οι Αρβανιτες αγωνιζονταν αλλωστε.
    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΨΑΝΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΥΡΗΞΗ
    ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΕ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΙΚΑ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
    ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ
    ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΕ
    ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΒΛΕΠΑΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ,
    ΚΑΙ ΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΓΥΡΝΑΝΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
    ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΘΥΜΗΘΗΚΑΝΕ ΟΤΙ ΕΙΧΑΝΕ ΑΦΟΜΕΙΩΘΕΙ Η ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΕΛΑΣΓΟΙ
    ΑΛΛΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΤΑΥΤΙΣΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΑ ΚΑΤΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΩΝ 2 ΛΑΩΝ – ΤΟ ΔΥΑΔΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
    ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ .
    ΑΦΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΑΡΑΔΕΧΘΗΚΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟΥΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΕΙΝΑ.
    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΟΙ ΕΘΝΟΤΙΚΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΡΟΚΥΡΗΞΕΩΝ
    ΕΙΝΑΙ ΔΩΣΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΟ
    ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΡΟΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ [ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ] ΑΛΛΑ ΤΙΙ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΕΙΧΕ ΚΑΘΑΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ .
    ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΚΥΡΗΞΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝΕ ΚΑΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΕΡΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΠΛΥΘΗΣΜΟ .
    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ [ ΚΑΤ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ] ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΑΝ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΥΣ .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

    Πιο αναλυτικα για τους Μπουιους Αρβανιτες της Βενετιας …..

    Βενετία εχει πολλά μνημεία τα οποία έχουν μεγάλη ιστορική αξία για πολλά έθνη. Φυσικά, για τους Έλληνες, τα μνημεία που σχετίζονται με την ίδρυση και δραστηριότητα της Ελληνικής κοινότητας (Scuola e Nazione Greca η απλούστερα Scuola dei Greci) έχουν πολύ μεγάλη αξία . Τέτοια μνημεία είναι φυσικά ο Αγιος Γεώργιος των Ελλήνων, αλλά και τα κτήρια που σχετίζονται με την ίδρυση και λειτουργία της κοινότητας εκείνης το 1494.

    Οι Μπούιοι/Αρβανίτες ήταν απ’ τα ιδρυτικά μέλη της κοινότητας εκείνης κι ο πολυπληθέστερος πληθυσμός της, στην αρχή τουλάχιστον. Θα βρείς τα ονόματα των Μπούιων/Αρβανιτών ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη αυτής της κοινότητας τον Νοέμβριο του 1494, όπως θα τους βρείς, λίγο αργότερα, να υπογράφουν και την αίτηση για την ανέγερση του Ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων.

    Η Ελληνική κοινότητα δεν ήταν όμως η μόνη “εθνική” κοινότητα στην Βενετία. Υπήρχαν κι άλλες “εθνικές’ κοινότητες σ’ εκείνη την πόλη. Σε μικρή λοιπόν απόσταση απ’ τα κτήρια που στέγαζαν την Ελληνική Κοινότητα της Βενετίας βρίσκεται ένα άλλο κτήριο-μνημείο. Είναι το κτήριο που είναι γνωστό με την ονομασία “Scuola di Santa Maria degli Albanesi”. Το κτήριο αυτό στέγαζε τα χρόνια εκείνα την Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας, την “εθνική” κοινότητα των Αλβανών της Βενετίας οι οποιοι προερχονταν από τους πολεμιστες του Καστριωτη που κατεφυγαν εκει .

    Η Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας ήταν αρχαιότερη απ’ την αντίστοιχη Ελληνική, ιδρύθηκε το 1447.
    Την εποχή κατά την οποία οι πρώτοι Μπούιοι/Αρβανίτες αποβιβάσθηκαν στην Βενετία, στα τέλη του 15ου αιώνα, η Αλβανική Κοινότητα λειτουργούσε ήδη.

    Σε εκείνο τον μακρινό τόπο οι Μπούιοι/Αρβανίτες, χωρίς κανέναν καταναγκασμό, επέλεξαν, τελείως ανεπηρέαστοι και πολυ πριν την ιδρυση του οποιουδηποτε ελληνικου κρατους , να “συνταχθούν” με τους υπόλοιπους Ελληνες ηδη από τον 15ο αιωνα ,και όχι με τους ηδη κατοικουντες Αλβανούς της Βενετιας.

    Συνεπως ,
    Αρβανιτες ,
    πολυ πριν την ιδρυση του ελληνικου κρατους [ που υποτιθετε εξελληνισε τους αλλοεθνεις Αλβανους ]
    και πολυ πριν τον νεοελληνικο διαφωτισμο [ που υποτιθετε μας »’εκανε Ελληνες»’ολους μαζι ,Αρβανιτες και μη ]
    αυτοπροσδιοριζοντε και δρουν ως Ελληνες και μαλιστα σε ξενο εδαφος και μαλιστα ενω ηδη υπηρχε κοινοτητα Αλβανων στη πολη .

    ΑπάντησηΔιαγραφή