«Στην εποχή του Πάγκαλου ήταν μακριές οι φούστες».

Η Χριστινα Βογιατζη συλλαμβανεται και τιθεται υπο κρατηση κατηγορουμενη οτι
φορουσε κοντη φουστα κατα τη διαρκεια της δικτατοριας του στρατηγου Παγκαλου 
1925-26 
- Με την ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου απαγορευόταν στα κορίτσια άνω 
των 12 ετών και στις γυναίκες να φορούν φούστες το άκρο των οποίων θα απείχε 
από το έδαφος περισσότερο από 30 εκατοστά 
-"" Αι παραβάτιδες θα παραπέμπωνται εις το επ' αυτοφώρω πταισματοδικείον, συνυπεύθυνοι θα είναι και οι γονείς αυτών "" 
- Η ανακοίνωση γίνεται δεκτή με ειρωνικά σχόλια. 
Οι αναγνώστες γελάνε και οι εφημερίδες με προσεκτικό τρόπο, λόγω της φύσης 
του καθεστώτος, την αντιμετωπίζουν με λεπτό χιούμορ 
- Σύμφωνα με τον τότε αστυνομικό διευθυντή Αθηνών Ι. Καλυβίτη, 
η ιδέα της απαγόρευσης της κοντής φούστας ανήκε στη σύζυγο του 
Πάγκαλου Αριάδνη, γιαγιά του σημερινού αντιπροέδρου της κυβέρνησης. 

Όπως είπε αργότερα ο αστυνομικός, μια μέρα που βρισκόταν στο γραφείο του Πάγκαλου 
η σύζυγός του τον επέπληξε γιατί επέτρεπε στις γυναίκες να κυκλοφορούν με φούστες 
μέχρι το γόνατο. Στη συζήτηση παρενέβη ο Πάγκαλος συμφωνώντας με τη γυναίκα του. Έτσι έδωσε εντολή στον Καλυβίτη να ετοιμάσει και να εκδώσει τη σχετική απαγορευτική διάταξη.
 - Από τη δημοσίευση της διάταξης μέχρι και την εφαρμογή της μεσολάβησαν 15 μέρες «προσαρμογής». Και μετά άρχισαν τα ευτράπελα. 
Οι δρόμοι της Αθήνας γέμισαν αστυνομικές περιπόλους που σταματούσαν κάθε γυναίκα, ανεξάρτητα από ηλικία και με μια μεζούρα μέτραγαν το ύψος της φούστας. 
Οι γυναίκες αντιδρούσαν, το ένα επεισόδιο διαδεχόταν το άλλο, ενώ οι άνδρες 
συμμετείχαν με τη σχετική καζούρα. 
- Οι παραβάτιδες των οποίων η φούστα ευρέθη μετά τη μέτρηση κοντή οδηγούνταν 
στα Αστυνομικά Τμήματα και στη συνέχεια στο Αυτόφωρο. 
Εκεί επικρατούσαν σκηνές απείρου κάλλους. 
Μέλη γνωστών οικογενειών της πρωτεύουσας, γυναίκες από λαϊκές συνοικίες κάθονταν 
στο ίδιο εδώλιο και διαπομπεύονταν μπροστά σε όλους τους γαβριάδες και τους αργόσχολους της Αθήνας που μαζεύονταν εκεί για να το καλαμπουρίσουν. 
- Είναι χαρακτηριστικό σχετικό χρονογράφημα του Γρηγορίου Ξενόπουλου: 
«Κορίτσια καλών οικογενειών συνελήφθησαν εις την μέσην του δρόμου, 
ωδηγήθησαν εις το Πταισματοδικείον, διεπομπεύθησαν, εγιουχαΐσθησαν, 
κατεδικάσθησαν, εκρατήθησαν, εφωτογραφήθησαν και εφιγουράρησαν 
εις τας εφημερίδας με το σώμα του εγκλήματός των παραπλεύρως, 
δηλαδή με τις γυμνές των γάμπες. 
Φαντάζεσθε ότι ήτο δυνατόν να εξακολουθήση χωρίς εξέγερσιν επικίνδυνον 
μία τέτοια βαρβαρότης;…».

- Η υπόθεση πέρασε και στα θέατρα της εποχής όπου δεν υπήρχε επιθεώρηση 
που να μην έχει και το σχετικό νούμερο. 
Η κατάσταση είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο και εκτός από το γελοίον του πράγματος άρχισαν να διαμαρτύρονται και ισχυρότατοι παράγοντες της οικονομικής και πολιτικής ζωής του τόπου που έβλεπαν τις γυναίκες και τις κόρες τους να διασύρονται. 
Παράλληλα τα σχόλια του Τύπου άρχισαν να γίνονται πιο επιθετικά χαρακτηρίζοντας 
το μέτρο βάρβαρο και προσβλητικό για τις γυναίκες.

- Έτσι, μια ωραία πρωία οι αστυνομικές περίπολοι εξαφανίστηκαν από τους δρόμους 
και το μέτρημα της φούστας σταμάτησε. 
Μάλιστα, για να μην εξευτελιστούν εντελώς τα όργανα της δικτατορίας, εστάλη 
στις εφημερίδες ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία η απαγορευτική διάταξη 
δεν ισχύει πλέον γιατί οι Αθηναίες συμμορφώθηκαν αμέσως και μάκρυναν 
τις φούστες τους.

- Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη διαταγή ήταν έμπνευση για το ρεμπέτικο 
κομμάτι του Γιώργου Μητσάκη, το οποίο ξεκινούσε με τον –ιστορικό- στίχο 
«Στην εποχή του Πάγκαλου ήταν μακριές οι φούστες».

~~~~~