Σελίδες

Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ! Δίστομο 10 Ιουνίου 1944...Δεν ξεχνάμε!

Φωτογραφία της Ρένα Φατούρου.      Φωτογραφία της Ρένα Φατούρου.
Γερμανοί κατακτητές καταστρέφουν το χωριό & εκτελούν 
218 κατοίκους, μεταξύ αυτών 45 παιδιά & 20 βρέφη
Δεν ξεχνάμε! 

Ποιός χρωστάει σε ποιόν;

[…] Ως το πρωί η μάνα μου πέθανε απ’ το αίμα.
Τρεις μονάχα ζήσαμε: ένα παιδί, εγώ και το μικρό της Ασήμως, που έβαλε 

η μάνα του το κορμί της ταμπούρι για να γλιτώσει.
Για να το σώσει χάθηκε κείνη…


Φωτογραφία της Ρένα Φατούρου.

....διηγείται η επιζήσασα Ολυμπιάδα Περγαντά, που ήταν μαζί με τη μητέρα της 

και άλλα δέκα γυναικόπαιδα στο σπίτι του Θ.Σφοντούρη«Βλέπουμε και μπάινει 
μέσα ένας Γερμανός που στάθηκε στην πόρτα κι όπως μας βρήκε μαζωμένος 
στο δωμάτιο, άρχισε να ρίχνει στο σταυρό κατά πάνω μας μ’ ένα 
γρήγορο όπλο (αυτόματο). Εγώ λαβώθηκα στο χέρι από τους πρώτους κι έπεσα 
χάμω κάνοντας τη σκοτωμένη.
Η Ασήμω Σφοντούρη που ήταν πλάϊ μου και κράταγε το χρονιάρικο παιδί της 

στα γόνατα, με το πρώτο έπεσε από πάνω του και το σκέπασε με το κορμί της 
να γλιτώσει αυτό τουλάχιστον απ’ το Χάρο. 
Αφού ο Γερμανός άδειασε τ’ όπλο του πάνω μας δυο φορές, που να θυμηθώ 
απ’ το φόβο και τον αλλαλαγμό, ύστερα ήρθε και μας σκούνταγε με το πόδι του 
για να δει μπας και ζούσαμε και κάναμε τους πεθαμένους.
Μα ποιός να κουνήσει; Άλλοι είμαστε μισοζώντανοι κι άλλοι στον τόπο. 

Όλοι μας, ο ένας πάνω στον άλλο κολυμπάγαμε στο αίμα. 
Αφού σιγουρεύτηκε ο Γερμανός πως μας είχε ξεπαστρέψει έφυγε. 
Μερικοί από ‘κει μέσα, όπως η μάνα μου, ήταν βαριά λαβωμένοι […]
Φωτογραφία της Ρένα Φατούρου.

...αφηγήσεις από τη Σφαγή του Διστόμου
.
...ακούω μια γυναικεία φωνή να σκούζει, να οδύρεται, να θρηνολογεί. 

Ήταν η μάνα μου. Φτάνω τρέχοντας και τι να δω!
Την αδερφή μου κομματιασμένη, βιασμένη, κατακρεουργημένη. 

Κατασκισμένα ρούχα και σάρκες είχαν γίνει ένα. 
Το αίμα έτρεχε από τα σκέλια της. Τα βυζιά της κατασφαγμένα, φέτες.
Το πρόσωπό της παραμορφωμένο και σ’ όλο το σώμα σημάδια άγριας πάλης. 

Δίπλα της σε μια κούνια το μικρό κορίτσι της τη Ζωή, εφτά μηνών, 
το είχαν ξεκοιλιάσει, του είχαν κόψει το λαιμό και κρέμονταν τα λαρύγγια του 
στο στήθος μπλεγμένα με τα βγαλμένα έντερα...

(απόσπασμα από την αφήγηση του Παναγιώτη Περγαντά 

του Θωμά (Κιθάρας), 22 χρονών τότε)
-
περισσότερα εδώ

http://viotikoskosmos.wikidot.com/distomo-afigiseis



Φωτογραφία της Ρένα Φατούρου.

...την επόμενη μέρα τίποτα δεν ήταν πια το ίδιο.
.
...η παπαδιά Κοντύλω, γυναίκα του παπά του χωριού, διηγήθηκε:
«Εγώ, τη στιγμή που μας βάλανε στο τουφεκίδι, βύζαινα το κοριτσάκι μου,
τη Μαργαρίτα, ενός χρόνου. Μου ρίξανε τρεις σφαίρες. 
Η μια μού χάλασε το ζερβί χέρι, η άλλη με πήρε ξώπετσα κάτω από το αυτί
και η τρίτη χτύπησε στο κεφάλι το κοριτσάκι μου. Της άνοιξε το κεφάλι κι όπως 

την κράταγα στην αγκαλιά μου όλα τα μυαλά της πετάχτηκαν στα μούτρα μου»
.
Το χωριό κολυμπούσε μέσα στο αίμα και οι δρόμοι ήταν στρωμένοι με πτώματα. 

Το Δίστομο είχε αφανιστεί.
Οι Ναζί, τα ανθρωποειδή αυτά του φασισμού, είχαν εκτελέσει πιστά τη διαταγή:
«Να σβήσει κάθε πνοή. Να αφανιστεί ολότελα το χωριό»


Φωτογραφία της Ρένα Φατούρου.

με πληροφορίες από
https://atexnos.gr/%CE
http://viotikoskosmos.wikidot.com/distomo-afigiseis
http://www.protothema.gr/greece/article
-
https://www.youtube.com/watch?v=Nny1GqfgpMU&feature=youtu.be
----------------------------------------------------------- ...σε βιβλίο για τη σφαγή του Διστόμου είχε τοποθετηθεί, 
σύμφωνα με πληροφορίες, ο εκρηκτικός μηχανισμός που εξερράγη 
στα χέρια του πρώην πρωθυπουργού...
Οι τρομοκράτες είχαν «σκάψει» το εσωτερικό του βιβλίου και είχαν 

τοποθετήσει την συνδεσμολογία του εκρηκτικού μηχανισμού, 
ο οποίος ενεργοποιήθηκε μόλις ο πΠ άνοιξε τον φάκελο...
(http://www.protothema.gr/…/se-vivlio-gia-ti-sfagi-tou-dist…/)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου