Σελίδες

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

Η ομολογία του πρωθυπουργού [βλ. Συνταγματικό Δίκαιο Δ.Θ. Τσάτσος σελ 309]....περί πολιτικής ευθύνης συνεπάγεται... πτώση και παραίτηση της κυβέρνησης...

Φωτογραφία της Ρένα Φατούρου.

βλ Συνταγματικό Δίκαιο Δ.Θ. Τσάτσος σελ 309

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το ΣΥΝΤΑΓΜΑ στο άρθρο 85 
που αναφέρεται στην πολιτική ευθύνη.

Κατά το άρθρο 85§1 του Συντάγματος, τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου 
και οι Υφυπουργοί είναι συλλογικώς υπεύθυνοι για την γενική πολιτική της Κυβέρνησης. 

Η κοινοβουλευτική ευθύνη έχει κυρίως όχι 
ατομικό χαρακτήρα αλλά συλλογικό, του οποίου κύρια πτυχή αποτελεί η υποχρέωση της Κυβέρνησης να παραιτηθεί συλλογικά, είτε χωρίς είτε με 
τη μεσολάβηση της υπερψήφισης σχετικής πρότασης δυσπιστίας, όπως προβλέπεται στο άρ.84§§2-7 Σ. 

Κατά το άρθρο 85§1 του Συντάγματος, κάθε Υπουργός υπέχει ατομική ευθύνη για τις πράξεις ή παραλείψεις του κατά την άσκηση των καθηκόντων του, από 
τις οποίες προκλήθηκε ζημία στο δημόσιο συμφέρον, και η κύρωση έγκειται στην υποχρέωση του υπαίτιου να παραιτηθεί. Συνήθως βέβαια η Κυβέρνηση τάσσεται αλληλέγγυα προς τον Υπουργό αυτό. Στην σπάνια περίπτωση που κρατήσει αποστάσεις, ο Υπουργός αναγκάζεται να παραιτηθεί, συνήθως μάλιστα χωρίς την κατάθεση πρότασης δυσπιστίας.

Όπως βλέπουμε και στο εξώφυλλο που είναι απόσπασμα από το Συνταγματικό Δίκαιο του Δ.Θ. Τσάτσου (σελ 309), ο καθηγητής ερμηνεύει πως ήδη με την ομολογία Τσίπρα περί πολιτικής ευθύνης η κυβέρνηση οφείλει να παραιτηθεί.

Για όσους δεν γνωρίζουν ο Δημήτρης Θ. Τσάτσος 
1 Μαρτίου 1933 – 24 Απριλίου 2010 
..ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, από τους κορυφαίους συνταγματολόγους 
της μεταπολεμικής Ελλάδας. 

Eυρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού 
Ανδρέα Παπανδρέου, μεταξύ άλλων.!

Το θέμα φυσικά είναι βαθύτατα νομικό. 

Βλέπουμε όμως πως η έννοια πολιτική ευθύνη δεν είναι 
απαραίτητα κενή περιεχομένου...



Φωτογραφία της Ρένα Φατούρου.

Η έννοια της ευθύνης γεννήθηκε (και αυτή) στην αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία. Εστιάστηκε κυρίως στην υποχρέωση εκείνων που αναλάμβαναν δημόσια αξιώματα «να κάνουν το ευθύ, το ίσιο». Σε όλες τις συνθήκες. Με ούριο, αλλά προπαντός με ενάντιο άνεμο. Με τον τρόπο αυτό η ευθύνη γίνεται μια κοινωνική αρετή -έννοια ηθική, πριν γίνει πολιτική ή ποινική- που δεσμεύει το άτομο σε σχέση με την κοινωνία.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η ευθύνη είναι καθήκον μόνο των φορέων της κάθε εξουσίας, στην κυβέρνηση, την Περιφέρεια, την Πολιτική Προστασία, τον δήμο, και οι εξουσιαζόμενοι κινούνται ανεύθυνα, μαζικά και ανώνυμα. Ούτε ότι μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι όλοι. Όμως δεν καθορίζουν την ταυτότητα της «οικογενείας» τους.
Η πολιτική ευθύνη δεν είναι κάτι αόριστο. Δεν νοείται διακυβέρνηση και αρμοδιότητες χωρίς ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Εξουσία και πολιτική ευθύνη πάνε «σετάκι», εκτός και αποδεχτούμε ότι μπορεί κάποιος να απολαμβάνει το πολιτικό όφελος από τα όποια θετικά συμβαίνουν στον τομέα του, αλλά όχι 
και το κόστος από τα στραβοπατήματα.
Λίγο ενδιαφέρει αν η πολιτική ευθύνη είναι αντικειμενική ή υποκειμενική, άτυπη ή τυποποιημένη που συνεπάγεται θεσμικού χαρακτήρα επιπτώσεις. Εκείνο που έχει σημασία είναι πως κάθε πολιτική πράξη ή παράλειψη συνεπάγεται ευθύνη και εφόσον δεν εξατομικεύεται, μεταβιβάζεται ως το ψηλότερο επίπεδο. Δεν μπορεί όλα να λειτούργησαν σωστά και η εικόνα να είναι πόλεμος εν ειρήνη.
Δεν εκτίμησαν ορθά; 
Έγιναν λάθη επιχειρησιακά; 
Ήταν ανάδρομος ο Ερμής; Φταίνε τα φεγγάρια;
Αν δεν υπάρχουν και πολιτικές ευθύνες, που είναι το ελάχιστο που μπορεί 
να προσαφθεί, τι αρχινάμε να συζητάμε; Για άπληστους, υπνωτισμένους και πονηρούς;
Γι’ αυτούς θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη. 
Η ενστικτώδης ή προϊόν επικοινωνιακού σχεδιασμού στρατηγική που 
συνοψίζεται στη φράση «όλοι έχουμε τις ευθύνες μας» έχει καεί. 
Αν όλοι έχουμε ευθύνες στα λόγια, στην πράξη αυτό ερμηνεύεται ότι δεν έχει κανένας. «Αφού κανένας δε σε τύφλωσε, τι φωνάζεις», θα σου απαντήσουν 
οι Κύκλωπες θυµωµένα.
Από την έντυπη έκδοση

της Κατερίνας Τζωρτζινάκη
ktzor@naftemporiki.gr
https://www.naftemporiki.gr/story/1376803/peri-politikis-euthunis
φωτό από i-rena

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου