Γιατί οι άνθρωποι σκλαβώνουν, εξευτελίζουν, αφανίζουν τους ανθρώπους, αφού όλοι τους έχουν την ίδια δίψα για ευτυχία και ελευθερία; Σ' αυτό το απλό αλλά -αλίμονο- αιώνιο ερώτημα προσπάθησε να βρει απάντηση ο Ρώσος συγγραφέας Βασίλι Γκρόσμαν με το ωκεάνιο μυθιστόρημά του «Ζωή και Πεπρωμένο».

Ενα από τα αριστουργήματα του 20ού αιώνα, που, μολονότι κυκλοφορούσε 
στη Δύση εδώ και τρεις δεκαετίες, παρέμενε ανέκδοτο στη χώρα μας. 

Πολιτικοκοινωνικό έπος με φιλοσοφικές διαστάσεις, συγκλονιστικές 
περιγραφές μαχών αλλά και τρυφερές ερωτικές σκηνές, 
ρεαλιστικό πανόραμα της σοβιετικής κοινωνίας κατά 
το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εμπλουτισμένο με υπέροχες λυρικές σελίδες 
για την ελπίδα, την αγάπη, τον πόνο και το θάνατο, το «Ζωή και Πεπρωμένο»
Με τη σφραγίδα του «Γκοβόστη»,σε μετάφραση από τα ρωσικά 
του ποιητή Γιώργου Μπλάνα.
www.enet.gr