Όλα τ' αστέρια του βαλμένα στη σειρά,
μπερδεμένα,
λάμπουν το βράδυ ψηλά,
και τα κοιτώ απ' το κρεβάτι μου.
Ο δικός μου ουρανός, δεν συννεφιάζει ποτέ...
έχει άσπρο χρώμα, και ξύλινα καδρόνια λοξά.
και απο πάνω, έχει κεραμίδια...
Ο δικός μου ουρανός,
φυλάει τα όνειρά μου κάθε βράδυ
και το πρωί που ξημερώνει,
μου στέλνει μιαν αχτίδα μέσ' απ' τη χαραμάδα
για να με καλημερίσει.
Και αμα με φιλήσει στο μέτωπο γλυκά,
ψήνει καφέ και με παραδίνει στην ημέρα..."
Τ.Μ. ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2013.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου