...oύτε σπέρνουμε, ούτε θερίζουμε...

...ως το τέλος του Σεπτέμβρη δεν θα έχουμε αλεύρι...
γιατί απλώς αφήσαμε χέρσα τα χωράφια μας. 

Ούτε σπέρνουμε, ούτε θερίζουμε...
 Και δεν θα έχουμε κρεμύδια και φακές και όσπρια, γιατί εισάγονται 

από την Τουρκία. 
Δεν θα έχουμε λεμόνια, γιατί τα φέρνουμε από την Αργεντινή. 
Ισως να έχουμε πατάτες, αν μας πιστώσουν οι αδελφοί Κύπριοι, 
αλλιώς θα πρέπει να πείσουμε τους Αιγυπτίους.

...μιλάω για τροφή...! 
Οχι υφἀσματα για ρούχα. 
Οχι δέρματα για παπούτσια


Οχι για …τίποτε, αφού δεν παράγουμε τίποτε! 
Και πώς περιμέναμε να ισοσκελίσουμε τις εισαγωγές που κάνουμε 
για να επιβιώσουμε; 
Με την προσφορά υπηρεσιών, ήτοι τον τουρισμό; 
Με εξαγωγή λαδιού στην Ιταλία, που επιστρέφει ακριβότερο 
στο σούπερ μάρκετ, γιατί δεν κάνουμε πια μπουκάλια; 
Με τις ελιές Καλαμών που η συσκευασία πρέπει να παραγγελθεί στην Ιταλία; 
Ποιά προϊοντα, τέλος πάντων που παράγουμε εδώ, σ´ αυτόν τον ευλογημένο 
τόπο θα μας θρέψουν την δύσκολη ώρα; 
Οι καταστροφικές πολιτικές ήταν αυτές από τις κυβερνήσεις των πενήντα χρόνων 
της μεταπολίτευσης, που μας οδήγησαν στην επικίνδυνη εξάρτηση...

...με τις υγείες μας να μας χαιρώμαστε...!

i-rena