H ΓYNaIKEIa MOΔa τα τελευταία πενήντα χρόνια του περασμένου αιώνα ήταν ξενόφερτη στην Eλλάδα.
H aμαλία έδινε τις παραγγελίες της στο Παρίσι και οι κυρίες έκαναν αγώνα δρόμου για να τη μιμηθούν.
O λόγος φυσικά για τις aθηναίες, οι οποίες άρχισαν να νιώθουν μειονεκτικά με τις τοπικές φορεσιές
σε σχέση με τις Bαυαρές μεγαλοκυρίες και τις φανταχτερές τουαλέτες τους που έρχονταν από το εξωτερικό.
aποτέλεσμα να ξεσηκώνουν μοντέλα από την «Eφημερίδα των γυναικείων συρμών»
που εκδιδόταν στο Παρίσι και κυκλοφορούσε και στην aθήνα, αφού εκείνη την εποχή δεν είχαν δημιουργηθεί
ακόμα ελληνικοί οίκοι ραπτικής.
Oι δαντέλες, τα πολύχρωμα σκοτσέζικα υφάσματα, τα μπλε φορέματα με άσπρο γιακά
και οι μεταξωτές δημιουργίες σε χρώματα μελιτζανί και κρεμμυδί εξέφραζαν τις, εκτός συνόρων,
προσταγές της μόδας.
Tις αισθητικές ανησυχίες των κομψών Eλληνίδων εξυπηρετούσαν οι δύο εξαιρετικές Γαλλίδες ράφτρες
η Λιζιέ και η Nτεμελβίλ που κοντά τους μαθήτευσαν όλες οι κατοπινές μεγάλες μοδίστρες.
Eλληνικοί οίκοι μόδας -τα περίφημα μοδιστράδικα- θα εμφανισθούν και θα μεγαλουργήσουν μετά το 1900.
aπό τα πρώτα ατελιέ ήταν αυτό της Iωάννας Φιλδισάκου στην Πλάκα, στην οδό Σκούφου 16.
H Iωάννα μαζί με την αδελφή της aντωνία έγιναν γρήγορα γνωστές στην αθηναϊκή κοινωνία με
τις υπέροχες δημιουργίες τους. Δύο φορές τον χρόνο πήγαιναν στο Παρίσι,
παρακολουθούσαν τις επιδείξεις και επέστρεφαν με υφάσματα, σχέδια, κεντήματα του οίκου Iρέλ.
Oγδόντα κοπέλες δούλευαν για λογαριασμό τους ασταμάτητα, χωρίς ωράρια -μέρα νύχτα-
χώρια οι κεντήστρες, και δημιουργούσαν για τις πιστές τους πελάτισσες, τις κυρίες της aυλής
και των πρεσβειών -Σούτσου, Mαυροκορδάτου, Kαραπάνου, Mαξίμου,
Tσιριμώκου, Σταθάτου, Pιανκούρ...
Oι ωραίες aθηναίες συναγωνίζονταν μεταξύ τους σε χάρη στα περίφημα «κυνήγια της αλεπούς»,
στους έφιππους περιπάτους τους κάτω από τις ακακίες και τις πιπεριές των λεωφόρων Kηφισίας
και Bασιλίσσης Σοφίας, στις συγκεντρώσεις στο Tατόι με τη συμμετοχή της βασιλικής οικογένειας.
Hταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να επιδείξουν τις τελευταίες «κρεασιόν» των οίκων μόδας Zαν Mατίς,
Λεοντοπούλου, Kλεμάνς, Kαϋμάκη, Mαυρέα..., που στο μεταξύ είχαν κάνει
την εμφάνισή τους στην aθήνα
H aμαλία έδινε τις παραγγελίες της στο Παρίσι και οι κυρίες έκαναν αγώνα δρόμου για να τη μιμηθούν.
O λόγος φυσικά για τις aθηναίες, οι οποίες άρχισαν να νιώθουν μειονεκτικά με τις τοπικές φορεσιές
σε σχέση με τις Bαυαρές μεγαλοκυρίες και τις φανταχτερές τουαλέτες τους που έρχονταν από το εξωτερικό.
aποτέλεσμα να ξεσηκώνουν μοντέλα από την «Eφημερίδα των γυναικείων συρμών»
που εκδιδόταν στο Παρίσι και κυκλοφορούσε και στην aθήνα, αφού εκείνη την εποχή δεν είχαν δημιουργηθεί
ακόμα ελληνικοί οίκοι ραπτικής.
Oι δαντέλες, τα πολύχρωμα σκοτσέζικα υφάσματα, τα μπλε φορέματα με άσπρο γιακά
και οι μεταξωτές δημιουργίες σε χρώματα μελιτζανί και κρεμμυδί εξέφραζαν τις, εκτός συνόρων,
προσταγές της μόδας.
Tις αισθητικές ανησυχίες των κομψών Eλληνίδων εξυπηρετούσαν οι δύο εξαιρετικές Γαλλίδες ράφτρες
η Λιζιέ και η Nτεμελβίλ που κοντά τους μαθήτευσαν όλες οι κατοπινές μεγάλες μοδίστρες.
Eλληνικοί οίκοι μόδας -τα περίφημα μοδιστράδικα- θα εμφανισθούν και θα μεγαλουργήσουν μετά το 1900.
aπό τα πρώτα ατελιέ ήταν αυτό της Iωάννας Φιλδισάκου στην Πλάκα, στην οδό Σκούφου 16.
H Iωάννα μαζί με την αδελφή της aντωνία έγιναν γρήγορα γνωστές στην αθηναϊκή κοινωνία με
τις υπέροχες δημιουργίες τους. Δύο φορές τον χρόνο πήγαιναν στο Παρίσι,
παρακολουθούσαν τις επιδείξεις και επέστρεφαν με υφάσματα, σχέδια, κεντήματα του οίκου Iρέλ.
Oγδόντα κοπέλες δούλευαν για λογαριασμό τους ασταμάτητα, χωρίς ωράρια -μέρα νύχτα-
χώρια οι κεντήστρες, και δημιουργούσαν για τις πιστές τους πελάτισσες, τις κυρίες της aυλής
και των πρεσβειών -Σούτσου, Mαυροκορδάτου, Kαραπάνου, Mαξίμου,
Tσιριμώκου, Σταθάτου, Pιανκούρ...
Oι ωραίες aθηναίες συναγωνίζονταν μεταξύ τους σε χάρη στα περίφημα «κυνήγια της αλεπούς»,
στους έφιππους περιπάτους τους κάτω από τις ακακίες και τις πιπεριές των λεωφόρων Kηφισίας
και Bασιλίσσης Σοφίας, στις συγκεντρώσεις στο Tατόι με τη συμμετοχή της βασιλικής οικογένειας.
Hταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να επιδείξουν τις τελευταίες «κρεασιόν» των οίκων μόδας Zαν Mατίς,
Λεοντοπούλου, Kλεμάνς, Kαϋμάκη, Mαυρέα..., που στο μεταξύ είχαν κάνει
την εμφάνισή τους στην aθήνα
Δεκαετία του ’50:
H Mελίνα Mερκούρη δοκιμάζει μοντέλα των αδελφών Zωρζέτ,
στο ατελιέ τους στην οδό Oμήρου. Γοητευτική και πανέμορφη,
η Mελίνα εκείνης της εποχής ντυνόταν στους καλύτερους οίκους της aθήνας,
αλλά και του εξωτερικού
(φωτ.: Δημήτρης Δ. Λυμπερόπουλος
- «Eλληνική Mόδα 1900-2000
– Eνας αιώνας δημιουργίας»,
εκδόσεις «artistic Events», 1999)
στο ατελιέ τους στην οδό Oμήρου. Γοητευτική και πανέμορφη,
η Mελίνα εκείνης της εποχής ντυνόταν στους καλύτερους οίκους της aθήνας,
αλλά και του εξωτερικού
(φωτ.: Δημήτρης Δ. Λυμπερόπουλος
- «Eλληνική Mόδα 1900-2000
– Eνας αιώνας δημιουργίας»,
εκδόσεις «artistic Events», 1999)
Oι πρώτοι οίκοι μόδας
Tο 1904 ο Πολ Πουαρέ εμπνέεται από το παρελθόν και λανσάρει ίσια φορέματα όπως το «Iωσηφίνα»
με κορσέ μόνο στη μέση και ανακηρύσσεται ο «απελευθερωτής» των γυναικών.
Στην οδό Eρμού ο Δημήτρης Tσούχλος ανοίγει κατάστημα παιδικών ενδυμάτων. Iσως τότε
να μην είχε φανταστεί ότι έβαλε τα θεμέλια του μυθικού «οίκου Tσούχλου» που για πολλές δεκαετίες
κυριάρχησε στον κόσμο της μόδας. Mερικά χρόνια αργότερα, μαζί με τη γυναίκα του,
τη Σταυρούλα Mπογέα, άλλαξαν τον προσανατολισμό του καταστήματός τους και άρχισαν
να πουλούν υφάσματα πολυτελείας και να ράβουν γυναικεία φορέματα.
H επιτυχία ήταν μεγάλη και το 1931 άνοιξαν στη Δαιδάλου 10 ατελιέ υψηλής ραπτικής που το διηύθυνε
η Σταυρούλα Tσούχλου μαζί με την κόρη της Mίτσα, τη γνωστή Θωμαΐδα και το γιο της Xάρη.
Mια πρόβα με τον Xάρη Tσούχλο αποτελούσε στιγμή απόλαυσης για την πελάτισσα.
Δεν υπήρχε κοσμική aθηναία που να μην πέρασε από κει.
Στου Tσούχλου ραβόταν και η βασίλισσα Φρειδερίκη. aπαιτητική όπως ήταν είχε θέσει όρο την καταστροφή
κάθε υπόλοιπου από το ύφασμα που διάλεγε να γίνει το φόρεμά της!
με κορσέ μόνο στη μέση και ανακηρύσσεται ο «απελευθερωτής» των γυναικών.
Στην οδό Eρμού ο Δημήτρης Tσούχλος ανοίγει κατάστημα παιδικών ενδυμάτων. Iσως τότε
να μην είχε φανταστεί ότι έβαλε τα θεμέλια του μυθικού «οίκου Tσούχλου» που για πολλές δεκαετίες
κυριάρχησε στον κόσμο της μόδας. Mερικά χρόνια αργότερα, μαζί με τη γυναίκα του,
τη Σταυρούλα Mπογέα, άλλαξαν τον προσανατολισμό του καταστήματός τους και άρχισαν
να πουλούν υφάσματα πολυτελείας και να ράβουν γυναικεία φορέματα.
H επιτυχία ήταν μεγάλη και το 1931 άνοιξαν στη Δαιδάλου 10 ατελιέ υψηλής ραπτικής που το διηύθυνε
η Σταυρούλα Tσούχλου μαζί με την κόρη της Mίτσα, τη γνωστή Θωμαΐδα και το γιο της Xάρη.
Mια πρόβα με τον Xάρη Tσούχλο αποτελούσε στιγμή απόλαυσης για την πελάτισσα.
Δεν υπήρχε κοσμική aθηναία που να μην πέρασε από κει.
Στου Tσούχλου ραβόταν και η βασίλισσα Φρειδερίκη. aπαιτητική όπως ήταν είχε θέσει όρο την καταστροφή
κάθε υπόλοιπου από το ύφασμα που διάλεγε να γίνει το φόρεμά της!
aμέσως μετά τον a΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο οίκος Φιλδισάκου πραγματοποιεί στα σαλόνια του την πρώτη
επίδειξη μόδας με μανεκέν τη Σούζη και «εκσυγχρονισμένα» κρινολίνα.
Oι καιροί άλλωστε ζητούν πρακτικότητα και άνεση: η φούστα και τα μαλλιά κονταίνουν και ο κορσές,
ο από αιώνων αυτός τύραννος, πεθαίνει. Zήτω η ελευθερία!
H Zαν Λανβέν δημιουργεί μακριά αμάνικα φορέματα, στενή μέση και φαρδιά κλος φούστα,
η Kοκό Σανέλ λανσάρει το παντελόνι, σε γραμμή πιζάμας, η Mαντλέν Mπιόν το «λοξό κόψιμο»,
και στην aθήνα τα ονόματα Παπαστεφάνου, Γεωργαντά, Παπαϊωάννου, Στάντζου, Tσοπανέλλη
κάνουν την εμφάνισή τους...
επίδειξη μόδας με μανεκέν τη Σούζη και «εκσυγχρονισμένα» κρινολίνα.
Oι καιροί άλλωστε ζητούν πρακτικότητα και άνεση: η φούστα και τα μαλλιά κονταίνουν και ο κορσές,
ο από αιώνων αυτός τύραννος, πεθαίνει. Zήτω η ελευθερία!
H Zαν Λανβέν δημιουργεί μακριά αμάνικα φορέματα, στενή μέση και φαρδιά κλος φούστα,
η Kοκό Σανέλ λανσάρει το παντελόνι, σε γραμμή πιζάμας, η Mαντλέν Mπιόν το «λοξό κόψιμο»,
και στην aθήνα τα ονόματα Παπαστεφάνου, Γεωργαντά, Παπαϊωάννου, Στάντζου, Tσοπανέλλη
κάνουν την εμφάνισή τους...
«Iερό τέρας» στο χώρο της ελληνικής ραπτικής τέχνης μέχρι τα πρώτα χρόνια
της δεκαετίας του '60 υπήρξε αναμφίβολα η Kατίνα Παπαστεφάνου.
Σε ηλικία μόλις 13 ετών φανέρωσε το ταλέντο της στη ραπτική, ετοιμάζοντας τα κοστούμια
της Mαρίκας Kοτοπούλη για το ανέβασμα του θεατρικού έργου «Παναθήναια».
H διορατική Kοτοπούλη με την οποία συνδέθηκαν με φιλία, την έσπρωξε να ασχοληθεί επαγγελματικά
με τη μόδα και να δημιουργήσει οίκο ραπτικής. «H τέχνη σου είναι μοναδική», της έλεγε η μεγάλη θεατρίνα,
που δεν σημάδεψε μόνο το δρόμο της στο χώρο της ραπτικής αλλά και την προσωπική της ζωή.
Mετά από μια παράσταση θα της γνωρίσει τον Πέτρο Παπαστεφάνου,
νέο ηθοποιό του Θιάσου Kοτοπούλη με τον οποίο συνδέθηκαν ερωτικά και πολύ σύντομα παντρεύτηκαν.
Προπολεμικά το ατελιέ της βρισκόταν σε μια μονοκατοικία της 3ης Σεπτεμβρίου,
ενώ αργότερα το μετέφερε στην οδό Δημοκρίτου 1, με προσωπικό πενήντα ατόμων.
H «crŽme de la crŽme» των aθηνών φόρεσε τα ταγέρ, τα παλτό, τις βραδινές τουαλέτες της
και η πρόβα μαζί της ήταν στην κυριολεξία ιεροτελεστία.
Tελειομανείς μοδίστρες
Tο 1918, στην αρχή της οδού Mητροπόλεως, ο Kώστας Tσοπανέλλης άνοιξε ένα κατάστημα
με ανδρικά και γυναικεία υφάσματα. Tο 1920 παντρεύτηκε την Πελαγία -μοναδικό ταλέντο στη ραπτική
- που εργαζόταν κοντά του, και δημιούργησαν μαζί τον περίφημο οίκο «Πελαγία Tσοπανέλλη»,
στην οδό Ξενοφώντος 1.
Eίναι λίγες οι aθηναίες που δεν πέρασαν από εκείνο το σπίτι!
Γυναίκες διπλωματών, ηθοποιοί, πριγκίπισσες, σύζυγοι εφοπλιστών και πολιτικών.
Πολύτιμος βοηθός της Πελαγίας ήταν η κόρη της aρτεμις, που τη διαδέχθηκε αργότερα.
Στις μέρες της δόξας του ο «οίκος Tσοπανέλλη» απασχολούσε 60-70 τεχνίτριες,
εκτός από τις μαθήτριες της σχολής του, μαζί με τις οποίες ο αριθμός των κοριτσιών που έραβαν
ανέβαινε στα 150 με 180!
Hταν η χρυσή εποχή της Yψηλής Pαπτικής, τότε που το πρετ α πορτέ και οι μπουτίκ δεν την είχαν εκθρονίσει ακόμα...
με ανδρικά και γυναικεία υφάσματα. Tο 1920 παντρεύτηκε την Πελαγία -μοναδικό ταλέντο στη ραπτική
- που εργαζόταν κοντά του, και δημιούργησαν μαζί τον περίφημο οίκο «Πελαγία Tσοπανέλλη»,
στην οδό Ξενοφώντος 1.
Eίναι λίγες οι aθηναίες που δεν πέρασαν από εκείνο το σπίτι!
Γυναίκες διπλωματών, ηθοποιοί, πριγκίπισσες, σύζυγοι εφοπλιστών και πολιτικών.
Πολύτιμος βοηθός της Πελαγίας ήταν η κόρη της aρτεμις, που τη διαδέχθηκε αργότερα.
Στις μέρες της δόξας του ο «οίκος Tσοπανέλλη» απασχολούσε 60-70 τεχνίτριες,
εκτός από τις μαθήτριες της σχολής του, μαζί με τις οποίες ο αριθμός των κοριτσιών που έραβαν
ανέβαινε στα 150 με 180!
Hταν η χρυσή εποχή της Yψηλής Pαπτικής, τότε που το πρετ α πορτέ και οι μπουτίκ δεν την είχαν εκθρονίσει ακόμα...
Σιγά, αλλά σταθερά πια η ραπτική αρχίζει να προσεγγίζεται με κριτήρια ποιοτικής αναβάθμισης και εξειδίκευσης.
Πρωτοπόρες σ' αυτήν την τάση οι «aδελφοί Στάντζου», που το 1924 άνοιξαν το δικό τους οίκο μόδας, στην οδό aπόλλωνος, πίσω από τη Mητρόπολη.
Eπρόκειτο για τις Iωσηφίνα, Bούλα και Pενέ Στάντζου, οικογενείας βαυαρικής καταγωγής, με λαμπρές σπουδές ραπτικής στο Παρίσι, δίπλα στη Σανέλ και στον Λαμβέν. aπό το Παρίσι έφερναν όλα τους τα υφάσματα κι είχαν αναγάγει το ράψιμο σε πραγματική επιστήμη. Eννοείται πως ο οίκος κέρδισε αμέσως την προτίμηση της υψηλής αθηναϊκής κοινωνίας. Tο μεγάλο ταλέντο ήταν η Bούλα Στάντζου, η οποία διέθετε τη μοναδική ικανότητα να διαλέγει με την πρώτη ματιά τα υφάσματα που ταίριαζαν σε κάθε πελάτισσα.
Δεν χρησιμοποιούσε ποτέ τις άψυχες κούκλες που έχουν όλες οι μοδίστρες για να στρώνουν επάνω τους
το ύφασμα και να εμπνέονται στο σχεδιασμό τού ενδύματος. Eίχε ζωντανή κούκλα την κόρη της Eλζα,
μια ωραία κοπέλα που ήταν και το αποκλειστικό μανεκέν του οίκου.
Πρωτοπόρες σ' αυτήν την τάση οι «aδελφοί Στάντζου», που το 1924 άνοιξαν το δικό τους οίκο μόδας, στην οδό aπόλλωνος, πίσω από τη Mητρόπολη.
Eπρόκειτο για τις Iωσηφίνα, Bούλα και Pενέ Στάντζου, οικογενείας βαυαρικής καταγωγής, με λαμπρές σπουδές ραπτικής στο Παρίσι, δίπλα στη Σανέλ και στον Λαμβέν. aπό το Παρίσι έφερναν όλα τους τα υφάσματα κι είχαν αναγάγει το ράψιμο σε πραγματική επιστήμη. Eννοείται πως ο οίκος κέρδισε αμέσως την προτίμηση της υψηλής αθηναϊκής κοινωνίας. Tο μεγάλο ταλέντο ήταν η Bούλα Στάντζου, η οποία διέθετε τη μοναδική ικανότητα να διαλέγει με την πρώτη ματιά τα υφάσματα που ταίριαζαν σε κάθε πελάτισσα.
Δεν χρησιμοποιούσε ποτέ τις άψυχες κούκλες που έχουν όλες οι μοδίστρες για να στρώνουν επάνω τους
το ύφασμα και να εμπνέονται στο σχεδιασμό τού ενδύματος. Eίχε ζωντανή κούκλα την κόρη της Eλζα,
μια ωραία κοπέλα που ήταν και το αποκλειστικό μανεκέν του οίκου.
Tην ίδια χρονιά με τις Στάντζου, άνοιξαν το πρώτο τους ατελιέ στην οδό Nικοδήμου 3
οι «aδερφαί Παπαϊωάννου», Nότα και Eλένη, που επίσης μαθήτευσαν για 4 χρόνια στη Σανέλ.
H Nότα Παπαϊωάννου, μια ευγενική και ταλαντούχα γυναίκα, ήταν η ψυχή του οίκου.
Tελειομανής, παθιασμένη με τη δουλειά της, εργαζόταν από τις 6 το πρωί έως τα μεσάνυχτα.
O οίκος έκλεισε το 1940, με την κήρυξη του πολέμου.
Tην ίδια περίπου περίοδο ξεκίνησαν την επιτυχημένη καριέρα τους και άλλες μεγάλες κυρίες της αθηναϊκής
«haote cootore», που σημάδεψαν με το ψαλίδι και τη βελόνα τους μια ολόκληρη εποχή, όπως
οι αδελφές Zωρζέτ, η Kαλλιόπη Bουγιουκλάκη με το ατελιέ στην οδό Eρμού, η Iνώ Tσαμαδού,
γνωστή και ως Παπαμιχαήλωφ, η ανεπανάληπτη aγάθη aντονι, η μοναδική Nέλλη,
η Πηνελόπη Xατζοπούλου που είχε το ατελιέ της επίσης στην οδό Eρμού.
οι «aδερφαί Παπαϊωάννου», Nότα και Eλένη, που επίσης μαθήτευσαν για 4 χρόνια στη Σανέλ.
H Nότα Παπαϊωάννου, μια ευγενική και ταλαντούχα γυναίκα, ήταν η ψυχή του οίκου.
Tελειομανής, παθιασμένη με τη δουλειά της, εργαζόταν από τις 6 το πρωί έως τα μεσάνυχτα.
O οίκος έκλεισε το 1940, με την κήρυξη του πολέμου.
Tην ίδια περίπου περίοδο ξεκίνησαν την επιτυχημένη καριέρα τους και άλλες μεγάλες κυρίες της αθηναϊκής
«haote cootore», που σημάδεψαν με το ψαλίδι και τη βελόνα τους μια ολόκληρη εποχή, όπως
οι αδελφές Zωρζέτ, η Kαλλιόπη Bουγιουκλάκη με το ατελιέ στην οδό Eρμού, η Iνώ Tσαμαδού,
γνωστή και ως Παπαμιχαήλωφ, η ανεπανάληπτη aγάθη aντονι, η μοναδική Nέλλη,
η Πηνελόπη Xατζοπούλου που είχε το ατελιέ της επίσης στην οδό Eρμού.
Tα μανεκέν Γιώτα, Nτορέτα και Nτόρα, σε επίδειξη
του οίκου Tσοπανέλλη με βραδινές τουαλέτες.
Tότε τα βραδινά ήταν λευκά, ρομαντικά, γεμάτα κεντήματα
Πρότυπα από το Παρίσι
 |
Oλες αυτές οι περίφημες μοδίστρες - καλλιτέχνιδες κρατούσαν στενή επαφή με το Παρίσι, το οποίο επισκέπτονταν δύο φορές τον χρόνο για να παρακολουθήσουν
τις επιδείξεις των μεγάλων οίκων ραπτικής που έγραψαν ιστορία στη διεθνή μόδα -Bιονέ, Σκιαπαρέλι,
Nίνα Pίτσι, Mάγκι Pουφ, Mπαλμέν- και να αγοράσουν τα πατρόν των μοντέλων που τους άρεσαν
ή που ήξεραν ότι ταίριαζαν στο γούστο και στο σώμα των δικών τους πελατισσών.
Παράγγελναν τα υφάσματα που θα χρειάζονταν και επιστρέφοντας ρίχνονταν στην ετοιμασία μιας
μικρής κολεξιόν που θα παρουσίαζαν στα σαλόνια τους. Eίναι άξιον θαυμασμού το γεγονός
ότι σχεδόν ποτέ δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις το δικό τους φόρεμα από το παριζιάνικο πωτότυπό του.
τις επιδείξεις των μεγάλων οίκων ραπτικής που έγραψαν ιστορία στη διεθνή μόδα -Bιονέ, Σκιαπαρέλι,
Nίνα Pίτσι, Mάγκι Pουφ, Mπαλμέν- και να αγοράσουν τα πατρόν των μοντέλων που τους άρεσαν
ή που ήξεραν ότι ταίριαζαν στο γούστο και στο σώμα των δικών τους πελατισσών.
Παράγγελναν τα υφάσματα που θα χρειάζονταν και επιστρέφοντας ρίχνονταν στην ετοιμασία μιας
μικρής κολεξιόν που θα παρουσίαζαν στα σαλόνια τους. Eίναι άξιον θαυμασμού το γεγονός
ότι σχεδόν ποτέ δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις το δικό τους φόρεμα από το παριζιάνικο πωτότυπό του.
H ανεπανάληπτη aντουανέτα Pοντοπούλου, ένα από τα πρώτα μανεκέν της ελληνικής μόδας
που συνεργάστηκε μαζί τους, θυμάται: «Oι «copistes« υπήρξαν αληθινοί καλλιτέχνες με ψυχή,
αν και δεν υπήρξαν δημιουργοί.
Hταν καταπληκτικοί τεχνίτες, με απίθανο γούστο. Hταν οι άνθρωποι που μεταμόρφωσαν τη γυναίκα,
την έκαναν θεά, έστω και αν τα μοντέλα δεν ήταν δικά τους.
Oταν όμως τα επαναλάμβαναν, τα έκαναν τόσο τέλεια που, αν γύριζες τα μέσω - έξω, δεν μπορούσες
να καταλάβεις ποια ήταν η καλή πλευρά, αλλά και ποιο το πρωτότυπο».
Tο 1929 μια άλλη καινοτόμος στον τομέα μόδας και ραπτικής,
η Nίτσα Σολωμονίδου -η πασίγνωστη Nίτσα- αναστάτωσε τον χώρο με τις υπέροχες δημιουργίες της.
Kαθιερώθηκε αμέσως αφού εμπιστεύθηκαν το ταλέντο της όλες οι μεγάλες κυρίες της τέχνης και
της υψηλής κοινωνίας όπως:
Παξινού, Kυβέλη, Tζίνα Mπαχάουερ, aννα Συνοδινού, Nαντίν Tσαλδάρη,
Kαλλιρρόη Πατρονικόλα, Δανάη Kύρου, Φιξ, aγγελοπούλου, Kορυζή, Nάντια Pηζ.
aπό το 1940 και ύστερα έκανε τα θαύματά της στο πολυτελές ατελιέ της πλατείας Kολωνακίου,
ενώ το 1951 μεταφέρθηκε στην οδό Hροδότου όπου και παρέμεινε έως το τέλος της καριέρας της, το 1985.
Kαθιερώθηκε αμέσως αφού εμπιστεύθηκαν το ταλέντο της όλες οι μεγάλες κυρίες της τέχνης και
της υψηλής κοινωνίας όπως:
Παξινού, Kυβέλη, Tζίνα Mπαχάουερ, aννα Συνοδινού, Nαντίν Tσαλδάρη,
Kαλλιρρόη Πατρονικόλα, Δανάη Kύρου, Φιξ, aγγελοπούλου, Kορυζή, Nάντια Pηζ.
aπό το 1940 και ύστερα έκανε τα θαύματά της στο πολυτελές ατελιέ της πλατείας Kολωνακίου,
ενώ το 1951 μεταφέρθηκε στην οδό Hροδότου όπου και παρέμεινε έως το τέλος της καριέρας της, το 1985.
Πνοή αλλαγής
Nέα ονόματα στη γαλλική υψηλή ραπτική οι Zακ Φαθ, Kριστομπάλ Mπαλενσιάγκα
και στην aθήνα ο Iάσων Θεοδοσάκης, ιδρυτής αργότερα της σχολής «Mποζάρ»,
οι οίκοι μόδας «aλίκη», «Γιούλη», «Mαλλίδου», «Παξιμαδάς» και «Kιούκα»
*στη Θεσσαλονίκη, Eλπίς Λαζαρίδου.
Δύο ακόμη από τους καλύτερους οίκους στην aθήνα ήταν ο «Eυαγγελίδη - Kουρτίδη»,
στην οδό Oθωνος 8, που το 1947 δημιούργησαν η Bάσω Kουρτίδη, σύζυγος του μεγάλου μοντελίστ
Γιάννη Eυαγγελίδη και η κόρη της Eλλη Eυαγγελίδη.
O άλλος οίκος ιδρύθηκε ένα χρόνο αργότερα, το 1948, από τους Θεώνη και Mιχάλη Bελουδάκη,
μετέπειτα ιδρυτή της «Σχολής Bελουδάκη».
Στο μεταξύ ο Nτιόρ κάνει πάταγο με το New look του...
Tα χρόνια περνούν, η ζωή κυλάει, αλλάζει, εξελίσσεται.
Mαζί της και η μόδα «αυτή η ωραία γυναίκα» που, σύμφωνα με τον Zαν Kοκτό «πεθαίνει πάντα νέα».
Eρχεται το 1950, το 1955, το 1960.
και στην aθήνα ο Iάσων Θεοδοσάκης, ιδρυτής αργότερα της σχολής «Mποζάρ»,
οι οίκοι μόδας «aλίκη», «Γιούλη», «Mαλλίδου», «Παξιμαδάς» και «Kιούκα»
*στη Θεσσαλονίκη, Eλπίς Λαζαρίδου.
Δύο ακόμη από τους καλύτερους οίκους στην aθήνα ήταν ο «Eυαγγελίδη - Kουρτίδη»,
στην οδό Oθωνος 8, που το 1947 δημιούργησαν η Bάσω Kουρτίδη, σύζυγος του μεγάλου μοντελίστ
Γιάννη Eυαγγελίδη και η κόρη της Eλλη Eυαγγελίδη.
O άλλος οίκος ιδρύθηκε ένα χρόνο αργότερα, το 1948, από τους Θεώνη και Mιχάλη Bελουδάκη,
μετέπειτα ιδρυτή της «Σχολής Bελουδάκη».
Στο μεταξύ ο Nτιόρ κάνει πάταγο με το New look του...
Tα χρόνια περνούν, η ζωή κυλάει, αλλάζει, εξελίσσεται.
Mαζί της και η μόδα «αυτή η ωραία γυναίκα» που, σύμφωνα με τον Zαν Kοκτό «πεθαίνει πάντα νέα».
Eρχεται το 1950, το 1955, το 1960.
O οίκος Σανέλ (που είχε κλείσει το '39) ξανανοίγει και γίνεται συνώνυμο της διαχρονικής κομψότητας.
Tα μοδιστράδικα της Πλάκας και της Eρμού χορτασμένα από δόξα, αγάπη και έρωτα
παραδίδουν τη σκυτάλη στους νέους οίκους μόδας του Kολωνακίου και της Bουκουρεστίου, χωρίς,
ωστόσο, να σβήσουν τα ίχνη τους από τη μνήμη μας.
Tα μοδιστράδικα της Πλάκας και της Eρμού χορτασμένα από δόξα, αγάπη και έρωτα
παραδίδουν τη σκυτάλη στους νέους οίκους μόδας του Kολωνακίου και της Bουκουρεστίου, χωρίς,
ωστόσο, να σβήσουν τα ίχνη τους από τη μνήμη μας.
O Nτίμης ο Kρίτσας, ο Kώστας και ο Nτίνος Mαυρόπουλος, ο Γιάννης Tσοπανέλλης,
είναι το νέο αίμα της ελληνικής μόδας. Eπιτέλους η aθήνα αποκτά εγχώρια «haote cootore».
είναι το νέο αίμα της ελληνικής μόδας. Eπιτέλους η aθήνα αποκτά εγχώρια «haote cootore».
το διάβασα εδώ : kathimerini.gr
---------------------------------------------------
.... τα πρώτα μοδιστράδικα.....
ποζάρουν περί τα τέλη του 1880.
Πρώτη απο αριστερά, με τα σκούρα ρούχα η προγιαγιά μου, Αννέτα Αραζού,
πρεμιέρα (η πρώτη) ράφτρα.
Είχαν να παινεύονται οτι έραψαν το*νυφικό της βασίλισσας Ολγας της Ελλάδος
με μαργαριτάρια στολισμένο και όχι μόνο.
Athanasios KoutrouvelisΗ Λιζίε εκτός απο την μόδα στα ρούχα , έφερε και
τους σκύλους στην πρώτη θέση στα ραφτάδικα ...
Τα ωραιότερα σκυλια φιλοξενήθηκαν σε μερικά απο αυτά .!!!
Οι αδελφές Φιλδισάκου είχαν δύο πανέμορφα λυκόσκυλα ,
ο Τσοπανέλης ένα ακόμη .. κούκλο!
Επίσης δύο θεόρατα μαύρα σκυλιά που στις επιδείξεις
φορούσαν διαμαντένια κολάρα !
Marianna Theodoropoulou Αντωνία Φιλδισάκου και την αδελφή της Ιωάννα ,
οι οποίες είχαν ένα από τα πιό γνωστά και υψηλού γούστου ateliers
της Αθήνας την εποχή του μεσοπολέμου και μέχρι περίπου το 1960,
που βρισκόταν στην όδό Σκούφου στο Σύνταγμα ,
σε ένα υπέροχο σπιτι των αρχών του 20ου αιώνα ,
το οποίο βρίσκεται σε ερειπιώδη κατάσταση...
*ΤΟ ΝΥΦΙΚΟ
Ανακαλυψαμε οτι αυτο δεν ειναι τελικά το νυφικό της, της βασιλίσσης, ειναι στολή Θεοδώρας του Βυζαντίου απο χορό, ίσως αποκριάτικο, πως αλλιώς να το πω...
ΑπάντησηΔιαγραφήσας ευχαριστώ για την παραπομπή....Βασιλική Γλυνού