ΝΕΡΟ
ΥΔΩΡ

...ο πλανήτης μας αποτελείται στο μεγαλύτερο ποσοστό του από νερό έτσι και ο ανθρώπινος οργανισμός: η μεγαλύτερη μάζα του αποτελείται από νερό.
Όλοι γνωρίζουμε πόσο σημαντική είναι η κατανάλωση του νερού και τι αποτελέσματα προσφέρει στην υγεία μας 
Ας δούμε λοιπόν τους σημαντικοτερους λόγους που θα μας κάνουν να κατανοήσουμε ακόμα καλύτερα την αξία του νερού:
 
1.Το νερό ρυθμίζει την θερμοκρασία του σώματος μας
H θερμοκρασία του σώματος επηρεάζει όλες τις χημικές αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα, ώστε να μπορούμε να συνεχίσουμε να νιώθουμε υγιείς.
2.Το νερό είναι το φυσικό λιπαντικό των αρθρώσεων μας
Οι αρθρώσεις μας περιέχουν ένα πυκνό υγρό, το λεγόμενο αρθρικό υγρό το οποίο προστατεύει τον χόνδρο, αφαιρεί τις ουσίες που δεν είναι φυσικές ανάμεσα στις αρθρώσεις και μειώνει την τριβή.
3. Το νερό είναι απαραίτητο για την σωστή λειτουργία των κυττάρων μας*
Το νερό μεταφέρει τη γλυκόζη, το νάτριο, τα λίπη, τα αμινοξέα, και τα μεταλλικά στοιχεία στα κύτταρα, για τα οποία είναι απαραίτητα αυτά τα στοιχεία. Τα δυο τρίτα από όλο το νερό που εμπεριέχεται στο σώμα μας βρίσκεται μέσα στα κύτταρα μας. Το νερό επίσης λειτουργεί και σαν καθαριστής, αποβάλλοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που δεν χρειάζονται και εισέρχονται στα κύτταρα μας μέσω του λεμφικού συστήματος.
4. Το νερό είναι πολύ σημαντικό για την διάσπαση της τροφής.
Η απορρόφηση της τροφής από τον οργανισμό μας ξεκινά από την πρώτη μπουκιά που τρώμε. Το νερό παίζει ρόλο κλειδί σε αυτή την διαδικασία διευκολύνοντας την απορρόφηση των θρεπτικών στοιχείων από το οργανισμό.
5. Το νερό βοηθάει στις επιπτώσεις του hangover.
Όλοι γνωρίζουμε ότι το νερό και η κατανάλωση του αλκοόλ εξουδετερώνουν το ένα το άλλο. Καθώς το αλκοόλ μπαίνει στο σώμα μας, τα κύτταρα αποβάλλουν νερό, λόγω τις ιδιότητας του αλκοόλ να μεταβάλλει την ιδιότητα της υπόφυσης να παράγει την ορμόνη ADH. Η έλλειψη της ορμόνης αυτής στο αίμα έχει ως αποτέλεσμα, τα νεφρά να αρχίσουν να παράγουν ούρα, αφυδατώνοντας τα κύτταρα μας. Η αφυδάτωση μπορεί παίζει καθοριστικό ρόλο στις επιπτώσεις του hangover την επόμενη μέρα, για αυτό κάθε φορά που πίνουμε π.χ. ένα ποτήρι κρασί, η πιο σωστή κίνηση που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να το συνοδεύσουμε με ένα ποτήρι νερό.
6. Το νερό είναι απαραίτητο για την λειτουργία του εγκεφάλου μας *
Ο εγκέφαλος μας αποτελείται από 75 % νερό, και η αφυδάτωση εξασθενίζει την λειτουργεία του επειδή οι νευροδιαβιβαστές χρειάζονται νερό για να λειτουργήσουν.
=============*============*============*===========*==============

μία υπέροχη σύγχρονη φοιτητική εστία...!
Το εντυπωσιακό κτίριο βρίσκεται στο Orestad, μια σχετικά νέα συνοικία της Κοπεγχάγης, στην Δανία.

Οι βραβευμένες φοιτητικές εστίες Tietgen (Tietgenkollegiet), είναι ουσιαστικά ένα μεγάλο κυκλικό κτίριο με μια τεράστια εσωτερική αυλή.

Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 2006 και σχεδιάστηκε από την αρχιτεκτονική εταιρεία Lundgaard and Tranberg Arkitekter.Στους επτά ορόφους του περιέχει 360 δωμάτια, και εκτείνεται σε έκταση 26.800 τετραγωνικών μέτρων.

Η κυκλική μορφή του κτιρίου σύμφωνα με τους σχεδιαστές συμβολίζει την ισότητα και την κοινοκτημοσύνη.







 
 

** ΜΑΝΗ  **

Παραδοσιακοί πύργοι στη Μάνη

Η Μάνη είναι ιστορική περιοχή της Πελοποννήσου που καλύπτει τη χερσόνησο του Ταϋγέτου. Γεωγραφικά η κυρίως Μάνη ή "Μέσα Μάνη", όπως ονομάζεται τοπικά, ορίζεται από τον αυχένα του Ταΰγετου Σαγιά και καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο. Η Μέσα Μάνη διακρίνεται με βάση την κατά μήκος κορυφογραμμή στην Ανατολική Μάνη ή Προσήλια Μάνη, που βλέπει προς το Λακωνικό Κόλπο και στη Δυτική Μάνη ή απόσκερη ή αποσκερή Μάνη, που βλέπει στο Μεσσηνιακό Κόλπο. Βορειότερα της Δυτικής Μάνης, δηλαδή από την περιοχή της Καρδαμύλης, βρίσκεται η Μεσσηνιακή Μάνη, ή όπως την αποκαλούν τοπικά η Έξω Μάνη. Ο χωρισμός αυτός διακρίνεται και στα επίθετα των κατοίκων, όπου της μεν Λακωνικής Μάνης καταλήγουν σε -άκος και στη Μεσσηνιακή Μάνη σε -έας.
Η περιοχή της Μάνης περιλαμβάνει τις άλλοτε επαρχίες του Γυθείου και Οιτύλου της Λακωνίας. Η συνολική της έκταση φθάνει τα 1800 τ.χλμ. επί συνολικού μήκους 75 χλμ. και μέγιστου πλάτους 28 χλμ. που καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο, με σπονδυλική στήλη το όρος Ταΰγετος και ψηλότερη κορυφή τον Προφήτη Ηλία (2404μ). Ο συνολικός πληθυσμός της το 1961 έφθανε τους 20.300 κατοίκους, που ζούσαν σε 150 περίπου οικισμούς.
Σήμερα, μετά τη διοικητική αναδιοργάνωση Καλλικράτης, η Μάνη αποτελείται από τους δήμους Δυτικής Μάνης, με έδρα την Καρδαμύλη, και Ανατολικής Μάνης, με έδρα το Γύθειο και ιστορική έδρα την Αρεόπολη.
Ο δήμος Δυτικής Μάνης ανήκει στην Π.Ε. Μεσσηνίας (πρώην νομό Μεσσηνίας) και προέκυψε από τη συνένωση των (καποδιστριακών) Μεσσηνιακών δήμων Λεύκτρου και Αβίας. Ο δήμος Ανατολικής Μάνης ανήκει στην Π.Ε. Λακωνίας (πρώην νομό Λακωνίας) και προέκυψε από τη συνένωση των Λακωνικών δήμων Σμήνους, Γυθείου, Οιτύλου και Ανατολικής Μάνης.

...μυστικό ζωής γιά δικαίωση ?
Μια τραγωδία που της την έκρυβαν επιμελώς για πάνω από ένα χρόνο ώστε να μην διαταραχθεί η προετοιμασία της για τους αγώνες!
** Συγκεκριμένα πέθαναν ο παππούς και η γιαγιά της, ενώ η μητέρας της ''χτυπήθηκε'' από καρκίνο του μαστού.
Ωστόσο οι γονείς της Γιου, αποφάσισαν να μην της το πουν μέχρι να δώσει τον αγώνα της στο Λονδίνο.
--"Ήταν απαραίτητο να της κρύψω την αλήθεια", σχολίασε ο ο Γιούμινγκ Γιου, πατέρας της 27χρονης. Την ίδια στιγμή και η μητέρας της υπερασπίστηκε αυτή την πρακτική, προσθέτοντας ότι της γνωστοποίησε τα νέα για τον καρκίνο τώρα που αυτός βρίσκεται σε ύφεση.
Η αποκάλυψη της ιστορίας της Μίνσια Γιου φούντωσε ξανά τις συζητήσεις για την πρακτική της Κίνας να προετοιμάζει* με ακλόνητο ...στρατιωτικό ζήλο τους μελλοντικούς Ολυμπιονίκες.
Η συγκεκριμένη κοπέλα από τα 6 της ξεκίνησε να προπονείται στις καταδύσεις και στα 16 εγκατέλειψε το σπίτι της για να μείνει σε κρατικό ινστιτούτο για τον αθλητισμό:
 "έχουμε δεχθεί εδώ και πολύ καιρό ότι δεν ανήκει εξ' ολοκλήρου σε μας", υπογράμμισε ο πατέρας της!

 ...η ντοματούλα μας παρεούλα με το καρπούζι...
Γεύση και θρεπτικά συστατικά...

Η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία έχει τεράστια ποικιλία φρούτων και λαχανικών κάτι για το οποίο θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες καθώς έχουμε την ευκαιρία να τα απολαμβάνουμε ολόφρεσκα. Ειδικά το καλοκαίρι τα συγκεκριμένα προιόντα έχουν την τιμητική τους μιας και η διατροφή θα πρέπει να είναι πιο ελαφριά και δροσερή. Εμείς βρήκαμε τρεις άκρως καλοκαιρινές τροφές οι οποίες έχουν πολλές ευεργετικές δράσεις εκτός φυσικά από υπέροχη γεύση.
Καλαμπόκι: Σίγουρα οι περισσότεροι έχουμε συνδυάσει το καλοκαίρι μας με το νόστιμο καλαμπόκι. Είτε ψητό, είτε βραστό σε σαλάτα το συγκεκριμένο προιόν περιέχει δύο πολύ σημαντικά θρεπτικά συστατικά, τη λουτείνη και τη ζεαξανθίνη τα οποία συμβάλουν στην προστασία του οργανισμού από την ηλιακή ακτινοβολία καθώς είναι υπεύθυνα για το σχηματισμό της χρωστικής ουσία της ώχρας κηλίδας. Τα ίδια ακριβώς συστατικά βοηθούν και στην αποφυγή της εκφύλισης της ώχρας της κηλίδας το οποίο και ευθύνεται για την τύφλωση των ατόμων άνω των 60 ετών.
Ντομάτες: Είναι νόστιμες, δροσερές και ζουμερές. Δίνουν πάντα βροντερό παρόν στα καλοκαιρινά μας γεύματα και εκτός από την υπέροχη γεύση τους προσφέρουν και έξτρα προστασία ενάντια στα εγκαύματα από τον ήλιο. Αυτό συμβαίνει γιατί η ντομάτα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε λυκοπένιο το οποίο και προστατεύει την επιδερμίδα από τα ηλιακά εγκαύματα και συμβάλει στην παραγωγή κολλαγόνου στον ανθρώπινο οργανισμό.
Καρπούζι: Το απόλυτο σήμα κατατεθέν του καλοκαιριού. Το συγκεκριμένο φρούτο δεν προσφέρει μόνο απόλαυση στον ουρανίσκο μας και δροσιά αλλά διατηρεί ενυδατωμένο τον οργανισμό μας εξαιτίας της μεγάλης του περιεκτικότητας σε νερό. Επιπλέον, το να διατηρείται η υγρασία του οργανισμού μας, αυτομάτως κάνει την μνήμη πιο κοφτερή ενώ παράλληλα ανεβάζει και τη διάθεση. Μην ξεχνάτε ότι το 92% του είναι νερό πράγμα το οποίο σημαίνει ότι έχει ελάχιστες θερμίδες.

...πράξεις όχι* λόγια !!!
 Μπορεί να είναι άστεγοι, αλλά η αξιοπρέπεια, η δύναμη και η αισιοδοξία που διαθέτουν δεν τους λύγισε και πήραν μια γενναία απόφαση. Να δημιουργήσουν το δικό τους καφέ-ουζερί και να αποδείξουν σε όλους ότι ο άνθρωπος όσο αναπνέει είναι ικανός για όλα!

Οι «άνθρωποι-σκιές της πόλης» αφαιρούν το πέπλο της δυστυχίας και της θλίψης και αναλαμβάνουν δημιουργικές πρωτοβουλίες, σε πείσμα των εξαιρετικά αντίξοων προσωπικών και γενικών συνθηκών. Δίπλα στις γραμμές του τρένου στον Κεραμεικό, στο Κέντρο Ημέρας Αστέγων της ΜΚΟ «Κλίμακα», κάθε Σαββατόβραδο, ο χώρος μεταμορφώνεται σε χώρο διασκέδασης και κοινωνικοποίησης. Οι άστεγοι «βάζουν» τα ποτά, τους μεζέδες, τη μουσική και την παρέα και το μόνο που ζητούν από τους πελάτες είναι να φέρουν από το σπίτι την καλή τους διάθεση.

Οσο για τις τιμές... Ο,τι έχει ευχαρίστηση ο κάθε πελάτης και ό,τι του επιτρέπει η τσέπη του. Τα χρήματα πηγαίνουν απευθείας στους αστέγους, χωρίς την παραμικρή συμμετοχή της οργάνωσης.

Η ιδέα :
στο εναλλακτικό τους στέκι, ο ανθρώπινος ψυχισμός διαστέλλεται. Διασταυρώνονται πιρούνια, βλέμματα, γέλια και σκέψεις. «Ο καθένας ρίχνει ό,τι θέλει στον κουμπαρά μας»...


 «Το καφέ - ουζερί των αστέγων δεν είναι εμπορική επιχείρηση ούτε φιλανθρωπική δράση. Την ιδέα για τη δημιουργία του είχαν κάποιοι από τους αστέγους που περνούν καθημερινά από το Κέντρο Στήριξης, στην οδό Κωνσταντινουπόλεως 30.

Η αφίσα που διαφημίζει το ουζερί των αστέγων! ----------------------------------------------------

Είναι μια πρωτοβουλία ανθρώπων που έμειναν άστεγοι τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης. Ανάμεσά τους υπάρχουν άτομα με υψηλή μόρφωση, που έχουν εργαστεί για πολλά χρόνια και νιώθουν την ανάγκη να επικοινωνήσουν με άλλους ανθρώπους και να επανενταχθούν στην κοινωνία μας». 


Οι άστεγοι είναι σαν κι εμάς. Ανθρωποι της διπλανής πόρτας, λειτουργικοί, με ικανότητες, επιθυμίες και όνειρα. Είναι μέλη της κοινωνίας και στόχος αυτής της προσπάθειας αλλά να πάνε ένα σκαλί πιο πάνω... Και τα καταφέρνουν περίφημα! Η συζήτηση μαζί τους είναι κάτι περισσότερο από ενδιαφέρουσα.

Τραπεζάκια στον δρόμο, μεζέδες, ποτά και παρέες. Το Κέντρο Ημέρας Αστέγων μεταμορφώνεται σε χώρο διασκέδασης

Είναι εκείνη η στιγμή που αντιλαμβάνεσαι ότι οι άνθρωποι θεωρούν πολύ σημαντικά τα προβλήματά τους όταν δεν έχουν άλλα σοβαρότερα να αντιμετωπίσουν. Είναι όμως και η αισιοδοξία ότι από τα συντρίμμια κάτι ελπιδοφόρο και δημιουργικό μπορεί να υπάρξει...

Ετοιμο το πιάτο με την ποικιλία μεζέδων για όσους επιλέξουν να επισκεφθούν το Σαββατόβραδο το ουζερί των αστέγων

Ο κουμπαράς στον οποίο ρίχνει ο κάθε πελάτης ότι ποσόν θέλει. Τα χρήματα πηγαίνουν στους άστεγους.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Θέλουμε με τους ανθρώπους που θα έρθουν να κοιταχτούμε στα μάτια, να ''συναντήσουμε'' τα όνειρά μας, να αλλάξουμε κάποιες κουβέντες μεταξύ μας και να γνωριστούμε καλύτερα». Παντού και πάντα προέχει η αλληλεγγύη και η συμπόνια για τον άνθρωπο. Το καφενείο κάνει την αρχή και δείχνει τον δρόμο...». Μαρίνα Ζιώζιου.

XM !!!

Το καλύτερο delivery περίπτερο του κέντρου

Είναι το ‘Blue Kiosk’ στην οδό Περικλέους 12. Έχει παντα κόσμο (κάπως σαν Amateur πάρτι) και πλέον του τηλεφωνείς ή στέλνεις sms στο 6978 411684 για να έρθει η παραγγελία εκεί που επιθυμείς. Το βρίσκεις και στο facebook…

ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΟ

Το καλύτερο σημείο για να φας σαν Κρητικός

Στην «Κρήτη» αλλά και στόν πεζόδρομο τής οδού Τζαβέλα της πλατείας Κάνιγγος, σέ βάζει σέ κρητικό ταξίδι γεύσης καί όχι μόνο!!!!!
καί η κ,Ρένα εξαιρετική καί ευγενεστάτη!

*****

Η καλύτερη βόλτα τα απογεύματα της Τετάρτης

Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση που φέτος καθιερώνει τις ‘ΤετARTες’. Τις Τετάρτες λοιπόν τα εισιτήρια σε πολύ δυνατές παραγωγές (με εξαιρετικές επιλογές)
--  Η προπώληση αρχίζει 3 εβδομάδες πριν από κάθε εκδήλωση... www.sgt.gr.

*μοναδικό*

Το καλύτερο κρησφύγετο για σκάκι στην πόλη

Το «Πανελλήνιο» της Μαυρομιχάλη. Ξύλινες καρέκλες, μαρμάρινα τραπέζια, ελληνικός καφές, λίγες κουβέντες, τρακ-τρουκ τα κομπολόγια. Το στέκι των μανιωδών Κασπάροφ (λέγεται ότι κάποτε ο Ρώσος παγκόσμιος πρωταθλητής πέρασε από εκεί για μια παρτίδα σκάκι), είναι γεμάτο ειδικά το Σαββατοκύριακο.
 Κάποιοι λίγοι προτιμούν το τάβλι {μιλάμε γιά μεγάλες μάχες}
- Στον τοίχο κρεμασμένα αναμνηστικά από το Βυζίκι Αρκαδίας, το χωριό του ιδιοκτήτη κ. Νίκου: ένα ποίημα αφιερωμένο σ' αυτό, ημερολόγια, διπλώματα, γνωμικά, εκκλησιαστικές εικόνες. Μαυρομιχάλη 16.

!!!!!!!!!!!*

Το καλύτερο σημείο για να βρεις κρυστάλλινες πένες στο κέντρο της πόλης.

Το παλιό βιβλιοπωλείο-χαρτοπωλείο του κυρίου Αλευρά, στον αριθμό 1 της οδού Αριστείδου, εκεί από το 1927.
Ξύλινοι πολυχρησιμοποιημένοι πάγκοι που γυαλίζουν βερνίκι, «προσωπική» εξυπηρέτηση με χαλαρούς ρυθμούς, και τα πάντα για ένα παραδοσιακό γραφείο: μπλε κόλλες, πένες όλων των μεγεθών και υλικών, μελανοδοχεία, λουλακί ή χρυσό μελάνι, σκαλιστές* χαλκομανίες με αγγελάκια* {απίθανες}
--Ταξίδι στα χρόνια του ‘60--

για να συνδυάσεις μοχίτο με... σύγκλινο!

ω!Ω!ω!Ω....!!

Το καλύτερο σημείο για να συνδυάσεις μοχίτο με... σύγκλινο!

Στη γνωστή «Βραζιλιάνα» της Πλατείας Μερκούρη, στα Πετράλωνα.
- Μπαρ που γιατρεύει και την πείνα με κόλπα αψάδας και δροσιάς

ώ!!!ΝΑΙ...

Η πιο μεγάλη νέα ουρά στο Σύνταγμα

Για μπουγάτσα στο Χρυσό (Μητροπόλεως 22). Σερραϊική παράδοση που... έψησε και τους μυημένους της συμπρωτεύουσας!!!

η καλή μας κ.Τασούλα

Η πιο.. ζεν γυναίκα στην καρδιά της Αθήνας,

η κυρία Σταυρούλα. Καντηλανάφτισα στον Άγιο Γεώργιο του Λυκαβηττού, ζει εκεί.
 Είναι πανέμορφη και ευτυχισμένη και ακούει από μακριά τους ήχους της πόλης χωρίς να την αγγίζουν...

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ??

Το καλύτερο* μέρος για να παρκάρεις όταν πας στο Κολωνάκι,

είναι το parking του Ωδείου στη Ρηγίλλης. Παρκάρεις κι ανεβαίνεις στο Κολωνάκι απο την Ηροδότου, κι είναι το μόνο μέρος όπου δεν κινδυνεύεις* να φας κλήση...

γιά τυχερούς εργένηδες ...αλλά όχι πιά

Το καλύτερο μέρος για μπουγάδα κάτω από την Ακρόπολη

Βάζεις τη μπουγαδούλα σου και περιμένοντας, σερφάρεις στο internet café (δίπλα) ή βλέπεις αγώνα κ πίνεις μπύρες στο sport café (δίπλα-από την άλλη μεριά). Ή χαζεύεις την Ακρόπολη και σκέφτεσαι τι είναι η ζωή; Ένα τίποτα. Laundromat (Δημητρακοπούλου 43, Κουκάκι.)

έτσι ακριβώς είναι

Το καλύτερο «χαϊδευτικό» για αθηναϊκή συνοικία

«Το Παρίσι της Αθήνας». Έτσι έλεγαν παλιά την Ηλιούπολη (για την καλή ρυμοτομία της).

έ ναί! άν όντως λιποθυμάς κατά άλλα Κτιστάκης {μόνο}

Οι καλύτεροι πειραγμένοι λουκουμάδες αν λιποθυμάς από υπογλυκαιμία, και μένεις Εξάρχεια

Οι λουκουμάδες του Καραγκιόζη, φυσικά. Κωλέττη 33. Φέρε διπλή μερίδα.

 θέλει όμως καί* ψάξιμο καί* τύχη...
"Τo πιο φτηνό βιβλίο"

Φανταζόσουν ποτέ ότι το εισιτήριο του λεωφορείου σου θα ήταν πιο ακριβό από ένα βιβλίο; Αν βρεθείς στην Χαριλάου Τρικούπη και συγκεκριμένα στο νούμερο 22 θα δεις ότι γίνεται. Το καροτσάκι του βιβλιοπωλείου “Αλφειός”, που κοσμεί το πεζοδρόμιο περιέχει μια ποικιλία από παλιά βιβλία, τεύχη περιοδικών και ό,τι διαβάζεται, ξεκινώντας από κόστος 30 λεπτών. Ανακάλυψέ το.

δέν υπάρχει*... αλλά καί το Μουσείο!!!!

Το καλύτερο δάσος με ξωτικά στην Πανεπιστημίου

Το καφέ του Νομισματικού Μουσείου: Διασχίζεις το κατώφλι του μόλις δυο μέτρα και αντί για αυτοκίνητα ακούς τσίου τσίου και νιώθεις κάπου ανάμεσα στη Βιέννη και στο Rivendell του Tolki

έ! όχι...ακριβώς 

Τα καλύτερα δέκα δευτερόλεπτα σκοτεινής νεοϋορκέζικης αύρας

Το στενάκι Εδουάρδου Λο, ανάμεσα στη Σταδίου και την Πανεπιστημίου. Δεν έχει καμία πρόσοψη κτιρίου δίνοντας back alley αίσθηση. Ο δρόμος είναι στενός, τα κτίρια ψηλά, άρα ‘μικραίνεις’ διανύοντάς τον. Τι άλλο θες για να νοιώσεις ότι είσαι στο μοναχικό big apple;

άχ ! η πλατεία Αγ.Ειρήνης...

Το καλύτερο πατρόν μοδίστρας σε μπαρ

Ένας ολόκληρος τοίχος - φουστανάκι και πάνω του βελονιές, σημάδια για στριφώματα, κοψίματα, πιετούλες. Στο Tailor Made, το νέο στέκι της πλατείας Αγίας Ειρήνης.

κι είναι τόσο συμπαθητικοί !
 

Το πιο μεγάλο χιτ σε καντάδα αυτή τη στιγμή, στην πόλη

«Σαγαπώ γιατίσωραία». Το τραγουδούν ασταμάτητα οι δύο ακορντεονίστες που σουλατσάρουν ρομαντικά στις γειτονιές Εξαρχείων – Νεάπολης – Αμπελοκήπων – Κολωνακίου – οπουδήποτε, τα απογεύματα. Όταν δεν τραγουδούν το «Μπέσαμε μούτσο», εννοείται.

ούπς το dacapo...είναι ποιό συνοπτικό!!!!

Το καλύτερο μέρος για να ακούσεις το πολιτικό παρασκήνιο της μέρας

Οδός Μηλιώνη, Κολωνάκι, 10 το πρωί. Ησυχία, βρεγμένα, πλυμένα πεζοδρόμια, δροσιά, τα café μόλις έχουν ανοίξει και οι πολιτικοί συντάκτες, οι βουλευτές και οι μυημένοι, συνταξιούχοι ή μη, πίνουν τον καφέ τους συζητώντας hot news που θα ακούσεις αργότερα στις ειδήσεις.

οκ! καί τά δύο κουκλιά είναι...

Το καλύτερο θερινό σινεμά της πόλης

Σόρι «Θησείον», κι εσύ μία κούκλα είσαι, αλλά σαν την ταράτσα του Σινέ Παρί δεν υπάρχει. Είναι το μόνο σινεμά της Αθήνας που αφήνεις την ταινία και κοιτάς μαγεμένος την Ακρόπολη…

* χαριτωμένο*

Το καλύτερα κρυμμένο κουδουνάκι του Ψυρρή

Κάτω από κάθε τσίγκινο τραπεζάκι κρύβεται ένα κουδουνάκι. Το κουνάς και παίζεις, κάνει γκλιν-γκλιν. Αυτά στο «Κουδουνάκι» βέβαια, το μακροβιότερο μεζεδοπωλείο του Ψυρρή (Ήβης 15). Οικογενειακή επιχείρηση (μαμά, κόρη και θεία), τιμές οκ, μερίδες οκ

απολαυστικές γωνιές στά Μουσεία τής πόλης μου!

 

 ... όλοι οι μουσιακοί χώροι καί τά καφέ, 
     της πόλης μου, μέ συναρπάζουν...

Η πιο πιστή αναπαράσταση αρχαιοελληνικού σπιτιού στην Αθήνα

Το εσωτερικό αίθριο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας,
με ένα πανέμορφο, ήσυχο καφέ και αγάλματα στον κήπο όχι αντίγραφα,
... αλλά εκθέματα του μουσείου.
... πας για ένα σύντομο καφέ και ξεχνιέσαι.

=============================

... άν νομίζεις ότι στα μουσεία μπορείς μόνο να δεις «ψυχρά» εκθέματα, κάνεις λάθος,
δες έξι μικρά χαριτωμένα καφέ με καλλιτεχνική άποψη,
που κάνουν τα μουσεία πιο προσιτά και φιλόξενα από ποτέ.

* Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο 
Τοσίτσα 1, Αθήνα, τηλ. 210-8217724

  ... άν ο δρόμος σου σε βγάλει στα Εξάρχεια,
πήγαινε μια βόλτα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
η κεντρική είσοδος βρίσκεται επί της οδού Πατησίων, δίπλα από το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο.  ... άν και είναι «πάνω» σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους της Αθήνας,
η θέα προς το πάρκο και το εξαιρετικό σέρβις,
θα σε κάνουν να ξεχάσεις το θόρυβο,
κι άνν είσαι τυχερός, μπορεί να πετύχεις και κάποια από τις εκδηλώσεις
που φιλοξενούνται συχνά στο καφέ.
                     ~*~

* Νομισματικό Μουσείο Ιλίου Μέλαθρον, 
Πανεπιστημίου 12, Αθήνα, τηλ. 210-3632057

  ... τι θα έλεγες για καφεδάκι σε ένα από τα πιο όμορφα νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας ?
Η καφετέρια βρίσκεται στον αύλειο χώρο του Νομισματικού Μουσείου Αθήνας,
πίσω δηλαδή από το επιβλητικό νεοκλασικό κτήριο, στην οδό Πανεπιστημίου,
στα διπλανά τραπέζια μπορεί να δεις «όλο τον καλό τον κόσμο»,
ανάμεσά τους καλλιτέχνες,
διπλωμάτες αλλά και «απλούς» ανθρώπους που θέλουν να πιουν τον καφέ τους ήσυχα...

                                     ~*~
* Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας 
Όθωνος 100, Κηφισιά, τηλ. 210-8015112

  ...ναί ! από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις στα βόρεια προάστια
στους «Αμμωνίτες» (έτσι λέγεται το καφέ του μουσείου) εκτός από καφέ,
μπορείς να δοκιμάσεις γαστρονομικά
ολοκληρωμένες προτάσεις σε συνεργασία με το «Platis».
Ο χώρος είναι λιτός και κομψός,
με κυρίαρχα χρώματα το μπεζ και το καφέ,
ενώ στις άνετες καρέκλες του το πιο πιθανό είναι να συναντήσεις επιχειρηματίες
και «καλοβαλμένες» κυρίες της περιοχής.
                             ~*~
**Μουσείο Ακρόπολης 
Διονυσίου Αρεοπαγίτου 15, Ακρόπολη, τηλ. 210-9000900

  ... στο ισόγειο του Μουσείου της Ακρόπολης λειτουργεί ένα μικρό καφέ με διάφανο δάπεδο,
για να πιεις ένα γρήγορο εσπρέσο έχοντας την αρχαιολογική ανασκαφή ακριβώς
κάτω από τα πόδια σου,
κι αν θες να τσιμπήσεις κάτι ελαφρύ,
ανέβα στον εξώστη του πρώτου ορόφου,
όπου θα απολαύσεις μια δροσερή σαλάτα και άλλα ελαφριά πιάτα
με εκπληκτική θέα προς τον Παρθενώνα.

                            ~*~
* Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης 
Νεοφύτου Δούκα 4, Κολωνάκι, τηλ. 210-7228321

  ... το καφέ βρίσκεται σε ένα φωτεινό αίθριο,
ιδανικό κατά τις ηλιόλουστες χειμωνιάτικες ημέρες,
στο χώρο που ενώνει τα δύο κτίρια του μουσείου – το παλιό και το σύγχρονο,
εκτός από καφέ,
...στο μενού θα βρεις προτάσεις του Γάλλου σεφ Dominique Perrot,
με φρέσκα υλικά και έμφαση στην ελληνική κουζίνα !!
                              ~*~
* Μουσείο Μπενάκη 
Κουμπάρη 1 και Βασ. Σοφίας, τηλ.: 210-3671000

  ... φιλόξενη ταράτσα για ένα γρήγορο καφέ ή για ένα ελαφρύ γεύμα
τις ημέρες και ώρες λειτουργίας του μουσείου,
ειδικά τις Πέμπτες,
που το καφέ ”ξενυχτάει” μέχρι τα μεσάνυχτα...
αξίζει να πας πιο αργά για να απολαύσεις το δείπνο ή το ποτό σου
σε μια εξαιρετική ατμόσφαιρα,
με θέα τη φωταγωγημένη Αθήνα....

                  ~ * ~ ! ~ * ~

...όμως λίιιγο μετά από τό δικό μου :-)

Το καλύτερο μωσαϊκό της Κυψέλης

Δεν είναι πάτωμα. Είναι γλυκό. Το φτιάχνει η Μπουμπού, στο «Πέταλο», ιστορικό ταβερνείο της Κυψέλης (Λέλας Καραγιάννη & Ξάνθης). Μαζί και σούπερ μπουφές τις Κυριακές με €12 και τις καθημερινές οικονομικά μενού των €10.

η καί μέ τόν Μπαμπά σου, γιατί όχι ?

Το καλύτερο μπαρ για να πας με τη μαμά σου

Αερόστατο, πλατεία Μάνου Χατζηδάκι (πρώην Προσκόπων), στο Παγκράτι. Γλυκιά ατμόσφαιρα, απαλή μουσική, «ευγενείς» ηλικίες, πολλές ιστορίες από τα παλιά. Όλα θυμίζουν δεκαετία του ’60.

 

...............
 

Η καλύτερη ταράτσα στη Σοφοκλέους

Είναι η ταράτσα του Fresh. Με 25 ευρώ, κάνεις μπάνιο στην πισίνα, απλώνεσαι στην ξαπλώστρα, απολαμβάνεις το φαγητό by the pool και νιώθεις για λίγο τουρίστας στην πόλη σου.

εξ! εξ!...εξαιρετικό

Το καλύτερο σημείο για να βρεις βασιλικό στην πλατεία Μοναστηρακίου

Η γνωστή, τέλεια ταράτσα του A for Athens. Προσφέρουν υπέροχο, δροσιστικό cocktail που έχει βασιλικό, μαστίχα και λεμόνι. Έχει πάρει και βραβείο.

φιλαράκι!

Ο πιο φιλικός φαρμακοποιός των Εξαρχείων

Χαράλαμπος Ρουχωτάς. Γνωρίζει, εξυπηρετεί, χαμογελάει, προτείνει, νοιάζεται. Επίσης έχει τα Apivita, Eubos, Korres, Bepanthol, Phyto και Lierac με έκπτωση 20% και τα Vichy, Solgar, La Roche Posay και Avene με 15%. Συνδυασμός που σε κερδίζει. (Διδότου 39 & Μαυρομιχάλη.)

Ο καλύτερος ζαχαροπλάστης-τουλουμπάς-κούριερ της Αττικής

μμμμμ!!!!

Ο καλύτερος ζαχαροπλάστης-τουλουμπάς-κούριερ της Αττικής

 Στο εργαστήριο ζαχαροπλαστικής Lezzet,
(Ξάνθης 25, Γέρακας, 210 6654974)
ο Γιάννης Λυμπέρης, πρώην κούριερ που έμαθε τα μυστικά της τουλούμπας στην Κωνσταντινούπολη ως μαθητευόμενος ζαχαροπλάστης φτιάχνει την ωραιότερη, κοτλέ, σιροπιαστή τουλούμπα με φρέσκα υλικά που μπορείς να παραγγείλεις και τηλεφωνικά και να σου την φέρει

 

πολύ καλό !

Τα νέα πιο ενδιαφέροντα 25 τετραγωνικά στο ιστορικό κέντρο

Ανεβαίνεις τη Βουλής μπαίνοντας στο κράτος της Πλάκας. Και στρίβεις στον πεζόδρομο της Ηπίτου, εκεί που βρίσκεται η αυλή του ξακουστού Πειραματικού. Το ‘Bluebird’ στο δεξί σου χέρι είναι το νέο, μικροσκοπικό και πανέμορφο, bar της γειτονιάς. Το καταχωρούμε ως «Πουλί» στο αθηναϊκό λεξικό και χαμογελάμε στην Σκεύη…

...ναί, ναί !!

Η καλύτερη καμπάνα του κέντρου

Άγιος Νικόλαος, Πευκακίων. Κρούει –όχι στις ώρες αλλά- στις και τέταρτο, σε τρελό ρυθμό, σαν να γίνεται πόλεμος. Δεν πλήττεις ποτέ, τη θυμάσαι για πάντα.

Το καλύτερο υπόγειο στην Ακαδημίας για να αφήσεις το παιδάκι σου

Το υπόγειο του Πατάκη. Είναι γεμάτο παιχνίδια, βιβλία, δραστηριότητες και τα πρωινά του Σαββάτου έχει και εκδηλώσεις για μικρά – την ώρα που εσύ, στον επάνω όροφο διαλέγεις τις νέες εκδόσεις. (Ακαδημίας 65)

Η καλύτερη χρήση χαρτόκουτων σε πεζόδρομο της Αθήνας

Τα χαρτόκουτα γίνονται μπαρ. Για την ακρίβεια, ένα ολόκληρο πατάρι, στο καινούργιο μπαρ Komma, στον πεζόδρομο της εκκλησίας της Ζωοδόχου Πηγής, στην Ακαδημίας (Μαυροκορδάτου 6

ΚΡΗΤΗ !
-Εξάρχεια-
«Καλώς ήρθες! Να βάλω μια ρακή;»
Ο Γιώργος Ρουμπάνης έφυγε απ’ τη «Γεράπετρα», όπως αποκαλεί χαρακτηριστικά τον τόπο του. Ήρθε στην Αθήνα σε ηλικία 20 ετών για να μάθει δίπλα στο θείο του την τέχνη της σφολιάτας και του χειροποίητου φύλλου. Σήμερα είναι ένας από τους τελευταίους τεχνήτες του είδους στην Ελλάδα. «Ξεκίνησα υπαλληλίσκος στο εργαστήρι του θείου. Στη βιομηχανία δεν μπαίνει χέρι, βάζουν τα υλικά στο μηχάνημα από τη μια μεριά και βγαίνει έτοιμο φύλλο από την άλλη. Αλλιώς, όμως, γίνεται το φύλλο με το χέρι. Στο εργαστήριο του θείου μου έμαθα τι θα πει η αγάπη προς τον πελάτη». Τα τελευταία χρόνια άνοιξε δίπλα στο παρασκευαστήριο ένα σύγχρονο παντοπωλείο με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση. Στα ράφια παρελαύνουν προϊόντα, κυρίως από την Κρήτη  –παξιμάδια, ζυμαρικά, καλλιτσούνια, μυζηθρόπιτες, μαραθόπιτες κ.ά.–, αλλά και κάποια εκλεκτά προϊόντα από όλη την Ελλάδα. «Η Κρήτη σήμερα έχει γίνει μόδα, αλλά αυτό δεν αρκεί. Η αυθεντικότητα κατακτείται με κόπο, πολύ τρέξιμο και πολλή προσωπική δουλειά. Πιστεύω πως η επαφή με τον πελάτη κάνει τη διαφορά. Δεν με ενδιαφέρει αν θα ψωνίσει, θέλω να νιώθει άνετα, να κάτσει και να πιει μια ρακή». Δεν είναι τυχαίο ότι ο Γιώργος Ρουμπάνης έχει κερδίσει το προσωνύμιο: ο «ψυχολόγος» της Τοσίτσα.

---

Στου «Τάκη» τη στοά
Ο Χρηστάκης Κατσούλης έφτιαχνε σφακιανή πίτα στα Εξάρχεια, όταν η Αθήνα ακόμα εξοικειωνόταν με τη θεσσαλονικιώτικη μπουγάτσα. Γεννημένος στη Σητεία αισθάνεται δύο φορές μετανάστης. «Έφυγα σε ηλικία 10 ετών στη Γερμανία. Ακολούθησα τον πατέρα μου, που πήγε μετανάστης στη Φρανκφούρτη. Γύρισα το 1988 στην Αθήνα με την προοπτική να μείνω για ένα χρόνο. Αγόρασα αυτό το μαγαζί στη Βερανζέρου και ο ένας χρόνος έγινε μια ολόκληρη ζωή».
Το οικογενειακό ρακάδικο του «Τάκη» ξεκίνησε ως καφενεδάκι. Ακολούθησαν κρητικές βραδιές με λύρες και μαντινάδες, εμφανίστηκαν οι πρώτοι μεζέδες και σήμερα είναι ένα από τα πιο αυθεντικά κρητικά εστιατόρια της πρωτεύουσας. «Δεν έχω κανένα φοβερό μυστικό επιτυχίας. Ήμουν κάποτε συνδικαλιστής και το μαγαζί μάζευε τότε πολλούς υπουργούς του ΠΑΣΟΚ. Μετά άρχισαν να έρχονται οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και γενικά όλοι, διότι είμαστε ένα προοδευτικό στέκι».

---

Ο καινούργιος
Το Σαρακήνικο άνοιξε πριν από 15 μήνες. Είναι το νεότερο ρακάδικο των Εξαρχείων. Ο Χάρης Αγαπάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο, σπούδασε πολιτικός μηχανικός και βρέθηκε στην Αθήνα. «Οι ευκαιρίες στο Ηράκλειο δεν ήταν πολλές. Θέλαμε με τη σύζυγό μου μια αλλαγή. Το ρακάδικο είναι το μπαρ της κρίσης. Πίνεις αγνό αλκοόλ με χαμηλό κόστος και το συνδυάζεις με μεζέ». Εδώ ξεχωρίζει: το άγριο αγγιναράκι και η ρακή από τις Άγιες Παρασκές.

---

Aύγουστε καλέ κι αγαπημένε μου μήνα...!

Ταίναρο

ΜΑΝΗ

Ταίναρο

Τελευταία μέρα στο Γύθειο και αποφασίσαμε να κάνουμε μια ακόμα εκδρομούλα στη γύρω περιοχή. Πήραμε λοιπόν τον παραλιακό δρόμο μέχρι και τον Άγιο Κυπριανό...


...και στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς την ενδοχώρα και συγκεκριμένα τη Λάγια...






...ένα από τα ωραιότερα δείγματα αρχιτεκτονικής της Μάνης. Ξαποστάσαμε για λίγο στην Πλατεία του χωριού...













...και συνεχίσαμε την πορεία μας προς το ακρωτήριο Ταίναρο. Χαζέψαμε από μακριά το Πόρτο Κάγιο...



...κάναμε το μπανάκι μας σε μια φουρτουνιασμένη παραλία στο Μαρμάρι...







...φάγαμε το ψαράκι μας σε μια ταβέρνα με θέα το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας...








...και απολαύσαμε το ηλιοβασίλεμα στη Βάθεια.

...μιά πολύ καλή ιδέα-πρόταση !!!

Αυγουστιάτικη πανσέληνος συντροφιά με τα δελφίνια του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου

IN.GR

12:58

Αθήνα: Την Πέμπτη 2 Αυγούστου, τη βραδιά της αυγουστιάτικης πανσελήνου, το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο έχει ετοιμάσει μια ειδικά σχεδιασμένη παρουσίαση των δελφινιών του υπό το φως του αυγουστιάτικου φεγγαριού. Για πρώτη φορά από την έναρξη λειτουργίας του, το Δελφινάριο του Αττικού Πάρκου θα παραμείνει ανοιχτό μετά τη Δύση του ηλίου για ένα σόου μιάμισης ώρας με τα δελφίνια του Πάρκου.

Το κοινό θα μπορεί να εισέλθει στο χώρο των δελφινιών και να τα παρακολουθεί κατά τη διάρκεια που η πανσέληνος θα ανατέλλει.
Όταν το φεγγάρι θα έχει φωτίσει καλύτερα τον χώρο, γύρω στις 9:45, η ομάδα των Δελφινιών και εκπαιδευτών του Αττικού Πάρκου θα πραγματοποιήσει μία νυχτερινή παρουσίαση ειδικά διαμορφωμένη για την περίσταση.
Λόγω της δεδομένης χωρητικότητας, το θέαμα θα παρακολουθήσουν 1.000 άτομα, για αυτό και είναι απαραίτητη η προκράτηση θέσης μέσω φόρμας στην ιστοσελίδα του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου.
Τα εισιτήρια παραλαμβάνονται στα εκδοτήρια του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου με την αναφορά του ονοματεπώνυμου που έχει δηλωθεί στην φόρμα προκράτησης.
Tιμή εισόδου: 5 ευρώ.
Τιμή εισόδου για κατόχους Ετήσιας Κάρτας του Πάρκου : 3 ευρώ.
Για τους επισκέπτες του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου που θα έχουν εισέλθει στο Πάρκο από τις 9:00 έως τις 19:00 η τιμή εισόδου για την ειδική αυτή παρουσίαση είναι 3 ευρώ.
Οι πύλες του Δελφιναρίου θα ανοίξουν στις 21:00. Για λόγους ασφαλείας, η περιήγηση στους υπόλοιπους χώρους του Πάρκου πλην αυτού των Δελφινιών θα απαγορεύεται.
Το Πάρκο συστήνει την έγκαιρη προσέλευση (από τις 20:30) για να αποφευχθούν ουρές και ταλαιπωρία κατά την παραλαβή των εισιτηρίων.

Η G700 έκλεισε τον κύκλο της

Η G700 έκλεισε τον κύκλο της

Όταν τον Ιανουάριο του 2007 ανεβάσαμε τη G700 στην τότε μικρή, αλλά με ταχύτητα φωτός διογκούμενη ελληνική blogoσφαιρα, επιχειρήσαμε να δώσουμε φωνή σε μια αγνοημένη σιωπηλή πλειοψηφία. Τους νέους ηλικίας 25 με 35 οι οποίοι στα πρώτα τους βήματα στον εργασιακό στίβο έβλεπαν τα όνειρά τους να συνθλίβονται.

Στην τότε Ελλάδα της "δανεικής ευημερίας" και των ισχυρών ρυθμών μεγέθυνσης ελέω ξέφρενης κατανάλωσης και υπερχρέωσης, οι ελπίδες των νέων χάνονταν σε μια αγορά εργασίας υπέρ-ρυθμισμένη, όμως άναρχη, όπου κυριαρχούσαν οι απουσία πολλών και καλών θέσεων εργασίας, οι χαμηλές αμοιβές, η πολυαπασχόληση, η υπερεργασία, η ετεροαπασχόληση, η μη τήρηση των εργασιακών κανόνων, η ιδιωτική υπερχρέωση, το έλλειμμα προοπτικής. Οι προσδοκίες της γενιάς μας γκρεμίζονταν εξαιτίας ενός μοντέλου ανάπτυξης, του μεταπολιτευτικού, το οποίο είχε προ πολλού εξαντλήσει τα όριά του, με μια οικονομία αντιπαραγωγική, μια επιχειρηματικότητα ρηχή, ένα κράτος υπερχρεωμένο και αναποτελεσματικό, ένα κοινωνικό σύστημα άδικο, αντινεανικό και γεροντοκρατικό. Ήταν το σύστημα "μεταπολιτευτική Ελλάδα" που θεμελιώθηκε πάνω στη γενεακή αδικία και το οποιό ήδη από το 2008 προβλέψαμε ότι θα καταρρεύσει με κρότο.

Δώσαμε λοιπόν στη γενιά μας την ονομασία «γενιά των 700 ευρώ», θέλοντας να θέσουμε στο επίκεντρο της δημόσιας ατζέντας, κωδικοποιημένα και εύληπτα, μια πραγματικότητα που οι Έλληνες δεν είχαν συνειδητοποιήσει, παρά το γεγονός ότι τη βίωναν καθημερινά. Θελήσαμε να αφυπνίσουμε την κοινωνία από τον λήθαργο στον οποίο τη βύθιζαν τα αναχρονιστικά αιτήματα διάφορων εφήμερων, μονοθεματικών και κομματικά κατασκευασμένων «κινημάτων» όπως η "γενιά του 16". Στόχος μας ήταν να αναδείξουμε το πραγματικό κοινωνικό ζήτημα. Τη γενιά των 700 ευρώ. Μια γενιά θύμα των διαχρονικά γενεακά άδικων δημόσιων πολιτικών και των πρακτικών που επικρατούσαν στην αγορά.

Το καταφέραμε. Ήδη από τα πρώτα της βήματα η G700 χτύπησε ευαίσθητες χορδές στο συλλογικό υποσυνείδητο καταφέρνοντας να γίνει ένα μικρό αλλά ηχηρό καμπανάκι αφύπνισης  για πολλούς συνομήλικους μας και μη. Στην πορεία της G700, η «γενιά των 700 ευρώ» έγινε διακριτό κοινωνικό φαινόμενο, αντικείμενο δημόσιας συζήτησης και αναλύσεων στα ελληνικά και ξένα Μέσα, πρωτοσέλιδο θέμα των εφημερίδων, έμπνευση για θεατρικά έργα και τηλεοπτικές σειρές, ορατή κοινωνική ομάδα που τα κόμματα επιχείρησαν να εκπροσωπήσουν, να καπελώσουν ή να αντιπαρατεθούν πολιτικά γύρω από τα συμφέροντα της. Μια ομάδα  νέων παιδιών  την οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκρινε σκόπιμο να καλέσει στην ημέρα Δημοκρατίας τον Ιούλιο του 2007.

Εισβάλαμε για τα καλά στη δημόσια ατζέντα. Δεν πατήσαμε όμως την μπανανόφλουδα της πολιτικής και μιντιακής δημαγωγίας που αναπτύχθηκε γύρω από το νέο κοινωνικό φαινόμενο. Ευθύς εξαρχής δηλώσαμε αντίπαλοι της κλάψας και της μιζέριας, του αριστερού δήθεν, του λαϊκισμού και της πελατειακής δημοκοπίας, αλλά και των υπερ-απλουστευμένων φιλελεύθερων και συντηρητικών δοξασιών. Στηλιτεύσαμε επίσης νοοτροπίες της γενιάς μας με τις οποίες δεν συμφωνούσαμε, ειδικά τους χλιδάνεργους, αλλά και τη φυσική ροπή στην πολιτική αδιαφορία και την αποχή.

Στα πεντέμισι χρόνια λειτουργίας προτάξαμε συστηματικά πρακτικές, ευρωπαϊκές, πλην όμως αντιδημοφιλείς για πολλούς λύσεις σε σημαντικά ζητήματα  (Agenda G700), τα οποία τα Μέσα καπηλεύονταν και οι πολιτικοί απλά διαπίστωναν ρητορικά, αλλά δεν έκαναν τίποτα για να τα λύσουν πρακτικά, καθώς υπήρχε κόστος. Κόστος από τη σύγκρουση με την παραδοσιακή εκλογική πελατεία, καθώς και τα οργανωμένα εγωιστικά συμφέροντα, που πέρα από τα συνήθη οικονομικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά (συντεχνίες του κράτους, πάσης φύσεως προσοδοθήρες - ραντιέρηδες και πιράνχας της ιδιωτικής και δημόσιας οικονομίας), είχαν και σαφή δημογραφικό πρόσημο. Οργανώνονταν γύρω από τους αριθμητικά, κοινωνικά και πολιτικά ισχυρούς «χρυσούς» μεσο-υπερήλικες βολεμένους Έλληνες πολίτες. Ως επί το πλείστον τη γενιά του Πολυτεχνείου που λειτούργησε ως φρουρά του μεταπολιτευτικού status quo.

Αυτές ακριβώς οι προτάσεις και οι ιδέες προσδιόρισαν και τη στάση μας στα πολιτικά τεκταινόμενα. Ατομικά, ο καθένας και η κάθε μία από εμάς μπορεί να είχε τις αντιλήψεις και τα πιστεύω του, την κομματική ή μη ταύτισή του, ακόμα και συμμετοχή. Συλλογικά, όμως, στηρίξαμε πολιτικές συμβατές με την ατζέντα της G700 για "Λευτεριά απ’ τη Μεταπολίτευση", ρήξη με το σύστημα Ελλάδα, ενίσχυση της γενεακής δικαιοσύνης και δημιουργία ενός New Deal για τη νέα γενιά.

Αν και προοδευτικοί, ουδέποτε μας θάμπωσαν οι μεγάλες ιδεολογικές αφηγήσεις της βιομηχανικής εποχής, ο σοσιαλισμός και ο φιλελευθερισμός παρότι λάβαμε μέρος ως καλεσμένοι σε διάφορα ιδεολογικοπολιτικά φόρα. Ούτε φυσικά στοιχηθήκαμε πίσω από κόμματα, παρά το γεγονός ότι συνευρεθήκαμε με πολλούς από τους εκπροσώπους τους, ενώ σε κάθε εκλογική αναμέτρηση από το Σεπτέμβριο του 2007 και μετά είχαμε το θάρρος να στηρίξουμε ή να απορρίψουμε ανοιχτά διαφορετικά κόμματα ανάλογα με το εκάστοτε διακύβευμα και κριτήριο τη δική μας γενεακή ατζέντα. Σε βαθμό παρεξήγησης...

Σκοπός ήταν πάντα η λειτουργία της G700 ως ενεργού μέλους της κοινωνίας των πολιτών και συγκεκριμένα του κινήματος του διαδικτύου - Netroots που προωθεί μια ατζέντα γενεακής δικαιοσύνης και στηρίζει τους νέους. Η λογική μας ήταν ότι τα blogs είναι κάτι παραπάνω από ένας εύκολος και φτηνός τρόπος δημοσίευσης απόψεων. Είναι πρωτίστως ένα εργαλείο που ενδυναμώνει την κοινωνία των πολιτών.

Πρώτον, θέτει στο τραπέζι της δημόσιας συζήτησης μια ατζέντα για αλλαγές.
Δυστυχώς και κατ´ αναλογία της ελληνικής ατροφικής offline κοινωνίας πολιτών, το ελληνικό διαδίκτυο δεν έχει βρει ακόμη το δρόμο του προς αυτή την κατεύθυνση. Η χρήση του εξαντλείται στην ηλεκτρονική παραδημοσιογραφία των εκβιασμών, της εντυπωσιοθηρίας και της "δολοφονίας χαρακτήρων" ενώ και τα όποια "κινήματα του Διαδικτύου" ξεφουσκώνουν πολύ γρήγορα καθώς δεν διαθέτουν πολιτική ραχοκοκαλιά, συστηματική παρουσία και παρέμβαση στα δημόσια πράγματα. Κι όμως το διαδίκτυο αποτελεί ένα πανίσχυρο εργαλείο, μαζικό, φθηνό και ασύλληπτα δημοκρατικό, για όποιον επιθυμεί να διεμβολίσει τη δημόσια ατζέντα εκφράζοντας υπαρκτά και δίκαια κοινωνικά αιτήματα. Οι κομματικές και επιχειρηματικές ελίτ χάνουν ένα μικρό μέρος της εξουσίας που διαθέτουν να διαμορφώνουν την ημερήσια διάταξη της δημόσιας συζήτησης, ενώ τα παραδοσιακά μέσα χάνουν το αποκλειστικό προνόμιο στην ενημέρωση. Η επί πεντέμισι χρόνια παρουσία και δράση της G700 αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Δεύτερον, προσφέρει κοινωνική στήριξη σε ομάδες που την έχουν ανάγκη. Με αυτή τη λογική δημιουργήσαμε  το "Συνήγορο του Εργαζόμενου" στον οποίο μπορούσε κάποιος να απευθυνθεί διαδικτυακά και να λάβει απαντήσεις σε ερωτήματα γύρω από εργασιακά ζητήματα.

Ταυτόχρονα, επιχειρήσαμε να βγούμε κι εκτός blogoσφαιρας. Να γίνουμε grassroots. Δεν καταφέραμε να έχουμε διάρκεια. Όμως, στον ένα περίπου χρόνο (2008-2009) που διήρκησε αυτή μας η προσπάθεια μετρήσαμε ορισμένες σημαντικές επιτυχίες.

Τον Φεβρουάριο του 2008 κινητοποιηθήκαμε και πετύχαμε τη μεταμεσονύκτια λειτουργία του Μετρό της Αθήνας κάθε Παρασκευή και Σάββατο. Ήταν η επιτομή της ενορχήστρωσης μιας επιτυχούς καμπάνιας χωρίς βία, χωρίς αίμα, καταστροφές ή βανδαλισμούς.

Παράλληλα συνεργαστήκαμε με άλλες ομάδες της κοινωνίας των πολιτών για την προώθηση της αλληλεγγύης ανάμεσα στις γενιές, εξέλιξη για την οποία βραβευτήκαμε με το βραβείο του "Ευρωπαίου Πολίτη" του 2008 μαζί με άλλες 35 οργανώσεις και θεσμούς ανά την Ευρώπη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Προηγουμένως, ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στη συνάντησή μας στο Προεδρικό Μέγαρο τον Δεκέμβριο του 2008 όπου προσήλθαμε να καταγγείλουμε τη βία και τους βανδαλισμούς κατά τα "Δεκεμβριανά", είχε αναγνωρίσει τη γενεακή δικαιοσύνη ως βασική συνιστώσα της κοινωνικής δικαιοσύνης και τη G700 ως πρωτοπόρο στον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη.

Πάνω απ’ όλα, σαν ενεργά μέλη του κινήματος του διαδικτύου, των Ελλήνων netroots, δεν σταματήσαμε ποτέ να κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου για τη γενεακή και κοινωνική καταιγίδα που είδαμε να μας χτυπάει την πόρτα. Αναδείξαμε τόσο εντός Ελλάδας όσο και εκτός το ζήτημα της εργασιακής επισφάλειας των νέων, προειδοποιήσαμε για τη σταδιακή μετατροπή της χώρας σε δουλοπαροικία του χρέους, είδαμε τη χρεοκοπία να έρχεται, όταν στην Ελλάδα επικρατούσε η θεωρία της θωρακισμένης οικονομίας, περιγράψαμε επακριβώς την επερχόμενη κρίση αμέσως μετά τα Δεκεμβριανά, προσπαθήσαμε έγκαιρα να αναδείξουμε τις επιπτώσεις της μεταρρυθμιστικής αδράνειας, η οποία σε συνδυασμό με την κρίση καθιστά τη γενιά μας "γενιά Ιφιγένεια", μια χαμένη γενιά που καλείται να θυσιαστεί για να σωθεί η χώρα.

Δυστυχώς, παρά τις προειδοποιήσεις και τις προτάσεις μας για μεταρρυθμίσεις (Ατζέντα G700) δεν εισακουστήκαμε.

Τα ίδια κόμματα και Μέσα που έκαναν μόδα τη «γενιά των 700 ευρώ», αγνόησαν παντελώς την ατζέντα αλλαγών και μεταρρυθμίσεων που έπρεπε να είχε προχωρήσει από καιρό. Οδήγησαν έτσι τη χώρα στο μάτι του κυκλώνα. Με αφορμή την παγκόσμια τραπεζική κρίση του 2008, η Ελλάδα σήμερα βιώνει τη μεγαλύτερη οικονομική και πολιτική κρίση που έζησε μετά το ’50. Μια κρίση που πηγάζει ΚΑΙ από τη συσσωρευμένη γενεακή ανισότητα όπως αυτή αποτυπώνεται κυρίως στη δημόσια υπερχρέωση και στο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Αυτή ακριβώς η πραγματικότητα της οξείας κρίσης έχει αλλάξει ριζικά και τις συνθήκες υπό τις οποίες δημιουργήθηκε και έδρασε η G700 από τον Ιανουάριο του 2007 και μετά. Και δεν αναφερόμαστε απλά στη δραστική περικοπή του βασικού μισθού κάτω από τα 700 ευρώ.

Δεν υπάρχει πια γενιά των 700 ευρώ με την έννοια που αυτή υπήρχε το 2007.

Καταρχάς, η γενιά των 700 υπήρξε ένα κοινωνικό ζήτημα εντός μιας κοινωνίας δανεικής ευημερίας, η οποία τον όποιο πλούτο που παρήγαγε, τον κατένειμε με τρόπο μη βιώσιμο, γενεακά και κοινωνικά άδικο. Σήμερα η φούσκα έσκασε και τη θέση της εικονικής ανάπτυξης έχει πάρει μια πραγματικότητα συνεχιζόμενης οξείας ύφεσης και συρρίκνωσης. Ζούμε σε μια κοινωνία γενικευμένης επισφάλειας, όπου το ζήτημα των νέων είναι μεν κεντρικό, ωστόσο δεν κυριαρχεί πια απόλυτα καθώς μεγάλα τμήματα του πληθυσμού της μεσαίας και εργατικής τάξης έχουν διολισθήσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Βαδίζουμε σταδιακά απ' τη γενιά των 700 στο πρεκαριάτο. Τα αποτελέσματα των γενεακά άδικων πολιτικών χτύπησαν πια τους θύτες μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

Επιπρόσθετα, έχουν αλλάξει τα ειδοποιά στοιχεία της επισφάλειας που αντιμετωπίζει η γενιά μας. Όταν ανεβάσαμε την G700 στην μπλογκόσφαιρα τον Ιανουάριο του 2007, η ανεργία των νέων ήταν απλά μία ακόμη παράμετρος μιας δύσκολης αγοράς εργασίας. Σήμερα, η ανεργία των νέων αποτελεί το υπ’ αριθμόν ένα κοινωνικό πρόβλημα. Ένας στους δύο πλέον είναι χωρίς δουλειά. Δεκάδες χιλιάδες αναζητούν την τύχη τους στο εξωτερικό.

Παράλληλα, τα τελευταία δυόμιση χρόνια, άλλαξε ριζικά ο χάρτης των νέων μέσων δικτύωσης. Το 2007 τα blogs μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας με τον αριθμό τους να τριπλασιάζεται κάθε χρόνο και τα παραδοσιακά Μέσα να εκστασιάζονται με συνεχή αφιερώματα για τη νέα μόδα. Σήμερα αυτό πια δεν ισχύει. Το blogging έχει περιοριστεί σε εμβέλεια με το twitter και το Facebook να έχει κυριαρχήσει κατά κράτος. Υπερτερεί πια οτιδήποτε απαιτεί σύντομα, συνθηματολογικά μηνύματα, χαλαρή επικοινωνία της ατάκας χωρίς ανάλυση και χωρίς να χρειαστεί κάποιος να αφιερώσει πολύ χρόνο για να επικοινωνήσει. Παρότι μπήκαμε δυνατά και σ’ αυτό το πεδίο η αλήθεια είναι ότι παραμένουμε αμετανόητοι bloggers.

Τέλος, στα πεντέμισι χρόνια που μεσολάβησαν άλλαξαν ως ήταν αναμενόμενο και οι ζωές των πρωταγωνιστών της G700. Κάποτε ήμασταν ηλικιακά και εργασιακά στον μέσο όρο. Γεωγραφικά όλοι στην Ελλάδα. Εκπροσωπούσαμε όλοι αυθεντικά τη γενιά μας. Πλέον, ουδείς στην ομάδα είναι κάτω των 30. Εργασιακά, αν και όχι όλοι, έχουμε ξεφύγει από το στενό πλαίσιο κοινωνικής αναφοράς της γενιάς των 700 ευρώ. Κάποιοι έχουν καταφέρει να θεμελιώσουν θέση στην μεσαία τάξη της χώρας και οι επαγγελματικές ενασχολήσεις τους είναι ασύμβατες με τις ανάγκες και το προφίλ της κίνησης. Έχουν προ πολλού αποχωρήσει. Άλλοι πάλι έχουν συνθλιβεί από την κρίση με αποτέλεσμα τα 700 να τους φαίνονται μαγικό νούμερο. Ζητούμενο γι’ αυτούς η προσωπική επιβίωση. Σε ό, τι αφορά τον τόπο διαμονής, επίσης, κάποιοι έχουν εγκαταλείψει από καιρό την Ελλάδα, ορισμένοι πάλι ετοιμάζονται να φύγουν εντός μηνός για να κάνουν μια νέα αρχή.

Για όλους αυτούς τους λόγους, λόγους δομικούς που έχουν να κάνουν με το μεταλλασσόμενο τοπίο της οικονομικής ανασφάλειας και της κοινωνίας στην Ελλάδα,  αλλά και λόγους προσωπικούς των μελών της ομάδας, η G700 έκλεισε τον κύκλο της. Το ταξίδι που ξεκίνησε στις 17 Ιανουαρίου του 2007 έφτασε στο τέλος.

Στο ταξίδι αυτό ιδιαίτερο ρόλο έπαιξαν οι σχολιαστές του blog, αλλά και των υπόλοιπων μέσων δικτύωσης, οι οποίοι έδωσαν ζωντάνια στην κοινότητά μας με τον πλουραλισμό των απόψεών τους και την κριτική τους. Πολλοί βρίσκονται από την πρώτη μέρα μαζί μας. Κάποιοι εγκατέλειψαν. Με κάποιους τσακωθήκαμε. Τους ευχαριστούμε θερμά όλους και ζητάμε συγγνώμη από όσους αδικήσαμε.

Αυτό είναι το τελευταίο post που αναρτούμε στο διαδίκτυο. Το επόμενο διάστημα μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου 2012 θα αναρτώνται στο blog κείμενα για τη G700 υπό τη μορφή αφιερώματος. Τα κείμενα θα υπογράφουν επώνυμα ή ψευδώνυμα απλοί πολίτες, επιστήμονες, δημοσιογράφοι, πολιτικοί αναλυτές, bloggers  και σχολιαστές της G700. Παρακαλούμε όσους θέλουν να γράψουν κάτι να το στείλουν στο genia700@gmail.com. Τα κείμενα θα ξεκινήσουν να αναρτώνται από τις 20 Αυγούστου και μετά έτσι ώστε να διαβαστεί το παρόν τελικό κείμενο και να ενημερωθούν οι αναγνώστες για το κλείσιμο του blog. Το blog δεν θα κατέβει, αλλά θα παραμείνει ανεβασμένο για όσους θέλουν να το μελετήσουν ή να βρουν υλικό για διάφορα θέματα που τους ενδιαφέρουν.

Σήμερα κλείνει ένας κύκλος. Η γενιά μας, όμως, έχει ακόμα δρόμο να διανύσει. Δεν έχει γράψει παρά τα πρώτα κεφάλαια στο βιβλίο της δικής της ζωής. Όσο δύσκολη κι αν είναι σήμερα η κατάσταση, η αλήθεια είναι ότι εμείς θα κληθούμε να πρωταγωνιστήσουμε στην αναστήλωση της χώρας σε όλα τα επίπεδα και απ’ όλα τα μετερίζια.

Οι παλιοί βρίσκονται με το ένα πόδι στην απόσυρση. Ελάχιστοι είναι αυτοί που συνειδητοποιούν τι συνέβη. Οι περισσότεροι δίνουν μάχες οπισθοφυλακής, στην καλύτερη δίνουν μια μάχη εξιλέωσης από τις αμαρτίες της Μεταπολίτευσης.

Αν και ως G700 είμαστε αγανακτισμένοι με τον τρόπο που η πολιτική τάξη, η πλειονότητα των Μέσων και μεγάλο τμήμα της κοινωνίας αντιμετωπίζουν την κρίση, θεωρούμε ότι η κρίση αποτελεί ευκαιρία για ανατροπή του status quo. Η γενιά μας έχει τεράστια ευθύνη να επιδείξει ηθικό σθένος.  Από τον τρόπο που εμείς θα λειτουργήσουμε στην προσωπική και συλλογική δημόσια ζωή θα εξαρτηθεί η ποιότητα του νέου κύκλου που θα ανοίξει για τη χώρα σε μερικά χρόνια. Αρκεί να μην εγκλωβιστούμε σε ακραίες συναισθηματικές εξάρσεις. Αρκεί να μην επαναφέρουμε στο προσκήνιο ψευτο-ιδεολογήματα, διχαστικές προσεγγίσεις ή πολυσυλλεκτικές "λύσεις σούπα". Είναι δύσκολο, αλλά πρέπει να διαψεύσουμε τους πάντες με τις ατομικές και συλλογικές μας επιλογές. Το τέλος της κρίσης πρέπει να μας βρει νικητές. Κανείς μας δεν θέλει να ζήσει ή να λέει ότι προέρχεται από μια χώρα παρία, μαύρη πολιτική, οικονομική και κοινωνική τρύπα στη Βαλκανική. Δεν θέλουμε να γίνουμε χαμένη γενιά. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, απαιτείται να θέσουμε τις δικές μας άμεσες κοινωνικές και πολιτικές προτεραιότητες. Να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει σε μια Ελλάδα και μια Ευρώπη που μας αξίζει.

...η Εθνική μας αυθυπαρξία...

- Η πατρίδα μας έχει μπει από πολύ νωρίς στο μάτι του νεοταξικού κυκλώνα. 
Πριν συμβεί η στημένη οικονομική κρίση είχαν ήδη προηγηθεί οι ενέργειες 
για τη σταδιακή αποκαθήλωση των εθνικών μας προσδιοριστικών γνωρισμάτων. 

- Το αστικό μεταπολιτευτικό καθεστώς κινήθηκε άμεσα για την αποδυνάμωση 
της πίστεως και της ιστορίας μέσα από την αλλοίωση της ελληνικής παιδείας. 
Ο αποκλειστικός στόχος των γραικύλων πολιτικάντηδων 
ήταν εξαρχής ο αφελληνισμός, 
πράμα που το επιδίωξαν με την καταστροφή της ελληνικής γλώσσας. 

- Τα ενεργούμενα του σιωνιστικού νεοταξισμού θέλησαν να αποτρέψουν τη φυλετική μας συνέχεια με την απώλεια της εθνικής μας αυτογνωσίας. 
Προσπάθησαν να δημιουργήσουν έναν άλλο τύπο Έλληνα 
που θα αδιαφορήσει για τις παραδόσεις και τη συντήρηση της ελληνικής φυλής. 
Όμως ο ασφαλέστερος συνεκτικός παράγοντας για την εθνική μας 
αυθυπαρξία είναι η Ελληνική γλώσσα. 

...η ιστορία ενός καθρέφτη. ! . ! .

Mια ταινία μικρού μήκους που δείχνει την ζωή ενός ανθρώπου από την παιδική του ηλικία μέχρι τα βαθιά γεράματα, παρουσιάζοντας μέσα από σκηνές εμπειρίες και βιώματα που έχει περάσει καθώς μεγαλώνει.

Le Miroir from ramonandpedro on Vimeo.


Φωτογραφίες απο τα γυρίσματα.

Πηγή: http://www.aprovlepto.com/2012/07/blog-post_4816.html#ixzz22EEHDBVU

* θαυματουργό ελαιόλαδο γιά πάντα...*
Θα εκπλαγείς από το πόσο θαυματουργό είναι το ελαιόλαδο και πόσο πιο εύκολη κάνει τη ζωή σου χρησιμοποιώντας το ως προϊόν περιποίησης. Προτίμησε το παρθένο ελαιόλαδο αφού δεν έχει προσμίξεις, αποτελείται από φυσικά συστατικά και περιέχει βιταμίνες Α και Ε, που δρουν ενάντια στις ελεύθερες ρίζες προστατεύοντάς σε από τον ήλιο και τη ρύπανση. Μάθε πώς να περιποιήσαι το σώμα και το πρόσωπο σου απλά με λίγες σταγόνες...
Μαλλιά: αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να απλώσεις λίγο ελαιόλαδο σε νωπά μαλλιά και να τα τυλίξεις με μία ζεστή πετσέτα. Άφησέ τα 20 λεπτά και θα είναι σαν να τους έχεις βάλει μάσκα. Γίνονται πιο απαλά και ανακτούν την παλιά τους λάμψη.

Με λίγο ελαιόλαδο στα μαλλιά
θα δεις διαφορά στην υφή
αλλά και στην όψη.

Πρόσωπο: εάν νιώθεις το δέρμα σου ξηρό και ταλαιπωρημένο, ανανέωσέ το με ένα απαλό μασάζ και λίγες σταγόνες ελαιόλαδου. Δώσε ιδιαίτερη βάση στα σημεία που είναι πιο σκληρά και έχουν σημάδια.
Ντεμακιγιάζ: λίγο ελαιόλαδο πάνω σε βαμβάκι αφαιρεί και το εντονότερο μακιγιάζ ματιών(βλ. smokey-eye)
Χείλη: το ελαιόλαδο μπορεί κάλλιστα να αντικαταστήσει το λιποζάν και να δυναμώσει σκασμένα και ταλαιπωρημένα χείλη.

Με λίγες σταγόνες ελαιόλαδου,
έχεις και μαλακά χέρια και
υγιή νύχια!

Νύχια: επειδή ανήκει σε ένα από τα φετίχ των γυναικών, δεν είναι ανάγκη να τρέχεις στην αισθητικό σου κάθε φορά που βγάζεις παρανυχίδες! Αφιέρωσε λίγο από το χρόνο σου και βύθισε τα ‘τραυματισμένα’ νύχια σου σε ένα μπολ με ζεστό ελαιόλαδο και λίγο λεμόνι. Θα μαλακώσουν αμέσως και θα είναι πιο εύκολο να αφαιρέσεις πετσάκια αλλά και να γίνουν και πάλι υγιή.
Χέρια: ξέχνα βαζελίνη και κρέμες που συνήθως αποδεικνύονται αναποτελεσματικές και κάνε το εξής: άλειψε τα χεράκια σου με λίγο ελαιόλαδο, βάλε λεπτά βαμβακερά γάντια και κοιμήσου. Ενδείκνυται για χειμώνα, εκτός αν θες να βγάλεις την μπέμπελη μέσα στο καλοκαίρι!
Σώμα: σίγουρα θα βρεις λίγο χρόνο για ένα χαλαρωτικό, αγχολυτικό αφρόλουτρο! Πρόσθεσε μερικές κουταλιές ελαιόλαδου στο νερό για να μαλακώσει και να ενυδατωθεί το δέρμα σου. Αν και σίγουρα θα έχεις δοκιμάσει μία φορά αιθέρια έλαια, όπως λεβάντα και γιασεμί για έξτρα άρωμα!
Πέλματα: πολλές από εμάς υποφέρουμε από σκληρά πέλματα και πατούσες και η ελαφρόπετρα δεν τα μαλακώνει όσο θα ήθελες. Τρίψε λίγο ελαιόλαδο στα σημεία που είναι πιο άγρια και κοιμήσου για να έχουν χρόνο να ‘θεραπεύσουν’ το πόδι.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Το ελαιόλαδο μπορεί να περιέχεται ως συστατικό σε κάποια καλλυντικά, γι αυτό τσέκαρε πάντα τι αγοράζεις. Αυτά που διαθέτουν ελαιόλαδο, είναι και τα πιο αποτελεσματικά.

το παγωτό, τής Μαίρης*

 

          
     

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΠΑΓΩΤΟ...
{από τήν αδελφή μου} 


ΥΛΙΚΑ:
 
1 γάλα εβαπορέ
1 κρέμα Μorfat
1 ζαχαρούχο γάλα
1 πακέτο μπισκότα πτι- μπερ με επικάλυψη σοκολάτας

φραουλίτσες....προαιρετικά!

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

 - αφήνουμε τη κρέμα και τα γάλατα στο ψυγείο να παγώσουν πολύ καλά,
κόβουμε τα μπισκότα σε μικρά κομματάκια σε ένα ταψάκι με τσέρκι,
χτυπάμε το παγωμένο γάλα στο μίξερ μέχρι να πήξει,
έπειτα ρίχνουμε μέσα την κρέμα μόρφατ και συνεχίζουμε το χτύπημα,
τέλος προσθέτουμε το ζαχαρούχο γάλα,

 - βάζουμε το μπωλ στην κατάψυξη για μια ώρα
και μετά το ξαναδουλεύουμε για μερικά λεπτά για να γίνει η κρέμα μας πιο αφράτη...
καί αδειάζουμε το παγωτό στο ταψάκι μας και το βάζουμε στην κατάψυξη,

 *αφού έχει παγώσει καλά το ξεκολλάμε με ένα μαχαίρι γύρω γύρω και ανοίγουμε το τσέρκι,
 { ρίχνουμε  από πάνω  αν μας αρέσει προσθέτουμε και μερικές φράουλες την στιγμή που θα το σερβίρουμε.}


#καλή μας επιτυχία#

 
Ρ.

...ένας Άνθρωπος-Επιστήμονας πού έμαθα τήν ύπαρξη του
μετά τόν θάνατο του, με μάγεψε !!!

Ο Ομότιμος Καθηγητής της Παιδαγωγικής Σχολής του ΑΠΘ με το πάθος του για το επιστημονικό του αντικείμενο συνέβαλε καθοριστικά στην ανάδειξη και καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας.

«Οι γλώσσες ακολουθούν τις κοινωνίες. Οταν χειροτερεύουν οι κοινωνίες, χειροτερεύουν οι έννοιες που διέπουν τη ζωή, χειροτερεύει και η γλώσσα που τις εκφράζει», υποστήριζε ο ίδιος.
Γεννήθηκε το 1935 στη Μόρνα (Σκοτεινά) της Πιερίας. Αποφοίτησε ως αριστούχος από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ όπου είχε δασκάλους του, μεταξύ άλλων, τους Εμμανουήλ Κριαρά, Ιωάννη Κακριδή, Λίνο Πολίτη, Απόστολο Βακαλόπουλο και Νικόλαο Ανδριώτη.
Εργάστηκε στην εκπαίδευση ως καθηγητής, σχολικός σύμβουλος, ενώ ήταν επικεφαλής των συγγραφικών ομάδων οι οποίες, με τη συνεργασία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, έγραψαν τα βιβλία «Νεοελληνική γλώσσα» για το γυμνάσιο και «Εκφραση - Εκθεση» για το λύκειο. Ασχολήθηκε με θέματα γλώσσας, διδασκαλίας της γλώσσας και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών δίνοντας πλήθος διαλέξεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ενώ τιμήθηκε με πολλά βραβεία και διακρίσεις από φορείς και πανεπιστήμια.
Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί σήμερα (31 Ιουλίου) στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας.

Σύμφωνα με το Inside Facebook, το κοινωνικό δίκτυο ανακοίνωσε ότι προχωράει σε νέες αλλαγές στην προβολή των φωτογραφιών. Οι χρήστες θα έχουν νέα βελτιωμένη εμπειρία τόσο σε εμφάνιση όσο και σε ευχρηστία.

Στα πλαίσιο των αναβαθμίσεων ο χρήστης θα μπορεί να βλέπει τις φωτογραφίες του ή αυτές των φίλων του σε full-screen και να επισημαίνει με αστερίσκο αυτές που θεωρεί πιο σημαντικές.

Αν γίνει η επιλογή «Photos» μέσω του χρονολογίου, ο χρήστης θα ανακατευθύνεται σε μία νέα σελίδα που αντί για μικρά thumbnails σε άσπρο φόντο θα βλέπει ένα μωσαϊκό εικόνων. Εκεί θα υπάρχει και ένα μενού που κατηγοριοποιεί τις φωτογραφίες, ανάλογα με το εάν είναι «tagged», δημοσιευμένες από τον ίδιο κλπ.

Σημειώνεται ότι οι αλλαγές αυτές είναι πιθανότατα το αποτέλεσμα της εξαγοράς της Lightbox από το Facebook, τον περασμένο Μάιο.

Το Ολυμπιακό χωριό γέμισε ελληνικές σημαίες

Μια συγκλονιστική φωτογραφία κάνει τις τελευταίες ώρες το γύρο του διαδικτύου

Οι Έλληνες αθλητές μας στο Λονδίνο έβαλαν στα μπαλκόνια τους στο Ολυμπιακό χωριό τις ελληνικές σημαίες θέλοντας να δείξουν την υπερηφάνεια τους για την καταγωγή τους ειδικά αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά η χώρα μας.

Πραγματικές εστίες μικροβίων!

Τα πράγματα που αγγίζουμε περισσότερο είναι και τα πιο βρώμικα και έτσι επόμενα στη λίστα είναι τα τηλεκοντρόλ (της τηλεόρασης, του dvd, του κλιματιστικού κλπ.), το σταθερό τηλέφωνο καθώς και το πληκτρολόγιο και το ποντίκι του υπολογιστή. Μετά είναι αυτά που κουβαλάμε μαζί μας όλη μέρα όπως το κινητό, τα hands-free, τα κλειδιά και τα γυαλιά ηλίου και συχνά τα ακουμπάμε όπου να 'ναι, όπου βρεθούμε και σταθούμε. Αμέσως μετά στη λίστα μπαίνουν πανηγυρικά οι διακόπτες παντός είδους. Αυτοί που ανάβουμε το φως, που ανοίγουμε την καφετιέρα, τον υπολογιστή, την ηλεκτρική κουζίνα και γενικώς ότι ακουμπάμε για να ανοίξουμε και να κλείσουμε μια συσκευή. Αυτό πολύ απλά συμβαίνει γιατί τα χέρια μας είναι η μεγαλύτερη εστία μεταφοράς μικροβίων μέσα στο σπίτι μας. Και μην ξεχάσουμε φυσικά το κουμπί από το καζανάκι.

Αντίστοιχα παραμελημένα από το καθάρισμα μας μένουν τα χερούλια. Από πόρτες, συρτάρια, ντουλάπες, ψυγεία, κατσαρόλες, ακόμα και αυτό του κουβά της σφουγγαρίστρας. Σκεφτείτε μόνο πόσες φορές τη μέρα και πόσα άτομα μέσα στο σπίτι αγγίζουν τόσο τους διακόπτες όσο και τα χερούλια. Για παράδειγμα, γυρίζετε σπίτι και πάτε κατευθείαν να πλύνετε τα χέρια σας. Η διαδικασία είναι η εξής: ανοίγετε την εξώπορτα, ανοίγετε την πόρτα του μπάνιου, το φως, τη βρύση και πλένετε τα χέρια σας με το σούπερ αντιμικροβιακό κρεμοσάπουνο χεριών που αγοράσετε και θεωρείτε ότι ξεφορτωθήκατε τα μικρόβια. Αυτά όμως, σουλατσάρουν ήδη στο σπίτι σας!

Το κινητό μάλιστα είναι με διαφορά το βρώμικο απ' όλα αυτά. Ας το οπτικοποιήσω: αφήνουμε το κινητό πάνω στο γραφείο, στο τραπέζι της κουζίνας, στο τραπέζι της καφετέριας(!) και σε τόσα άλλα μέρη. Το πιάνουμε με τα χέρια μας που είπαμε είναι η μεγαλύτερη εστία μικροβίων, το φέρνουμε κοντά στο στόμα μας άρα μεταφέρονται και τα βακτηρίδια της στοματικής κοιλότητας καθώς μιλάμε και ειδικά για τις γυναίκες μένουν επάνω του και υπολείμματα από το μακιγιάζ. Κι όλο αυτό μετά το ακουμπάμε στο πρόσωπό μας.

Τα κλειδιά μας, δεν θα μπορούσαν να λείπουν από τη λίστα, αλλά ποτέ κανείς δεν μας έχει επισημάνει ότι πρέπει να τα καθαρίσουμε κι έτσι ούτε που μας περνάει από το μυαλό. Αναφέρω συγκεκριμένα τα γυαλιά ηλίου και όχι τα οράσεως γιατί αυτοί που φορούν γυαλιά οράσεως συνήθως έχουν μπει στη διαδικασία να τα καθαρίζουν και πιθανόν να καθαρίζουν και τα γυαλιά ηλίου τους. Και επίσης τα γυαλιά ηλίου έχουμε και αυτά την τάση να τα ακουμπάμε σε διάφορα μέρη.

Σημεία που ξεφεύγουν της προσοχής μας στο χώρο της κουζίνας είναι η πιατοθήκη, οι λαβές από τα μαχαιροπίρουνα, το σφουγγάρι που πλένουμε τα πιάτα και για τους πιο σχολαστικούς τα βαζάκια της ζάχαρης και του καφέ. Για το σφουγγάρι των πιάτων και την πιατοθήκη έχουμε την εντύπωση ότι επειδή με το ένα καθαρίζουμε και στο άλλο βάζουμε τα πλυμένα πιάτα μας, δεν χρειάζονται και τα ίδια τους καθάρισμα. Αλλά σκεφτείτε λίγο... κι από το μπάνιο καθαροί είμαστε όταν βγαίνουμε και σκουπιζόμαστε όμως μετά πλένουμε τις πετσέτες μας και μάλιστα αν τις παρα-αφήσουμε μυρίζουν.

Για διαφορετικούς λόγους λερώνεται το κάθε τι όμως το τελικό αποτέλεσμα είναι τα κατάλοιπα που μένουν. Στις πετσέτες του μπάνιου τα νεκρά κύτταρα και στη πιατοθήκη τα άλατα που είναι ότι πρέπει για να συσσωρευτούν βακτηρίδια σε συνδυασμό με την υγρασία και το νερό που λιμνάζει από κάτω. Το ίδιο και στο σφουγγάρι, αν ειδικά αναλογιστούμε το τι υπολείμματα φαγητού περνούν από πάνω του.

Ας μην ξεχάσουμε το μπάνιο. Εκεί, το συρτάρι και το λάστιχο του πλυντηρίου μαζεύουν νερό και υπολείμματα σαπουνιού και μαλακτικού, το καπάκι της οδοντόβουρτσας μαζεύει οδοντόπαστα και κάτι λίγο απ' τα βακτήρια του στόματος και αν την κλείνουμε κάθε φορά μετά τη χρήση, την εμποδίζουμε και να στεγνώσει καλά. Τέλος η αντλία του κρεμοσάπουνου που αν την κοιτάξετε από κάτω θα βρείτε θαύματα και η σαπουνοθήκη.

Άλλα αντικείμενα μέσα στο σπίτι που παραμελούμε τον καθαρισμό τους είναι η παπουτσοθήκη και οι κάδοι σκουπιδιών. Ότι πατάμε στο δρόμο μεταφέρεται στις σόλες των παπουτσιών μας κι εμείς μετά τα συμμαζεύουμε στην παπουτσοθήκη μας. Αναμενόμενο είναι, αν κάποια στιγμή την αδειάσετε να έχει μέσα χώματα, πετραδάκια και άλλες βρωμιές που βλέπετε και μικρόβια να κάνουν πάρτι που δεν βλέπετε. Ένα χέρι καθάρισμα το χρειάζεται και αυτή και οι κάδοι σκουπιδιών που συχνά μυρίζουν γιατί οι βρωμιές και τα μικρόβια δεν συμμορφώνονται και δεν μένουν πάντα μέσα στις σακούλες!

Αντί να πανικοβάλλεστε απλά χαλαρώστε και... καθαρίστε τα. Δεν είναι τίποτα να πάρετε ένα πανί με οινόπνευμα ή καθαριστικά μαντιλάκια απολύμανσης και να το κάνετε!