ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑ___ Παλιά: Διάλεγες 5-10 ἐνοχλητικούς συγγραφεῖς, τούς ἔκαιγες. Λιγότερο παλιά: ἔκαιγες τά βιβλία τους.

Παλιά: Διάλεγες 5-10 ἐνοχλητικούς συγγραφεῖς, τούς ἔκαιγες.

Λιγότερο παλιά: ἔκαιγες τά βιβλία τους.

Σήμερα:

Τὸ ὄνομά μου εἶναι Πατρίς

Ο Βίκτωρ Ουγκώ σε μία ευτυχισμένη ποιητική του 
στιγμή είχε γράψει το στίχο: 
«Δεν γνωρίζω πια τ' όνομα μου· ονομάζομαι Πατρίς». 
Κάθε φορά που το χρέος μάς καλεί να τιμήσουμε αυτούς 
που έγιναν προσφορά θυσίας, με την απώλεια της ζωής ή
 της σωματικής αρτιμελείας, πρέπει να ενθυμούμαστε 
τους λόγους μεγάλων ανδρών, διότι μόνον αυτών η φωνή μπορεί να υψωθεί ως 
το οριακό σημείο, στο οποίο καταλήγει «ο τραχύς και δύσκολος της αρετής δρόμος», 
προς τονοποίο «πετάουν» μόνο τα γόνατα ανδρών γενναίων, όπως θα έλεγε 
ο Ανδρέας Κάλβος.

Νεότητα καὶ ἀνανέωση *Γράφει ο Σαράντος Καργάκος

ΩΣ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ τοῦ '90 εἶχα τό ἀκουστικό σθένος νά παρακολουθῶ τήν νεανική μουσική καί συχνά νά ἐμπνέομαι ἀπό αὐτή. 
Σέ δύο βιβλία μου ὑπάρχουν 20 ἐκτενῆ δοκίμια, 
πού εἶναι ἐμπνευσμένα ἀπό κάποια τραγούδια ἐκείνης τῆς ἐποχῆς.
Τώρα τά δοκίμια αὐτά ἀποτέλεσαν ἕναν ξεχωριστό τόμο μέ τόν τίτλο 
«Οἱ  νέοι καί τά τραγούδια τους». Μέ ἔκπληξη διαπίστωσα ὅτι οἱ τωρινοί νέοι εἶναι ἔξω ἀπό τόν κύκλο τῶν μουσικῶν ἐνδιαφερόντων της τότε ἐποχῆς. 
Κι ὅμως τά τότε τραγούδια εἶναι τόσο σύγχρονα! Συχνά ἀνοίγω τό «ἄλμπουμ» μέ δίσκους πολλῶν τραγουδιῶν, ἀκούω τά τότε λόγια καί τά βρίσκω ἀκόμη καί σήμερα ἐξόχως ἐπίκαιρα. Ἰδού ἕνα δεῖγμα ἀπό κάποιο κάποτε μοντέρνο τραγούδι:

«Τά χέρια μου εἶναι δεμένα. 
Ἀπ’ ὅλα ὅσα εἶδα, ἄλλαξα γνώμη. 
Kι ὅμως οἱ  πόλεμοι συνεχίζονται ὅσο περνοῦν 
τά χρόνια κι ὅλα τά ὄνειρα σκορπίστηκαν. 
Ἡ Ἱστορία θάβει τίς πληγές τοῦ δικοῦ μας πολέμου».

Προαιώνιο ἦταν τό αἴτημα γιά τερματισμό τῶν πολέμων. Ἰδιαίτερα στά χρόνια τα δικά μας, ὅπου ἡ ζωή μας εἶναι διαρκῶς ἐντοιχισμένη σ’ ἕναν ἀόρατο τάφο. Ὅπου νέοι Ἀττίλες προετοιμάζουν τό μέλλον μας. Πάντα ὑποστήριζα ὅτι ἀπαιτεῖται μιά παγκόσμια σταυροφορία εἰρήνης, μιά παγκόσμια πολιτική εἰρήνης, ἀλλ’ ὄχι μέ λόγια. Ἐφόσον στόν πλανήτη μας θά ὑπάρχουν πεινασμένοι, βομβαρδισμένοι, ξεσπιτωμένοι, ποτέ εἰρήνη στόν κόσμο δέν θά δοῦμε.

Μανιάτη Σαράντο Καργάκο Αντίο...

Ἔφυγε χθὲς ὁ Σαράντος Ἰ Καργάκος.
Ὁ οὐρανὸς πλουσιώτερος, τὸ σπίτι μας φτωχότερο.
Ἡ κηδεία του θὰ γίνει τὴν Τετάρτη, 16 Ἰανουαρίου 
ὥρα 14:00 στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Ἀντωνίου, 
Λ. Ἡρακλείου 104, Ἀθήνα, ἔναντι τοῦ Β΄ Νεκροταφείου.

Μοιρολόιγιὰ τὸν πατέρα

Ἔφυγες στυλοβάτη μας καὶ τοῦ σπιτιοῦ ἀγκωνάρι. 
http://www.sarantoskargakos.gr/ 

Ἡ Ἱστορία μιᾶς Ἀποτυχίας

ΕΧΩ ΤΗΝ ἐντύπωση ὅτι ὁ συγγραφέας Ἔντγκαρ Ράις Μπάροους (Burroughs), ὁ δημιουργός τοῦ Ταρζάν, γιά νά πάρει μιά εἰκόνα τῆς ζούγκλας πιθανῶς νά ἐπισκέφθηκε 
τήν Ἑλλάδα. Ἴσως μάλιστα στή χώρα μας νά ἐμπνεύστηκε καί τήν πιστή σύντροφο τοῦ Ταρζάν, τήν μαϊμού Τσίτα, πού τόσο γοήτευσε τή γενιά μου στά παιδικά της χρόνια.

...από τον Σαράντο Ι. Καργάκο *Το έπος του ’40 και το «Σύνδρομο του Κάιν»

ΑΞΙΩΘΗΚΑ στό γέρμα τῆς ζωῆς μου νά ἐκπληρώσω ἕνα τάμα, δηλαδή νά συγγράψω καί νά ἐκδώσω μιά μεγάλη ἱστορία τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. 
Ἤδη τό βιβλίο αὐτό –τέσσερεις τόμοι παρακαλῶ– ὑπάρχει στά μεγάλα βιβλιοπωλεῖα. 

Μίλησα γιά τάμα καί τό ἐννοῶ. Διότι τόν πόλεμο αὐτόν μέ πολλές ὀδύνες τόν ἔζησα παιδί καί τό αἰσθάνθηκα ὡς ὀφειλή, μετά ἀπό μελέτη χιλιάδων κειμένων, 
νά τόν προσφέρω μέ ἕναν Θουκυδίδειο τρόπο ὡς «κτῆμα ἐς ἀεί» στή νέα γενιά.

Τα Σκόπια δεν ήσαν ποτέ Μακεδονία! - *Σαράντος Ι. Καργάκος

Μετά τόν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στήν αἱματόβρεχτη Μέση Ἀνατολή,

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΝΑΝΟΙ! - *Γράφει ο κ.Σαράντος Ι. Καργάκος

Σαράντος Ι. Καργάκος

Αγαπητέ αναγνώστη, την ώρα αυτή, όπου οι νάνοι πολιτικοί μας απεργάζονται 
τη νέα ατιμωτική λύση για τη σκοπιανή εμπλοκή, εγώ, ένας ταπεινός εργάτης 
του πνεύματος, αισθάνομαι την ανάγκη να υψώσω για ακόμα μία φορά τη 
φωνή μου και να καλέσω τον ελληνικό λαό, του εσωτερικού και του 
εξωτερικού, να προτάξει ένα καινούργιο «ΟΧΙ» στην ιταμή λύση-διάλυση 
που μας επιβάλλουν οι ισχυροί παράγοντες -προστάτες των Σκοπιανών-, 
δηλαδή να εκχωρήσουμε αντί πινακίου φακής το όνομα της Μακεδονίας 
στο τιτοϊκό μόρφωμα, γέννημα των κομιτατζήδων, εναντίον των οποίων 
η μικρή κάποτε Ελλάδα πολέμησε με τα εκλεκτότερα παιδιά της.
Θα είναι θλιβερό για ακόμα μία φορά το «ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ» να ακουστεί από 
τα χείλη των Σκοπιανών, ενώ από τα χείλη κάποιων δικών μας, δήθεν 
ρεαλιστών, να ακούγεται σαν δικαιολογητική απολογία το ψευδολόγημα: «Λύσαμε τον Γόρδιο Δεσμό»! 
Ο Γόρδιος Δεσμός δεν λύθηκε - κόπηκε. Κι αυτό που κόψαμε εμείς 
είναι για ακόμα μία φορά ο λαιμός μας!

Ἡ Λακωνία καί τό πρόβλημα τῶν Ρομά...*Γράφει ο Σαράντος Ι.Καργάκος

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ὑπάρχουν σωματεῖα γιά τήν προάσπιση τῶν πάντων –ἀκόμη καί τῶν λύκων– ἀλλά δέν ὑπάρχει σωματεῖο γιά τήν προάσπιση τῶν δεινά καταδυναστευομένων 
καί πολύπαθων Ἑλλήνων.

... Ὁ Τοῦρκος εἶναι *ante portas...

Τὸ κερὶ θὰ μᾶς σώσει

Ἡ πιὸ γοητευτικὴ καὶ συνάμα καταστροφικὴ μουσικὴ εἶναι αὐτὴ ποὺ καλεῖ 
ἕνα λαὸ σὲ ἐμφύλιο πόλεμο.

...μήπως ο άνθρωπος κρίνεται από αυτό που υποκρίνεται; *Γράφει ο Σαράντος Ι. Καργάκος!

Μήπως ο άνθρωπος κρίνεται από αυτό που υποκρίνεται;

Η επιφάνεια πιο συχνά καλύπτει παρά αποκαλύπτει. 
Όσο περισσότερο στίλβουσα είναι, τόσο πιθανότερο είναι να κρύβει βούρκο παρά πλούτο.Υπάρχει ακόμη κι ο φόβος. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν κρίνουν, ούτε συγκρίνουν, κατακρίνουν.

«Ἀμυκλαῖοι σιγῆ ἀπώλοντο» *τοῦ Σαράντου Ι. Καργάκου*

Ἐάν τό Σκοπιανό ζήτημα εἶχε ἀντιμετωπισθεῖ ἀπό τή διεθνῆ κοινωνία μέ τούς κανόνες 
τῆς ὀρθῆς λογικῆς, ἡ λύση τοῦ ὀνόματος θά εἶχε βρεθεῖ ἀμέσως μετά τήν κατάρρευση 
τῶν τιτοϊκῶν κατασκευῶν. Στό μάθημα τῆς Λογικῆς, πού διδαχθήκαμε οἱ παλαιότεροι, 
μάθαμε ὅτι ὑπάρχουν ἔννοιες ΟΛΟΥ καί ΜΕΡΟΥΣ.

Μακεδονική ταυτότητα...με τον *Σαράντο Καργάκο

"Αυτά τα χώματα δεν είναι κάποια οικόπεδα, είναι ποτισμένα με αίμα. 
Δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια που να μην έχει έναν νεκρό στη Μακεδονία."

Ο φιλόλογος και ιστορικός Σαράντος Καργάκος μιλά στο για το ζήτημα της ονομασίας

«Γουρούνι στὸ σακκί» (καὶ ὁ ἀνδριάντας τοῦ Γεωργίου Οὐάσιγκτον)...από τον *Σαράντο Ι. Καργάκο

ΑσφαλΩς οἱ ἀναγνῶστες ἔχουν ἀκούσει τὴν περιλάλητη φράση τοῦ τίτλου ἀλλὰ 
ἀσφαλῶς θὰ ἀποροῦν γιὰ τὸ ποιὰ σχέση μπορεῖ νὰ ἔχει αὐτὴ μὲ τὸν ἀνδριάντα 
τοῦ Γεωργίου Οὐάσιγκτον. Καὶ ὅμως ἔχει, ὅπως θὰ δεῖτε, καὶ παραέχει.

Ἱστορία καί ἡ τέχνη τοῦ σκέπτεσθαι τοῦ Σαράντου Ι. Καργάκου*

Εἶναι φυσικό σέ μιά ἐποχή γενικώτερης παρακμῆς νά παρακμάζει καί ἡ ἱστορική σκέψη. Παραλλάσσοντας μιά σκέψη τοῦ Φράνσις Μπαίηκον, τολμῶ νά πῶ ὅτι ὁ ἱστορικός

Τουρκικὴ ἀπειλὴ: Μιὰ πολιτικὴ πολλῶν ἀζιμουθίων (Β΄)

EΙδαμε στὸ προηγούμενο ἄρθρο  (βλ. http://i-rena.blogspot.gr/2018/01/bl)   
τὴν τουρκικὴ στρατηγικὴ ἐναντίον τῆς χώρας μας, μιὰ στρατηγικὴ ποὺ ὀνόμασα 
«Σύστημα Ξέρξη». Δηλαδὴ,

Τό ἀγκάθι τῶν Σκοπίων τοῦ Σαράντου Ι. Καργάκου*

Ο ΟΡΟΣ «ἀγκάθι τῶν Σκοπίων» δέν εἶναι δικός μου, ἄν καί τόν ἔχω χρησιμοποιήσει πολλές φορές σέ βιβλία καί σέ ἄρθρα μου γιά τό Σκοπιανό,

Τουρκικὴ ἀπειλὴ: Μιὰ πολιτικὴ πολλῶν ἀζιμουθίων (Α΄) - *Γράφει ο Σαράντος Ι. Καργάκος

Εἶναι ἀφέλεια νὰ πιστεύουν οἱ νεώτεροι ὅτι ἡ τουρκικὴ ἀπειλὴ ἀναζωπυρώθηκε, 
ὅταν ἦλθε στὴν ἐξουσία ὁ μεγαλομανὴς Ρετζέπ Ἐρντογὰν. 
Ἡ τουρκικὴ ἀπειλὴ ἦταν διαρκὴς, μεθοδευμένη καὶ σταθερὴ ἀμέσως μετὰ τὴν

Ἡ ψυχολογία τοῦ ναυαγοῦ...*Γράφει ο Σαράντος Ι. Καργάκος

Πρὶν ἀπό μερικὰ χρόνια οἱ δημοσκοπήσεις ἔδειχναν μιὰ σταθερὴ προσήλωση 
πρὸς τὸ κυβερνῶν κόμμα, παρὰ τὶς ἠχηρὲς καὶ βροντώδεις –θὰ λέγαμε– 
ἀποτυχίες του. Ξαφνικὰ ἔγινε μιὰ ἀπότομη μετατόπιση.

Βία καί... βίος ἀβίωτος...*Γράφει ο Σαράντος Καργάκος

Η ΘΑΝΑΤΩΣΗ γνωστοῦ δικηγόρου μέσα στό γραφεῖο του καί ἡ νέα πυρπολική 
δράση στά Ἐξάρχεια μέ ἔβαλε σέ πικρές σκέψεις. 
Ἄγριο μέλλον περιμένει τοῦτα τά δύστυχα παιδιά πού κάνουν τόν ἄγριο καί τόν 
ἐπιθετικό σέ τοῦτο τόν κακό μας τόν καιρό.