...είναι γλυκό και φαγητό μαζί και λέγεται «βαρβάρα»

Η γλυκιά σούπα «βαρβάρα», που μοιάζει με το κολλυβόζουμο, είναι ένα έθιμο πανάρχαιο και θυμίζει 

την πανσπερμία. Στους χριστιανούς η παρασκευή της βαρβάρας καθιερώθηκε από το εξής περιστατικό: 

Ο σατανικός νους του Διόσκουρου είχε συλλάβει ένα 

δόλιο και αποτρόπαιο σχέδιο για την εξόντωση των χριστιανών της περιοχής του. 
Κάλεσε όλους τους αρτοποιούς της περιοχής του και 

τους έδωσε εντολή να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί που 
θα παρασκεύαζαν, όπως και οι πωλητές τροφίμων στα τρόφιμα που θα πωλούσαν.

Η ζωή μου με τον Γιάννη...Feel free to unfollow my page 💙

Ανακεφαλαίωση γιατί γίναμε 70000 άνθρωποι εδώ μέσα και ορισμένοι 
δεν με γνωρίζετε από την αρχή της δημιουργίας της σελίδας:

1.Είμαι ΑΘΕΗ
Δεν πιστευω ότι υπάρχει θεός.
Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν να γίνει άθεος.Οπότε σταματήστε να

...βουδιστικό κέντρο στην ορεινή Κορινθία

Είναι ιδιωτικός χώρος που σημαίνει το αγόρασαν και κάθε Αύγουστο

...προσπαθεί να εξηγήσει γιατί η ζωή είναι έτσι όπως είναι.

Όταν λέμε φιλοσοφία, εννοούμε ένα νέο τρόπο σκέψης, 
που γεννήθηκε 600 χρόνια π.χ. στις ελληνικές πόλεις-κράτη 
γύρω από το Αιγαίο. Ως τότε, μόνο οι θρησκείες ήταν αρμόδιες για 
ν' απαντήσουν σ' όλα αυτά τα ερωτήματα.

...το Ρηνάκι είναι ένα τόσο δα μικρό εκκλησιδάκι στη Νάξο

..μάλλον το μικρότερο από τα αμέτρητα βυζαντινά ξωκλήσια και 
τις δεκάδες πανάρχαιες εκκλησιές της μεγαλονήσου των Κυκλάδων 

«Τρύπια εκκλησία» το ξωκκλήσι της Αθήνας

Λίγο πιο πάνω από το Μοναστήρι της Καισαριανής, μέσα στο κατάφυτο 
δάσος του Υμηττού, βρίσκεται ένα μικρό στολίδι.

Η "Γη των Παλαιστινίων" και η "Γη της Επαγγελίας" των ""Εβραίων αποίκων"

...η πρώτη φωτογραφία έχει ληφθεί από το χωριό Jiljilya της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης όπου δείχνει τις καλλιεργημένες εκτάσεις της 
"Γης των Παλαιστινίων" και

...η Καθαρά Δευτέρα ΔΕΝ είναι γαρίδες..και ταραμοσαλάτα..ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά...!!!

"Το Τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας", Σπύρος Βασιλείου, 1950

"Ουχί μόνον τα εισερχόμενα αλλά 
τα εξερχόμενα αμαρτία εστίν."
Νηστεύουμε για την κάθαρση της ψυχής και την εξιλέωση της ανθρωπότητας από 
το Προπατορικό αμάρτημα...
Πετάμε τον χαρταετό σαν το πέταγμα της ψυχής μας στους Ουρανούς...
Το σώμα του χαρταετού και η ουρά, συμβολίζουν αντίστοιχα το σώμα και την ψυχή 
τού ανθρώπου και για να πετάξει ψηλά πρέπει να υπάρξει ισορροπία μεταξύ τους...

Ο ψυχίατρος του Νοσοκομείου «Αττικόν» που κινεί μόνο το στόμα του...Στέλιος Κυμπουρόπουλος

Συναντήσαμε τον Στέλιο Κυμπουρόπουλο και συζητήσαμε μαζί του για τη ζωή και 
τα πιστεύω του. Το χαμόγελό του ήταν η πρώτη από τις ευχάριστες αντιφάσεις που παρουσιάζει η εικόνα του.

Είπαν για:

*Από Θεού άρξασθαι.
Αρχαιοελληνκό ρητό.
*Πάντες δε θεών χατέουσ’ άνθρωποι.
Νεοελληνική απόδοση: Όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη τους θεούς.
Όμηρος, περ. 800-750 π.Χ.

Τί είναι η θέωση;

θέωση η [θéosi] η ένωση του ανθρώπου με το Θεό.

Στην Ανατολική Ορθοδοξία, θέωση ή θεοποίηση είναι διαδικασία μετασχηματισμού που έχει ως στόχο την ομοιότητα ή ένωση με το Θεό,
όπως διδάσκεται από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και τις Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες. 

Καλή κάθαρση, φωτισμό και θέωση

 

«Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο

...κατά τη στιγμή της Βάπτισης (μύησης) του Ιησού Χριστού...

Ο Άγιος Συμεών ο ομολογητής, μας λέγει για την χριστιανική μύηση, 
το βάπτισμα :
"Αυτός που βαπτίστηκε με το θείο βάπτισμα λέγεται μυημένος∙ διότι 

Το πραγματικό άστρο των Χριστουγέννων

Κάθε χρόνο που η ανθρωπότητα γιορτάζει τη Γέννηση του Θεανθρώπου, αναζωπυρώνεται το ενδιαφέρον του κοινού για εκείνο το άστρο που 
οδήγησε τους σοφούς μάγους της Ανατολής στην ταπεινή φάτνη που 
γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου.

Γιατί γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου;

Τα Χριστούγεννα εορτάζουμε την γέννηση του Χριστού. Γιατί όμως καθιερώθηκε η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα γέννησης του Χριστού;
Τα πρώτα χριστιανικά χρόνια η γέννηση του Χριστού δεν αποτελούσε ιδιαίτερη γιορτή και οι χριστιανοί την γιόρταζαν μαζί με τη βάφτιση στις 6 Ιανουαρίου. Μάλιστα σύμφωνα με την παράδοση πρώτος ο Μέγας Βασίλειος στην Καισάρεια της Καππαδοκίας το έτος 376 μ.Χ εκφώνησε την πρώτη ομιλία για τη γιορτή των Χριστουγέννων.
Νωρίτερα πάντως το 354 μ.Χ μετά από πολλές αντιρρήσεις ορίστηκε στη Ρώμη επί Πάπα Ιουλίου Α’ σαν ημέρα γέννησης του Χριστού η 25η Δεκεμβρίου για τον εξής λόγο:
Η ημέρα ήταν καθιερωμένη από τους Ρωμαίους σαν ημέρα γέννησης του Περσικού θεού Μίθρα. Οι Ρωμαίοι επιστρέφοντας από πολέμους της Ανατολής έφεραν μαζί τους την λατρεία πολλών θεών. Από τους πιο δημοφιλείς ήταν ο Μίθρας γιατί ήταν ο θεός του φωτός, του Ήλιου που μάχεται και διώχνει το σκοτάδι.
Το Γενέθλιον του είχε συνδυαστεί με τη χειμερινή τροπή του ήλιου που στις 25 Δεκεμβρίου αρχίζει να κερδίζει έδαφος και να στέκεται περισσότερο στο Ουράνιο στερέωμα.
Αυτή ήταν ημέρα χαράς για τους Ρωμαίους διότι έφευγε το σκοτάδι και ερχόταν το φως. Ήταν μέρα τόσο γιορτινή και αγαπητή που καμία απειλή, προτροπή των πατέρων της Εκκλησίας δε στάθηκε ικανή να ελαττώσει τη συμμετοχή των πρώτων Χριστιανών.
Γι’ αυτό οι πατέρες της Εκκλησίας βρήκαν ένα δοκιμασμένο μέσο, την «υποκατάσταση». Όρισαν δηλαδή την 25η Δεκεμβρίου σαν ημέρα γέννησης του Χριστού, δηλαδή του νέου Ήλιου που έδιωξε τα σκοτάδια της ειδωλολατρίας, από τις ψυχές των ανθρώπων και τις πλημμύρισε με χριστιανικό φως.
Έτσι στις 25 Δεκέμβρη ο ένας Ήλιος υποκατέστησε τον άλλο με αποτέλεσμα η ημερομηνία να οριστεί ως η επίσημη ημερομηνία γέννησης του Χριστού.
Ο εορτασμός της Γεννήσεως στις 25 Δεκεμβρίου πέρασε και από τη Δύση στην Ανατολή γύρω στο 376. Μάλιστα το 386 ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρότρυνε την εκκλησία της Αντιόχειας να συμφωνήσει στην 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού της Γέννησης.
Πολύ αργότερα το 529 ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός απαγόρευσε την εργασία και τα δημόσια έργα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων και τα ανακήρυξε δημόσια αργία. Ως το 1100, καθώς είχε επεκταθεί η δράση των ιεραποστολών στις παγανιστικές ευρωπαϊκές φυλές, όλα τα έθνη της Ευρώπης γιόρταζαν τα Χριστούγεννα.
Τι αναφέρουν οι γραφές για τη γέννηση του Χριστού
Εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών μόνο ο Λουκάς και ο Ματθαίος αρχίζουν τις αφηγήσεις τους από τη Γέννηση του Ιησού. Οι δύο αυτές περιγραφές φέρονται να συμπληρώνουν η μία την άλλη. Ενώ πληρέστερη φέρεται του Λουκά.
Από τον συνδυασμό των παραπάνω και άλλων πηγών, το ιστορικό έχει ως εξής:
Επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου και Ηγεμόνα Κυρήνιου της Συρίας , διατάχθηκε απογραφή πληθυσμού σε όλη την Αυτοκρατορία. Άγγελος Κυρίου επισκέφθηκε τον Ιωσήφ και τον ενημέρωσε για την Θεία Γέννηση του Θεανθρώπου εκ της Παρθένου Μαρίας (Ματθαίος Α’ 20).
Τότε ο Ιωσήφ παρέλαβε την Μαρία και από την Ναζαρέτ ήλθαν στη Βηθλεέμ (της Ιουδαίας) που Βασιλεύς της περιοχής ήταν ο Ηρώδης ο Μέγας όπου και γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός (Ματθ. Β’ 1, – Λουκ. Β’ 4-7). Άγγελος Κυρίου εμφανίζεται σε ποιμένες αγγέλλοντας το χαρμόσυνο γεγονός ενώ πλήθος αγγέλων ψάλλουν «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία» (Λουκ. Β’ 8-14). Ενώ συμβαίνουν αυτά άστρο φωτεινό εξ Ανατολής οδηγεί τρεις Μάγους προς τα Ιεροσόλυμα που μετά συνάντηση με τον Βασιλέα Ηρώδη συνεχίζουν και φθάνουν στη Βηθλεέμ όπου μαζί με τους βοσκούς προσκυνούν τον Θεάνθρωπο προσφέροντας Χρυσόν Λίβανο και Σμύρνα. (Ματθ. Β’ 2-12).
Οι χριστιανοί θεωρούν ότι η γέννηση του Χριστού εκπληρώνει τις προφητείες των Εβραϊκών Γραφών και ότι ως Μεσσίας ήλθε για να λυτρώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους.
https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/giati-giortazoume-ta-christougenna-stis-25-dekemvriou-2/

Η έλευση του Υιού

Αν η πρώτη εντολή του Χριστού είναι η αγάπη προς τον Θεό, η κεφαλαία όμως αποκάλυψή Του είναι η αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο.
Φαίνεται πτωχό και λίγο ίσως. Αλλά ο άνθρωπος αρχίζει πάντα έτοιμος ν’ αγαπήσει και αυτό που τον κάνει κάποτε, ίσως συνήθως, ανίκανο ν’ αγαπήσει είναι το αίσθημα, ή η πλάνη, ότι κανείς δεν τον αγαπά αυτόν.
«Αγαπάσαι, ο Θεός σου σε αγαπά, σε αγαπά πάντα, αδιάλειπτα, ακόρεστα παρά την αμαρτία σου, μέσα στο λάθος σου, ένεκα της πτωχείας σου» – αυτή είναι η ευφρόσυνη αγγελία, το ευαγγέλιον, του Ιησού.
Η αγάπη του Θεού για τον αμαρτωλό και απολωλότα, τον πτωχό και το νήπιο, την πόρνη και τον τελώνη. Μία αγάπη απρόσμενη, ανέλπιδη, παράλογη, ένας «έρως μανικός» (κατά την έκφραση του μεγάλου βυζαντινού Νικολάου Καβάσιλα) που δεν έπαψε ποτέ να σκανδαλίζει τους δικαιωμένους και αυτό-ικανοποιημένους φαρισαίους. Γιατί γι’ αυτούς ο Θεός μπορούσε, και μπορεί, να αγαπά τον μετανοημένο αμαρτωλό, μα για κανένα λόγο και ποτέ τον αμαρτωλό έτσι απλώς.
Στη φάτνη, εκεί όπου θρησκευτικό δόγμα και ποιητική αλήθεια αγκαλιάζονται, αυτό είναι το νόημα και το μήνυμα, το μέγα και αιώνιο ευαγγέλιον: ότι ο Θεός τόσο αγαπά τον κόσμο, ώστε έρχεται να πεθάνει γι’ αυτόν· και ότι τίποτα δεν χωρίζει τόσο τελειωτικά τον άνθρωπο από τον Θεό όσο η αυτοεγγυημένη θρησκευτικότης.
Τα «Δόξα» των ουρανών δεν είναι παρά η σωτηριολογική χαρά του Θεού για την ανατολή του καιρού της αφέσεως, της καταλλαγής και της ειρήνης. Η ταραχή του Ηρώδη, τίποτα παρά ο τρόμος της εγκόσμιας βασιλείας μπρός στην ερχομένη βασιλεία του Θεού. Η υποψία των αρχιερέων και γραμματέων του λαού, τίποτα παρά η δικαία ανησυχία των δικαίων και συνετών για την άδικη υπερβολή και σπατάλη του Δεσπότου.
Το φως τη φάτνης είναι έτσι το φως της λυκαυγής.
Το νόημα των Χριστουγέννων το εννοούμε αρχίζοντας από τον Γολγοθά και πηγαίνοντας προς τα πίσω.
Γιατί το άφωνο βρέφος που γεννιέται σήμερα γεννιέται για να πεθάνει για μένα, μαζί με μένα, από αγάπη σε μένα, αντί για μένα.
Γι’ αυτό σαρκώνεται ο Θεός, για να πεθάνει για τον άνθρωπο, άνθρωπος αυτός τέλειος, και να λυτρώσει τον άνθρωπο από τον θάνατο, τη φθορά, και τον διάβολο.
Γι’ αυτό σήμερα ο Λόγος άφωνο βρέφος και νήπιο αδύναμο ο Δυνατός, για να χαρίσει σ’ όσους αδύνατους (που ξέρουν ότι είναι αδύναμοι και ανήμποροι) το θαύμα της εκ νεκρών Αναστάσεως.
Για τούτο, οι ύψιστοι ουρανοί δοξάζουν και οι όσοι ταπεινοί γήινοι αγαλλιάζονται σήμερα.«Ότι ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ»

*Αρχιμ.Παύλου Εγγλεζάκη

https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/i-elefsi-tou-yiou/

Ο άγνωστος ναός του Αγίου Δημητρίου στην Πλάκα. Γιατί αναφέρεται ως «Παρακκλήσι»;

   
Βαδίζοντας στὰ δρομάκια γύρω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τοῦ Ραγκαβᾶ, μπορεῖ κανεὶς 
νὰ σταματήσῃ καὶ νὰ προσκυνήσῃ  στὰ ἀρχαῖα, βυζαντινὰ ἢ καὶ νεώτερα, πάντως ὡραιότατα καὶ μοναδικὰ παρεκκλήσια, μὲ τὰ ὁποῖα οἱ αἰῶνες 
ἔχουν προικοδοτήσει τὴν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νικολάου.

Ουδείς κατάλογος θεοτοκωνυμίων είναι πλήρης και τελεσίδικος...!

Προσωνυμίες και πανηγύρια της Παναγιάς στην Ελλάδα

Η Παναγία του Πόνου
Ουδείς κατάλογος θεοτοκωνυμίων είναι πλήρης και τελεσίδικος.

...τα χίλια ονόματα της απειρογάμου Μαρίας

Η Παναγιά η Θαλασσινή στη Χώρα Ανδρου. 
Ενα από τα εκατοντάδες προσωνύμια που έχουν δοθεί στη Μαρία, 
την Πλατυτέρα των Ουρανών.

Οσα ονόματα και να της έχουν δοθεί, είναι πάντοτε η Μαρία – η απείρανδρος 
και απειρόγαμος, που δεν ήξερε από άνδρα και γάμο. Είναι το κοντινότερο 
θεϊκό πρόσωπο στον άνθρωπο, ίσως επειδή υπήρξε μάνα και φέρει αυτό το αιώνιο σύμβολο ζωής και απροϋπόθετης αγάπης.

..."θεοί" είναι δημιούργημα των ανθρώπων, ότι ο άνθρωπος έφτιαξε τους θεούς κατ’ εικόνα και ομοίωσή του...

Η Παναγία των Μαύρων ορθοδόξων χριστιανών.

Οι απεικονίσεις/εικονικές παραστάσεις της "Μάνα" των χριστιανών είναι 
μια απτή απόδειξη για το πως εξομοιώνουμε τους "θεούς" και που φυσικά αποδεικνύεται ότι δεν είναι σύλληψη ενός ανθρώπου αλλά δημιούργημα