
Τα σχολικά χρόνια δεν ήταν και τα καλύτερα
που πέρασα. Την όλη δυσκολία πολλαπλασιάζε
το γεγονός ότι έχω δυσλεξία. Ακόμα και τώρα υπάρχουν φορές που μου την λένε όταν κάνω ορθογραφίκα λάθη ρε φίλε..
Για ένα παιδί με δυσλεξία είναι ένα κολαστήριο ο κόσμος από όταν θα γεννηθεί μέχρι να πεθάνει.
Απλά καπου, είτε βρίσκει ανθρώπους που το
νιώθουν και άλλοτε καταλήγει αντικοινωνικος.
Όντας δυσλεκτικος έβλεπα απλά τα πράγματα με άλλο τρόπο.
Δυσκολεύομουν να μιλήσω με τα παιδιά στο
σχολείο γιατί ενώ ήθελα τόσα να πω δεν έβρισκα τι πω,ακόμα το παθαίνω αυτό.
Το εκπεδευτικό σύστημα; επιεικώς απαράδεκτο.
