...κ'ειμαι σε μία καμπίνα σου όπως εσύ μεσ'στην καρδιά μου.Α.Ε

 Ω υπερωκεάνειον τραγουδάς και πλέχεις
Άσπρο στο σώμα σου και κίτρινο στις τσιμινιέρες
Διότι βαρέθηκες τα βρωμερά νερά των αγκυροβολίων

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ "Εις την Οδόν των Φιλελλήνων"

Κι αφού περί καύσωνος ο λόγος
"Mια μέρα που κατέβαινα στην οδόν των Φιλελλήνων, μαλάκωνε η άσφαλτος κάτω απ' τα πόδια και από τα δένδρα της πλατείας ηκούοντο τζιτζίκια, 
μέσ' στην καρδιά των Aθηνών, μέσ' στην καρδιά του θέρους.
Παρά την υψηλήν θερμοκρασίαν, η κίνησις ήτο ζωηρά. 
Aίφνης μία κηδεία πέρασε.

Οκτάνα θα πη...απόλυτος ενότης πνεύματος και ύλης...

Οκτάνα αποτελεί ένα από τα κορυφαία έργα της ελληνικής λογοτεχνίας, στο οποίο ο Ανδρέας Εμπειρίκος είχε οραματιστεί την ύπαρξη μιας ερωτικής οικουμενικής ουτοπίας, όπου οι άνθρωποι ζουν σε μια απόλυτη ευδαιμονία.

Η «Οκτάνα» του Ανδρέα Εμπειρίκου

Η «Οκτάνα» [1] του Ανδρέα Εμπειρίκου, «ενσαρκώνει» την απόλυτη έκρηξη, πάθους & σώματος, «πλάνης» & σωτηρίας, μέθεξης & ενατένισης μορφών που αναζητούν το βίωμα όχι μίας «κοινής» και «γνωστής» σωτηρίας, αλλά της βύθισης.