Αριστοτέλης...Ελπίδα είναι ένα όνειρο που το βλέπουμε ξύπνιοι...π. Δανιήλ Σιλουανός

Πεθαίνει η ελπίδα; Ακόμα κι όταν όλα γύρω σου 
καταρρέουν και τα όνειρα χάνονται σε μια συννεφιά 
γεμάτη αστραπές και βροντές που την βροχή σκορπά 
όπως ο αέρας σκορπάει τα φύλλα, και ο Ήλιος παραμένει κρυμμένος σαν να αρνείται να ζεστάνει έστω και λίγο την υπάρξή σου. Όταν ξυπόλυτος περπατάς στην κακοκαιρία, ψάχνοντας απεγνωσμένα κατάλυμα για ξεκούραση και η κούραση σ’ έχει καταβάλλει; Μάλλον όχι!

Εντγκαρ Αλαν Πόε* Ο πατριάρχης του μυστηρίου

 
«Ο μαύρος γάτος και άλλες ιστορίες τρόμου» κινείται, «χορεύει», πάνω στη νοσηρότητα, 
την απόγνωση, το αδιέξοδο, την παραπλάνηση. Οχι τυχαία. Η περίοδος που γράφτηκαν 
τα διηγήματα (1842-1844) είναι από τις βαρύτερες συναισθηματικά. Τότε η γυναίκα του 
Βιργινία άρχισε να υποφέρει από φυματίωση. Το ίδιο κι αυτός, γι’ αυτό και «χανόταν» 
στο ποτό.

The world’s first mental health ambulance arrives in Sweden

Over 1,500 suicides and 15,000 suicide attempts are reported 
annually in Sweden. In order to tackle this, Stockholm’s care services 
have introduced the Psychiatric Emergency Response Team (PAM) – an ambulance dedicated only to mental health care. It’s the first of its kind 
in the world, essentially an emergency response therapy room that can 
travel at 70 miles per hour.
Είναι το πρώτο του είδους του στον κόσμο και ουσιαστικά αποτελεί μία «θεραπευτική αίθουσα έκτακτης ανάγκης» που μπορεί να ταξιδέψει με 
70 μίλια την ώρα.

Αχαριστία - Ingratitude...η αρρώστια της ψυχής

 

*Είναι θέμα γονιδίων, βιωμάτων η έλλειψη παιδείας;
*Το κλειδί της μεταστροφής είναι 
η ενδοσκόπηση, η αυτογνωσία και 
η πνευματικότητα

Θεσσαλονίκη...στο «Ιπποκράτειο» λειτουργεί από το 2007 ιατρείο αποτοξίνωσης...λόγω υπερβολικής δόσης… tablet

Ο εθισμός των παιδιών στην οθόνη είναι μια ιστορία παλιά, όσο και 
η ίδια η τηλεόραση. Όμως ακόμη και οι ειδικοί, που δεκαετίες τώρα 
χτυπούσαν καμπανάκι κινδύνου, δεν μπορούσαν να φανταστούν πως 
το «κόλλημα» θα εξελισσόταν σε κανονικό, παθολογικό εθισμό, 
που απαιτεί ιατρική παρακολούθηση και φυσικά ένταξη σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης.

Πού παρέχεται δωρεάν ψυχοθεραπεία;

Οι δημόσιες δομές στο κομμάτι της ψυχικής 
υγείας πασχίζουν να διαχειριστούν μεγάλο 
όγκο πληθυσμού που αναζητά βοήθεια.

...η μητέρα του ήταν ο πιο τοξικός γι' αυτόν άνθρωπος...

Η περίπτωση του κορυφαίου μας γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά είναι μοναδική και άκρως διδακτική. Έχει ήδη φτιάξει το αριστούργημα του την "Κοιμωμένη" του στο Α’ Νεκροταφείο, μόλις στα 24 του, όταν εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια της ψυχικής του ασθένειας πιθανώς κάποια ερωτική απογοήτευση σε συνδυασμό με κληρονομική προδιάθεση.

Να αγαπάτε τα άτομα με κρίσεις πανικού

*Το άγχος είναι δεύτερη φύση μας και πώς να μην είναι άλλωστε όταν

...το μόνο που μισώ και μπορεί να σε πάρει από εμένα είναι τα «προγράμματα» είναι αυτοί που μένουν «καθαροί»...

Με λένε Ηρωίνη, κάποιοι με φωνάζουν «Πρέζα» ή «Άσπρη» ή «Ζουζού» ή κάποιοι «παραμύθα», ακόμα και «Βασίλισσα» με έχουν πει!
Έχω πολλά παρατσούκλια αλλά δεν έχει σημασία έτσι κι αλλιώς το αποτέλεσμα μου είναι πάντα το ίδιο, είμαι…πολύ διάσημο ναρκωτικό σε όλον τον κόσμο.
Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται να προφέρουν το όνομά μου, με

...ο μπαμπούλας θα βρίσκεται στο δωμάτιο όσο του το επιτρέπεις εσύ...

Ερχεται κάποια στιγμή στη ζωή σου που είσαι αναγκασμένος να έρθεις αντιμέτωπος με τις φοβίες σου. '
Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή', δεν λέει 
ο Αγγελάκας; 
Ε, κάπως έτσι. 
Στην περίπτωσή μου, η συγκεκριμένη στιγμή ήρθε νωρίτερα απ' ό,τι περίμενα, αλλά αργότερα απ' ό,τι θα έπρεπε.

Αυτοκτονίες...αυτοί που μένουν πίσω...!

Ήταν η καλοκαιρινή τους συνήθεια. Ο σύζυγός της έβγαινε για σύντομη βόλτα στη γειτονιά και με την επιστροφή έκοβε μια χούφτα σύκα για να τα αφήσει στο τοιχάκι της βεράντας. Ένα βράδυ, όμως, δεν γύρισε στο σπίτι. Ώσπου περασμένα μεσάνυχτα ένας αστυνομικός ενημέρωσε την Κατερίνα Μορφονιού ότι ο άντρας της αυτοκτόνησε. «Στην αρχή το βίωσα σαν απορία, “γιατί το έκανε;” Μετά άρχισαν οι ενοχές και στη συνέχεια πέρασα στη φάση του θυμού», λέει. «Το ένα φέρνει το άλλο, σαν αλυσίδα».

...ο συνειδητός σιωπηλός θάνατος του «Χώρου» ΤΑ... Λευκά Κελιά *της Νέλλας Στεφανάτου

Τα λευκά κελιά αποτελούν τα πιο σύγ­χρο­να και “ε­πι­στη­μο­νι­κά” μέ­σα κα­τα­στο­λής. 
Κοινή πρόθεση του απομονωτικού εγκλεισμού αποτελεί η αργή αλλά μεθοδική 
κατάλυση της προσωπικότητας του εγκλείστου, η οποία επιτυγχάνεται μέσω της μονοπώλησης των αισθήσεων.

...δύο ψυχικές αυταπάτες που τις προκαλούν Πόλεις...

1η Σύνδρομο “Paris”

Το σύνδρομο Paris είναι μια παροδική κατάσταση που επηρεάζει 
τους επισκέπτες της πόλης του Παρισιού, όταν τη βρίσκουν μικρότερη

Προπονητές που κακοποιούν ψυχές…απλά ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕ ΤΟΝ

«Προπονητές που κακοποιούν ψυχές… 
Έναν τέτοιο μόλις συνάντησα στο διάδρομο πηγαίνοντας 
το γιο μου για προπόνηση.

...όταν ο εγκέφαλος «κλειδώνει» η ανάρρωση είναι δύσκολη...

Νευρική Ανορέξια...στην Ελλάδα δεν ξέρουμε τίποτα για την νόσο.

...η κατάθλιψη και το κρυφτούλι...

...ένα άτομο με κρυφή κατάθλιψη συχνά δεν θέλει να παραδεχτεί τη σοβαρότητα των καταθλιπτικών συναισθημάτων του. Πιστεύει ότι αν συνεχίσει τη ζωή του "κανονικά", η κατάθλιψη θα υποχωρήσει από μόνη της.

...ίσως να είμαστε και οι ίδιοι καχύποπτοι και δεν το καταλαβαίνουμε...

Καχύποπτοι άνθρωποι: Πώς συμπεριφέρονται και γιατί.
Ο καχύποπτος άνθρωπος είναι, κατά βάση δύσπιστος απέναντι στα κίνητρα 
των άλλων ανθρώπων, τα οποία συστηματικά παρερμηνεύει ως απειλητικά,

...μανίες που κατέλαβαν την κοινωνία και...

...εξαφανίστηκαν(?)...

Koro ή Genital Retraction Syndrome

Ακόμη ένα “σύνδρομο μέσα σε στενά όρια πολιτισμού”, το koro είναι 
ο παράλογος φόβος κάποιου πως τα γενετικά του όργανα θα συρρικνωθούν 
ή θα μπουν στο κορμί του. 

...ζώντας με την Διπολική - Μανιοκατάθλιψη

     

Ένα βιβλίο που αναφέρεται στη διπολική συναισθηματική 
διαταραχή ωμά, δίχως ωραιοποιήσεις και φτιασίδια. 
Είναι η Αλήθεια που πρέπει να περάσει στην συνείδηση 
του κόσμου, για την καταπολέμηση του στίγματος και 

Μητέρες που έχουν βιάσει τους γιους τους/Unspoken abuse: Mothers who rape their sons...

Ο Ian σε ηλικία 8 ετών 

«Συγνώμη που σου προκάλεσα τόσο πόνο», έγραφε ο Marcus στο 
τελευταίο του γράμμα «ευχαριστώ που νοιάστηκες για μένα. 
Το ξέρω ότι δεν το αξίζω».