...γιατί η Αλληλεγγύη δεν είναι μόνο λόγια αλλά πριν από όλα πράξεις καθημερινές ατομικές και συλλογικές...

Δεν ακούμε τραγούδια, ούτε βλέπουμε έργα, ούτε διαβάζουμε γραπτά 
Ελλήνων καλλιτεχνών που έχουν επισκεφτεί το σιωνιστικό κράτος 
ή υπερασπίζονται τα εγκλήματα πολέμου του ...
Αν θέλουμε πραγματικά να τελειώσει η ....
σιωνιστική κατοχή  στην Παλαιστίνη, να δικαιωθεί ο αγώνας των Παλαιστινίων 
και τα δίκαια δικαιώματα του και να αποκτήσει την Ελευθερία του 
και την Ανεξαρτησία, πρέπει να είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι 
*γιατί η Αλληλεγγύη δεν είναι μόνο λόγια αλλά 
  πριν από όλα πράξεις καθημερινές 
  ατομικές και συλλογικές ... 

Γιατί μια από τις δυνατές και ηχηρές νίκες που κέρδισαν οι μαύροι της Νότιας Αφρικής στον αγώνα τους για να ανατροπή και διάλυση του καθεστώτος της "Λευκής ράτσας" του Απαρτχάιντ, ήταν το μποϊκοτάζ εναντίον των καλλιτεχνών, τραγουδιστών και ηθοποιών και συγγραφέων, που οργάνωναν συναυλίες ή μετείχαν σε συναυλίες και καλλιτεχνικά δρώμενα μέσα στην Νότια Αφρική. 
Κάθε φορά που ένας καλλιτέχνης ή άνθρωπος του πνεύματος, πατούσε το πόδι του στην Νότια Αφρική των Λευκών οι "μαύροι και οι αλληλέγγυοι" όλου του κόσμου σταματούσαν οποιαδήποτε σχέση μαζί του, γινόταν ανεπιθύμητος παντού, σταματούσαν και αγοράζουν τους δίσκους του και να βλέπουν τα έργα του ή να διαβάζουν τα γραπτά του.

από: Nasim Alatras B