...πού,αλήθεια,βρίσκουν χώμα και νερό;

"Στα σκαλια του Παρθενωνα προσεξα σημερα πως φυτρώνουν λυρικα 
κατι αγριολούλουδα....
πού ,αληθεια,βρισκουν χωμα και νερό; 

Εδω κι εκει σκορπια κρανια Τουρκων κι Ελληνων,αταφα,με θλιβουν,
και μπαλες κανονιων απ τον καιρό των Ενετων κι απο τον τελευταίο πολεμο. 
Ορθιες οι μαρμαρινες κολωνες μετρούν γενεες επι γενεών,καθως περνούν 
και χανονται μαζι με τα τραγούδια μας.
Μονον τα παιδια,μεσα στην αθωοτητα τους,μενουν αμετοχα αυτα στο ανελεητο 
παιχνίδι της ματαιοτητας-και λεω ευτυχως!

Σαν τα μικρα Ελληνοπουλα προχθες,καπου στο ερειπωμένο θεατρο 
του Ηρωδη Αττικου,που καθως περνουσα μου πεταγαν πετραδακια,
κι ετρεξαν υστερα,γλυκά αγριμια,να κρυφτουν πισω απ τα σπασμενα μαρμαρα.

Τι ζηλευτη τυχη να παιζουν τα Ελληνοπουλα,εστω ετσι ανυποψίαστα,σε κλασσικο 
τοπιο μεσα,να αναπνεουν αρχαια σκονη στον ισκιο της Ακροπολης!

Σκεφτηκα,προς στιγμην,να τα μαζεψω γυρω μου,με δικες μου ιστορίες 
να τα μαγεψω και με παραμυθία,ομως πως ; 
Σε ποια γλωσσα; 
Αυτα μιλουν ξυπολυτα τη γλωσσα των θεων,που δεν ανοιχθηκε ακομη 
στο δικο μου εργο.
Ελπιζω να μην αργησει η ημερα εκείνη που θα με διαβαζουν οι Ελληνες 
μεταφρασμένο στη λαλια τους...."

*Χανς Κριστιαν Αντερσεν

Δανός λογοτέχνης και συγγραφέας παραμυθιών,

γεννήθηκε το 1805  ...πέρασε τα παιδικά του χρόνια μέσα στη φτώχια. 

Γιος ενός φιλάσθενου τσαγκάρη και μιας αλκοολικιάς πλύστρας, 

γνώρισε από πρώτο χέρι τη δυστυχία. 

Στα δεκατέσσερα του έφυγε απ΄το σπίτι του και βρέθηκε στην Κοπενχάγη, 

με το όνειρο να γίνει τραγουδιστής στην όπερα, ή έστω χορευτής. 

Το όνειρο του δεν εκπληρώθηκε. 

Ήταν όμως γραφτό να γράψει τα δικά του Κόκκινα παπούτσια, και να τραγουδήσει 

αθάνατες ιστορίες σαν τη Βασίλισσα του χιονιού, τον Μολυβένιο στρατιώτη, 

τα Καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα... 

Κι έτσι κέρδισε μια σπουδαία θέση στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας, 

και αγαπήθηκε από μεγάλους και παιδιά. 

Ο Άντερσεν πέθανε τον Αύγουστο του 1875. 

Είχε προηγηθεί μια άσχημη πτώση από το κρεβάτι του, κι ένας τραυματισμός 

που αποδείχθηκε μοιραίος.

...εδώ και δύο αιώνες λοιπόν η ακτινοβολία 

του μεγάλου μυθογράφου είναι έντονη καθώς 

συντροφεύει τα όνειρα και τις ψυχές 

των παιδιών όλου του κόσμου....! 

φ.Ρ