Ο Στράτος Δρακούλης είναι ο ιδιοκτήτης και ιθύνων νους.
Σε κοιτάζει στα μάτια, φιλάει τα πιτσιρίκια των φίλων και πελατών του
και τα στέλνει για γλυφιτζούρι στη Μαρία.
Βγάζει κρέας από τη βιτρίνα, το κόβει με χειρουργική ακρίβεια...
σου λέει την ιστορία του.
Το βάζει σε συσκευασία που θυμίζει δώρο Χριστουγέννων
από μεγάλo εμπορικό και όλα αυτά ξανά από την αρχή....
Έγινα χασάπης από σπόντα, λίγο πριν πεθάνει ο πατέρας μου.
Πήγαινα Β λυκείου τότε, ο πατέρας μου ήταν άρρωστος,
δεν είχαμε λεφτά να ζήσουμε και μια μέρα πήγα εγώ και άνοιξα το μαγαζί.
Έτσι ξεκίνησαν όλα.
Από άγνοια..από θράσος... [...]
Εγώ μια αγάπη είχα, τη μουσική.
Και την έβαλα μέσα.
Αγαπάω τη ζωή κι έχω αγαπήσει και τη δουλειά μου.
Και όσο ζω θα συνεχίσω να βάζω ό,τι αγαπώ μέσα στη δουλειά μου.
Οι πελάτες με ξέρανε γιατί πάντα είχα μουσική.
Όταν στο μαγαζί της Νέας Σμύρνης «έσωσα την παρτίδα» είπα
τώρα με παίρνει να ρισκάρω και ας χάσω και 100 πελάτες..
Ακόμη και τότε όμως δεν είχα κρούσματα.
Άντε να έχουν έρθει 5 πελάτες να μου έχουν πει «χαμήλωσε τη μουσική».
Έχουν όμως έρθει περισσότεροι να μου πουν «Ρε φίλε να σαι καλά,
για 10 λεπτά ξέχασα τα προβλήματά μου».
Τους βλέπω να κουνιούνται στο ρυθμό και γουστάρω.
Δεν ασχολούμαι με το τι θα πουν οι άλλοι.... [...] lifo.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου