«Βρωμόδεντρα», τα αυθαίρετα του φυτικού βασιλείου...

...η εξάπλωση του αείλανθου του υψηλότατου (Ailanthus altissima), 
γνωστού και ως «βρωμοκαρυδιά» ή «βρωμόδεντρο» στην ελληνική επικράτεια.

Συγκεκριμένα, η εισβολή ξεκίνησε περίπου το 1850, όταν...

η βασίλισσα Αμαλία έφερε το κινεζικής προέλευσης καλλωπιστικό

αυτό φυτό στην Αθήνα, μεταξύ άλλων για να κοσμήσει 

τον Βασιλικό -μετέπειτα Εθνικό- Κήπο, που ήταν τότε 

στα πρώτα χρόνια της ζωής του. 

Στο «Φυτολογικόν Λεξικόν» του Π. Γ. Γεννάδιου 

(η πρώτη έκδοση του οποίου χρονολογείται από το 1914), 

αναφέρονται οι αντοχές του στο κρύο, 

στη ζέστη και στις φυτικές ασθένειες. 

Το ένστικτο επιβίωσης του αείλανθου πάντως είναι εντυπωσιακά ισχυρό: 

φυτρώνει και ευδοκιμεί σε χωματερές, σε σιδηροδρομικές ράγες, 

στην άσφαλτο, στο τσιμέντο. 

Από δαρβινική άποψη, είναι ένα θαύμα της φύσης. 

Ωστόσο το λεξικό σημείωνε και ένα κρίσιμο μειονέκτημα 

– τη «δυσάρεστη οσμή την οποία αναδίδει».

«Τόσο από αισθητικής όσο και από οικολογικής άποψης, πρέπει να ανησυχούμε» 

για την παρουσία του αείλανθου στην Αθήνα, σύμφωνα με τον Γιάννη Μπαζό, 

επιμελητή του Βοτανικού Μουσείου και του Βοτανικού Κήπου και μέλος προσωπικού 

του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Ο δρ Μπαζός χαρακτηρίζει τα συγκεκριμένα δέντρα παρεμφερή με τα λεγόμενα 

«διαταραχόφυλλα» – ιθαγενή φυτά που τείνουν να αναφύονται σε περιβάλλοντα 

διαταραγμένα από τον άνθρωπο και εχθρικά προς την ανάπτυξη χλωρίδας.

Τι είναι αυτό που καθιστά προβληματική την εξάπλωση του αείλανθου; 

Δεν θέλουμε, υποτίθεται, περισσότερο πράσινο στην πόλη; 

Δεν είχε δίκιο η γειτόνισσα του απεσταλμένου της «Κ», που τον προέτρεψε 
να μη φωτογραφίσει τις βρωμοκαρυδιές στη γειτονιά τους, 
ώστε να μη γίνουν στόχοι «κατεδαφίσεων»;

Το ζήτημα δεν είναι μόνο η δυσάρεστη μυρωδιά. 

«Πρόκειται για είδος ιδιαίτερα επιθετικό, αλλά και δυσεξόντωτο», 

λέει στην «Κ» ο Αρτέμιος Γιαννίτσαρος, ομότιμος καθηγητής 

του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Ο αείλανθος παράγει τοξικές ουσίες (κουασσινοειδή), που παρεμποδίζουν 

την ανάπτυξη άλλων ειδών. 

Επιπλέον, όπως σημειώνει ο καθηγητής, το συγκεκριμένο είδος έχει 

ιδιαίτερα ισχυρές ρίζες που μπορούν να προκαλέσουν ζημιές 

σε υπόγειες σωληνώσεις και καλώδια, αλλά και σε αρχαιολογικά ευρήματα, 

αν δεν περιοριστεί η επέκτασή του σε αρχαιολογικούς χώρους.

kathimerini.gr

...αν έχετε στον κήπο σας ή κάπου εκεί κοντά, καυτό νερό στη ρίζα.

Και μετά με υπομονή, να ξεριζώνεται ό,τι προσπαθεί να σηκώσει κεφάλι. 

Θα νικήσετε!