Συχνά, θυμάμαι, οι μεγάλοι, όταν ήμουν παιδί, μιλούσαν για το μέλλον μου. Αυτό γινόταν συνήθως στο τραπέζι. Αλλά εγώ ούτε τους πρόσεχα ακούγοντας ένα πουλί έξω στο δέντρο. Ίσως γι’ αυτό το μέλλον μου....

.... άργησε τόσο πολύ:

ήταν τόσα αναρίθμητα τα πουλιά και τα δέντρα.

*Τάσος Λειβαδίτης