Ιππο-στήριξη της Ελπίδας....ΣΤΟ ΚΤΗΜΑ «ΜΟΥΡΙΕΣ» ΤΗΣ ΣΚΥΡΟΥ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΕΧΝΗΤΟΥ ΜΕΛΟΥΣ ΣΕ ΑΛΟΓΟ -- *Της ΡΟΔΟΠΗΣ ΤΡΑΧΑΝΑ

Ολες οι ιατρικές γνωματεύσεις έλεγαν «ευθανασία». 
Στο κτήμα έπεσε θλίψη και έντονος προβληματισμός. 
Μια πιθανή πληγή που θα επέφερε μόλυνση στο 
ακρωτηριασμένο κάτω μέρος του ποδιού της Ελπίδας 
θα σήμαινε ένα βασανιστικό θάνατο για το ζώο.

Η Ελπίδα είναι πεισματάρα, θέλει να ζήσει. Αυτό το αντιλαμβάνονται όλοι, ειδικότερα όμως η Marion Auffray, που περνά ατελείωτες ώρες μαζί της και επιμένει πως μπορεί να τα καταφέρει, παρ' ότι διάσημος χειρουργός από την Αγγλία -με τον οποίο ήταν σε συνεχή επαφή- τη διαβεβαίωνε πως έπρεπε να προχωρήσουν σε ευθανασία.

Η μικρή Ελπίδα σηκώνεται στα τρία πόδια και προχωρά. Αμφιταλαντεύσεις, δάκρυα και η τελική απόφαση βγαίνει. Η Ελπίδα πρέπει να ζήσει. Αμέσως ξεκινά μια έρευνα σχετικά με άλλα ιπποειδή που έχουν το ίδιο πρόβλημα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ο Μανώλης βρίσκει αναρτημένη στο Διαδίκτυο φωτογραφία από τον Ελληνικό Σύνδεσμο Προστασίας Ιπποειδών (ΕΣΠΙ) με ένα άλογο στο Αλιβέρι που αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα. Επικοινωνεί κατ' ευθείαν με τον ΕΣΠΙ και τον παραπέμπουν στο γιατρό Περικλή Νικόπουλο, ο οποίος έχει εταιρεία με ορθοπεδικά στη Θεσσαλονίκη. Βεβαιώνει τον Μανώλη πως στην Ελπίδα μπορεί να μπει πρόσθετο μέλος.

Επί τόπου

Ο γιατρός Περικλής Νικόπουλος, ο οποίος έχει εταιρεία στη Θεσσαλονίκη με ορθοπεδικά για ανθρώπινα προσθετικά μέλη. Στο πρόχειρο εργαστήριο, που στήθηκε στο κτήμα «Μουριές» της Σκύρου τον Αύγουστο του 2013, φτιάχνει το πρώτο προσθετικό μέλος για άλογο και συγκεκριμένα για την Ελπίδα 

Με καθημερινές επαφές μέσω τηλεφώνου και Διαδικτύου ξεκινά η διαδικασία της δημιουργίας των στελεχών τού πρόσθετου μέλους. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο κύριος Νικόπουλος με το βοηθό του φτάνουν στη Σκύρο, όπου θα μείνουν δυο μέρες. Τα υλικά που περιείχαν ειδικά ιατρικά υγρά στάλθηκαν από τη Θεσσαλονίκη με το λεωφορείο, επειδή δεν επιτρεπόταν η μεταφορά τους με το αεροπλάνο. Ενα πρόχειρο εργαστήριο για την κατασκευή του μέλους στήθηκε στο κτήμα, τα κομμάτια συναρμολογήθηκαν και 4 ώρες αργότερα όλοι μαζί πήγαν κοντά στην Ελπίδα. Η Ελπίδα μπορεί να καλπάζει, χωρίς το πρόσθετο μέλος, όχι όμως και να περπατάει.

Το τεχνητό μέλος τοποθετήθηκε και τα πρώτα σταθερά βήματα έγιναν μέσα σε επιφωνήματα ενθουσιασμού και χαράς. Οι χαρές διαδέχονταν η μία την άλλη εκείνη την ημέρα. Ο κύριος Νικόπουλος δωρίζει το πρόσθετο μέλος και δεν δέχεται καμία αμοιβή για την εργασία τη δική του και του βοηθού του, Γιώργου Γρηγοριάδη. Το μόνο δυσάρεστο νέο ήταν πως το αλογάκι στο Αλιβέρι, η Αννα, έχασε τη μάχη με τη ζωή. Ετσι, η Ελπίδα είναι το πρώτο άλογο στην Ελλάδα με πρόσθετο μέλος.

Παράδοση χιλιετιών..... [....]

                                        

                                               η πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια ΕΔΩ : http://www.enet.gr