...από τότε ξέρω πως δεν θα προφτάσω....

...μια νύχτα του καλοκαιριού, παιδί ακόμα,
βγήκα από το σπίτι και....
ξάπλωσα στον κήπο.
Και όπως κοίταξα τον ουρανό,
Θεέ μου! 
Τι απεραντοσύνη;
Πόσα άστρα! 
Με έπιασε πανικός.
Από τότε ξέρω πως δεν θα προφτάσω.....

*Τάσος Λειβαδίτης 
1922-1988) 
Γεννήθηκε και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Μεταξουργείο. 
Το 1940 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, 
αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, εξαιτίας της Κατοχής 
και της στράτευσής του στην ΕΠΟΝ. 
Την ίδια περίοδο πέθανε κατεστραμμένος οικονομικά ο πατέρας του
 και το 1951, ενώ ο ποιητής ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο 
πέθανε και η μητέρα του.
 Όλη η πρώτη ποιητική του περίοδος, η περίοδος της στράτευσης όπως 
έχει χαρακτηριστεί, είναι εμποτισμένη από την αγωνιστικότητα του εξόριστου 
που δεν διαπραγματεύεται, με κανένα τίμημα, τις ιδέες του....