Η ενσυναίσθηση δεν είναι έκφραση καλοσύνης....

Ενσυναίσθηση: 
είναι η συναισθηματική ταύτιση με ένα άλλο άτομο.
Η ενσυναίσθηση μας καλεί σε μια μικρή προσπάθεια...
 
ώστε να μπορέσουμε να μπούμε στη θέση του άλλου 
χωρίς να χάσουμε την ακεραιότητα της δικής μας ύπαρξης. 
Η ενσυναίσθηση μας παρακινεί να κάνουμε ένα μικρό βήμα, 
με τεράστια όμως επίδραση στις διαπροσωπικές επαφές μας.
Πρόκειται, για ένα εξαιρετικά ισχυρό εργαλείο επικοινωνίας. 
Για μια ικανότητα που, αν και όλοι διαθέτουμε, την αγνοούμε. 
Γι’ αυτό και παραμένει αναξιοποίητη....

Η ενσυναίσθηση παρέχει την ικανή 
και αναγκαία συνθήκη για:
- Δημιουργία εμπιστοσύνης και σεβασμού
- Έκφραση συναισθημάτων
- Μείωση της έντασης
- Εμφάνιση πληροφοριών
- Δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος, που ευνοεί 
την επίλυση προβλημάτων
- Ανάπτυξη της ανεκτικότητας στο διαφορετικό, στις απόψεις 
των άλλων, έστω κι αν δεν συμπίπτουν με τις δικές μας.

Η ενσυναίσθηση δεν είναι έκφραση καλοσύνης. 

Μπορεί κάποιος να δείχνει γενικά καλοσύνη προς τους άλλους, 
χωρίς όμως να κάνει την προσπάθεια να καταλάβει 
τα συναισθήματά τους. 
Η ενσυναίσθηση μπορεί να μας βοηθήσει να αιτιολογήσουμε όχι όμως 
και να δικαιολογήσουμε τις πράξεις των άλλων. 
Προσπαθώντας να βιώσουμε τα συναισθήματα του άλλου μπορούμε 
να καταλάβουμε πώς οδηγήθηκε σε συγκεκριμένες πράξεις. 
Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να συμφωνήσουμε με αυτές τις πράξεις.

με πληροφορίες από scienceillustrated.gr

[....]Πρόσφατες έρευνες στον χώρο της νευροψυχολογίας επιβεβαιώνουν 
και εξηγούν επιστημονικά αυτό που ανέκαθεν γνωρίζαμε ή μάλλον 
διαισθανόμασταν εμπειρικά: οι ανθρώπινες σχέσεις -διαπροσωπικές 
και κοινωνικές- βασίζονται και σε μεγάλο βαθμό διαμορφώνονται από 
«μη λεκτικούς» και εν μέρει μη συνειδητούς κώδικες επικοινωνίας. 
Από τις ανεπαίσθητες αλλαγές στον τόνο της φωνής, στη στάση του σώματος,
 αλλά και από τις χειρονομίες ή από τις εκφράσεις του προσώπου 
του συνομιλητή μας καταλαβαίνουμε πολύ περισσότερα από όσα ο ίδιος 
μάς λέει ή, ενδεχομένως, από όσα θα ήθελε να καταλάβουμε.

Για να εξηγήσουν αυτή τη «μαγική» ικανότητα να ταυτιζόμαστε ή να εισδύουμε απρόσκλητοι στις «εσωτερικές» νοητικές καταστάσεις των άλλων προσώπων 
οι ειδικοί χρησιμοποιούν την έννοια «empathy», όρο που ορθά αποδίδεται
 ως «ενσυναίσθηση» και όχι βέβαια ως «συμπάθεια» ή ακόμη χειρότερα 
ως «εμπάθεια». 
Το γεγονός ότι εμείς οι άνθρωποι, όπως εξάλλου και τα περισσότερα θηλαστικά, 
είμαστε σε θέση να «συναισθανόμαστε», να «αντιλαμβανόμαστε» βιωματικά 
τα αισθήματα ενός τρίτου προσώπου αποτελεί κοινότοπη διαπίστωση. 
Η εξήγηση ωστόσο του γιατί και του πώς ακριβώς συμβαίνει αυτό 
το καθημερινό «θαύμα» αποδεικνύεται, όπως θα δούμε, 
λιγότερο κοινότοπη.[....]

με πληροφορίες από : enet.gr