ΝΙΚΟΣ
ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
------
Χαρά σ’ αυτόν που
πρίν με χώμα-
τα τού φράξουν το
στόμα του, προ-
φτάσει νά φωνάξει,
άς είναι και μια
μικρή μονάχα συλλαβή
δικιά του.
{ Ιουλιανός
Παραβάτης}
ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
Ο
Καζαντζάκης είναι ένας εραστής
των ιδεών, μανιακός πουλολόγος για
τα
ξωτικά και πολύχρωμα πουλιά…
Κλωσσάει
τά ξένα ωοτόκια με τον
πυρετό
μητέρας. Μά ο πυρετός
είναι
δικός του.
Μ.ΑΥΓΕΡΗΣ
{
επιθεώρηση τέχνης- Φεβρ.Μάρτ.1959 }
( … )
O Nietzsche λέει στο Ecce Homo: «O Stendhal
μού
κλεψε τα καλύτερα λόγια πού θα μπορούσε να βρεί ο
αθεϊσμός».
Ο
Καζαντζάκης θα μπορούσε να παραπονεθεί στον
Nietzsche,πώς του
κλεψε την ιδανική ύπαρξη,πού με-
σα της
θα γεννηθεί : το μεγάλο και τολμηρό προ-
φητικό
μυαλό.
Αυτή η
δαιμονική ύπαρξη, την ανέστια κι αδέσμευτη
από τους
πάντες και τά πάντα, την ακατασίγαστα
φλεγόμενη
κι αιώνια αυτοεξοριζόμενη, από τόπο
σε τόπο,
από σκέψη σε σκέψη, πού καταχτούσε
όλο και
ψηλότερες κορφές του στοχασμού,ώσπου
έφτασε
στο έσχατο σύνορο, εκεί πού την προφύλαγε
η άβυσος
του παραλογισμού για να την καταπιεί.
Αυτή τη
μεγαλοφυή και την καταραμένη πορεία του,
τη
φθόνησε ο Καζαντζάκης, όσο τίποτε άλλο ,
σ’
ολάκαιρη τη ζωή του.
Πολύ
νέος ακόμα, ανακαλύπτει θαμπωμένος το πνεύμα
του Nietzsche πού δεσπόζει στις αρχές του 20ού αιώνα.
Οφλεγόμενος
αυτός νούς, πού φωτίζοντας παρελθόν
και
μέλλον καιγότανε πρώτος απ’ τη φλόγα του, στάθηκε
γι αυτόν
το ίνδαλμα των επιθυμιών του.
Σαν τι θα μπορούσε να ονειρευτεί πιο
τολμηρό,
πιο
μεγαλειώδες και προκλητικό για λογαριασμό του,
αυτός ο
συγκινητικά δειλός σαν *αιώνιος μαθητής,
παρά να
πετάξει το γάντι του στην Ευρώπη, έστω κι αν
πλήρωνε
τόσο ακριβά το φάρο του, όσο κι εκείνος ?
Για
τον Καζαντζάκη,
ο Nietzsche δεν είναι παρά μόνο ο γίγαντας του νού,
μά πιο
πολύ ήρωας. . .
{
απόσπασμα από το κεφ.: «ο κισσος»
του
βιβλίου : ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
ΕΝΑΣ ΤΡΑΓΙΚΟΣ
από :
λιλη ζωγράφου }

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου