Σελίδες

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012

... ήταν κάποτε

















... μια φορά κι ενα καιρό ... 
ήταν κάποτε μια γυναίκα όμορφη με μαλλιά σαν ηλιαχτίδες … 
τα φορέματα της ήταν πάντα πολύχρωμα και το άρωμα της άφηνε στους ανθρώπους 
όλα τα συναισθήματα. 
Την έλεγαν Άνοιξη !!!

Η Άνοιξη ήταν πολύ απασχολημένη, δούλευε ασταμάτητα, 

είχε να βγάλει τα καινούργια φύλλα στα δέντρα, να ξυπνήσει τη φύση 
και να την ξανακάνει καταπράσινη, 
ήταν ευχαριστημένη με αυτό που έκανε γιατί εκτός από την χαρά που έδινε 
στα δέντρα και στα πουλιά έδινε χαρά και στους ανθρώπους με τον ερχομό της... 

το χαμόγελο και μόνο που έβλεπε στα πρόσωπα των παιδιών και τη γαληνή 
στην κάρδια των μεγάλων ήταν γι’ αυτήν η μεγαλύτερη ανταμοιβή της, 
ζούσε μόνη και κάθε βράδυ έπεφτε τόσο κουρασμένη που δεν είχε τη δύναμη να... 
σκεφτεί τίποτα που να αφορούσε την ίδια, 
ο καιρός περνούσε και η κάθε μέρα γινόταν πιο ευωδιαστή και καταπράσινη…



... ένα πρωί που η Άνοιξη καθόταν στον ίσκιο ενός δέντρου 

με τα μικρά παιδιά να παίζουν και να τραγουδούν τριγύρω της … 
τη χτύπησε στα μάτια ένα τόσο λαμπερό φως που την τύφλωσε …

ώσπου να μπορέσει να ξαναδεί γύρω της παιδιά και μεγάλοι
είχαν μαζευτεί γύρω από αυτό το εκτυφλωτικό φως και χειροκροτούσαν δυνατά...


ήταν το καλοκαίρι …
που με την είσοδο του παρέσυρε τα πάντα αφήνοντας
την άνοιξη ολομόναχη και απογοητευμένη …
κανείς δεν την πρόσεχε πια …
συνέχισε τη ζωή της κάνοντας πράγματα που αγαπούσε,
αλλά η μοναξιά δεν παύει να της κτυπάει την πόρτα …
όσο και να ήθελε να την ξεχάσει, το άδειο μαξιλάρι δίπλα της, της το θύμιζε πάντα …


Μια μέρα που δεν διέφερε από τις άλλες,
η Άνοιξη βγαίνοντας από το σπίτι της βγήκε μπροστά στην πόρτα της
ένα γράμμα ... το άνοιξε και μέσα είχε μόνο μια φράση ...


... κοίταξε γύρω της αλλά δεν είδε κανέναν …
θεώρησε το γράμμα μια ανόητη φάρσα και το πέταξε στα σκουπίδια,
η νύχτα ήταν πολύ ζεστή και η άνοιξη καθόταν κοντά στο ανοιχτό παράθυρο διαβάζοντας …
ξαφνικά ένιωσε ένα απροσδόκητο ψύχος να την διαπερνά …
έτριψε με τα χέρια τους ώμους της και συνέχισε το διάβασμα..

το πρωί βρήκε στην πόρτα άλλο ένα γράμμα...
«Αν μου ζεστάνεις την καρδιά …θα σου τη χαρίσω»

.... υπογραφή: Χειμώνας !!





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου