... κάποτε ο γνωστός συγγραφέας Ντοστογιέφσκι
βγήκε για τον απογευματινό του περίπατο...
ενώ κόντευε να νυχτώσει ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι του και του ζήτησε βοήθεια,
ο Ντοστογιέφσκι ψάχνει τις τσέπες του να βρει κανένα κέρμα,
αλλά δεν βρίσκει τίποτα...
ψάχνει το ρολόι του να το προσφέρει,
αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του...
Ο μεγάλος συγγραφέας κοκκίνισε λίγο στο πρόσωπο
και πάνω στην αμηχανία του έσκυψε, φίλησε το χέρι του τυφλού και ψιθύρισε:
«Συγχώρα με, καλέ μου άνθρωπε,
γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω»!
Και ο γέρο ζητιάνος απαντά:
«Ευχαριστώ πολύ...
Το πήρα!
Αυτό που μου έδωσες δεν μπορούσα να το βρω αλλού..
το νόμισμα της καλοσύνης σπάνια το βρίσκω..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου