Ο Doug Copp είναι ο Αρχηγός Διάσωσης της «American Rescue Team International» (ARTI), δηλαδή της Αμερικανικής Ομάδας Διεθνούς Διάσωσης, η οποία έχει συμμετάσχει σε πάμπολλες διασώσεις ανά τον Κόσμο και διαθέτει τεράστια πρακτική εμπειρία. Από την εμπειρία του αυτή κατέληξε σε κάποια συμπεράσματα τα οποία μοιράζεται μαζί μας μέσα από το blog του:

“Το πρώτο κτίριο στο οποίο μπουσούλισα στα τέσσερα ήταν ένα σχολείο το Μεξικό κατά τη διάρκεια του σεισμού του 1985. Όλα τα παιδιά ήταν κάτω από τα θρανία. 
Όλα τα παιδιά κυριολεκτικά καταπλακωθήκανε σε σημείο ισοπέδωσης.  
Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί άμα είχαν ξαπλώσει δίπλα στα θρανία κατά μήκος του διαδρόμου. Ήταν φρικτό, καθόλου αναπόφευκτο και αναρωτήθηκα γιατί τα παιδιά δεν ήταν στους διαδρόμους. Δεν ήξερα εκείνη τη στιγμή ότι είχε δοθεί οδηγία στα παιδιά να κρυφτούν κάτω από οποιοδήποτε έπιπλο.
Απλά, όταν τα κτίρια γκρεμίζονται, το βάρος της οροφής που πέφτει πάνω στα διάφορα αντικείμενα 
ή έπιπλα ενός δωματίου συνθλίβει αυτά τα αντικείμενα, αφήνοντας κάποιο χώρο ή κενό δίπλα τους. Αυτός ο χώρος είναι αυτό που ονομάζω «το τρίγωνο της ζωής».

 Την επόμενη φορά που θα δείτε κτίρια που έχουν καταρρεύσει στην τηλεόραση, μετρήστε τα «τρίγωνα» που έχουν σχηματιστεί. 
Είναι παντού. 
Είναι το πιο κοινό σχήμα που θα δείτε στα γκρεμισμένα κτίρια. Είναι παντού.”

Πηγή: http://www.otyposnews.gr/archives/43567#ixzz2H8vOcX9Z